Sinds mensenheugenis is graan de belangrijkste voedselbron ter wereld. Behalve rijst behoren ook tarwe, haver, gerst, rogge, mais, gierst en couscous tot de granen. Hoewel wilde rijst en boekweit geen granen zijn, bestaan er toch veel overeenkomsten.

Rijst

Over het algemeen zijn rijst en granen rijk aan voedingsstoffen, zoals eiwit, vitamine B en vezels. Van alle granen wordt het buitenste harde vliesje (kaf) verwijderd. Bij rijst en gerst worden de korrels meestal ook nog geslepen en gepolijst, zodat er prachtige, min of meer witte, korrels overblijven. Bij het slijpen gaan samen met het tweede vliesje, bij rijst zilvervlies en bij de granen zemelen genoemd, belangrijke voedingsstoffen verloren.

De belangrijkste rijstsoorten zijn de langkorrelige en de rondkorrelige rijst. Langkorrelige rijst, de naam zegt het al, heeft een lange, slanke korrel. Deze rijst is in geslepen vorm droog kokend, hetgeen wil zeggen dat de korrels na het koken niet aan elkaar plakken en mooi rul zijn. Bij het koken van droge rijst is het van belang dat tijdens met koken de pan gesloten blijft, er niet in geroerd wordt en het vuur heel laag staat. De rijst moet na van het vuur te zijn gehaald altijd nog even stomen.

Rondkorrelige rijst heeft een korte dikke korrel. Deze rijst is meestal week- of papkokend. De korrels plakken na het koken aan elkaar en zijn dan nog enigszins vochtig. Deze soort wordt veel gebruikt in risotto gerechten. Deze rijst wordt veel verbouwd in Amerika en China. Kleefrijst wordt vooral veel in China gegeten. De korrels kleven na het koken aan elkaar en kunnen dus gemakkelijk met stokjes worden gegeten.

Zilvervliesrijst is ongeslepen rijst. De voedingsstoffen zijn grotendeels bewaard gebleven, waardoor deze rijst voedzamer is dan de geslepen soorten. De rijst heeft een langere kooktijd en is moeilijker droog te koken. Parboiled rijst is geslepen rijst die onder hoge druk een bewerking ondergaat waardoor de voedingsstoffen behouden blijven. Snelkookrijst is voorgestoomd, zodat deze gemakkelijk droog te koken is. De kooktijd is korter dan die van de andere rijstsoorten, maar doordat ze nog geruime tijd na het afgieten moet nawellen is de totale bereidingstijd even lang. Wilde rijst is een grassoort die ongepeld wordt bereid.

Granen

In de vegetarische en macro-biotische keuken wordt veel met verschillende graansoorten gewerkt, omdat de in ongeslepen vorm rijk aan voedingsstoffen zijn. Tarwe wordt meestal min of meer fijngemalen gebruikt n de vorm van griesmeel, meel of bloem. Voor ons dagelijks brood is tarwe onontbeerlijk. De hele tarwekorrels zijn uitstekend te gebruiken in smakelijke gerechten. Haver is in Schotland en Ierland nog steeds een gewaardeerde graansoort die in verschillende gerechten wordt verwerkt. Gerst veranderd na slijpen in gort. Wordt deze gort ook nog gepolijst dan ontstaat parelgort. Rogge dient eigenlijk alleen als grondstof voor brood. Boekweit, in de vorm van kasha, is in Rusland nog steeds een geliefd volksvoedsel.

Al voor de geboorte hoort een kind de stem van zijn moeder en merkt hij de manier waarop ze met hem omgaat op. Na de geboorte is het belangrijk, dat de ouders met hun baby praten. Wat je gaat doen, verschonen, aankleden, in bad, troosten en koesteren, het wordt allemaal bevestigd door taal. Ook al antwoordt een baby niet met hele zinnen, zijn lachen, rustig worden en geluidjes maken, zijn al veelzeggend. Hoe een taal precies wordt geleerd is niet echt bekend, maar een aantal dingen staan vast: voor de baby zijn de ouders de eerste en de beste leraar als het om taal gaat.

Mijlpalen

De eerste 6 maanden zal een baby op verschillende manieren huilen en daarmee soms duidelijk kunnen maken, wat hij wil zeggen. Hij reageert op het praten van de ouders met hem door te lachen, de manier waarop hij kijkt en allerlei geluidjes te maken. Dit doet hij met zijn stem, lippen en tong.
Tussen 6 en 12 maanden kan de baby al reageren op zijn naam, zal ingaan op gesprekjes, door “mee te praten”. Ook kun je zien, dat hij al echt belangstellend luistert naar wat je zegt en vooral hoe je het zegt.
Rond de eerste verjaardag gebruikt een kind al 1, 2 of 3 woorden. Niet bewust, maar het zijn de eerste klanken, die wij als ouders als woorden horen: ba, mamama. Hij zal deze woorden dan ook niet bewust gebruiken, maar als de ouders er consequent op dezelfde manier op reageren, bv door een bal te geven als hij “bababa” zegt, dan kan het wel zijn, dat hij dat woord gaat gebruiken om de bal te krijgen.
Met 18 maanden kan een kind zo’n 5 tot 8 woorden consequent gebruiken. Hoewel het nog vaak nabootsgeluiden zijn van echte woorden, gebruikt hij het al vaak om echt iets aan te geven. Inmiddels heeft hij al wel de beschikking over meer dan 100 woorden, die hij niet zegt, maar wel kent en begrijpt. Eenvoudige dingen als: Klap eens in je handjes, zet de beker maar op tafel en neem eens een hapje zal hij begrijpen en kunnen doen.
Tweejarige kinderen kunnen al heel veel woorden en zinnen begrijpen, ook als andere mensen met  hen praten, ze kunnen al duidelijk maken, wat ze wel en niet willen, door de woorden ik en mijn, nee, enz. Tussen twee en drie jaar bestaat hun woordenschat voornamelijk uit zelfstandige woorden en een groot aantal actie gerichte werkwoorden, bv eten, drinken, lopen, aankleden.Hun woordenschat vermeerdert zich in een hoog tempo van zo’n 100 woorden naar meer dan 1000 woorden. De meeste driejarige kinderen begrijpen zo.n 1000 woorden, al zullen ze nog veel woorden zelf niet gebruiken.
Rond 3 jaar zijn de meeste kinderen in staat om een simpel verhaaltje of een antwoord te geven op de vraag: Wat heb je gedaan vandaag? Er zal een heus verhaal komen, zelfs met de woorden voor, achter, hier, daar, gisteren. Al zullen ze die woorden vaak nog verkeerd gebruiken en de werkelijke betekenis een of twee jaar later begrijpen.
Met 4 jaar gaat een kind naar de basisschool en zal het verhalen en opdrachten kunnen begrijpen en tijdens een kringgesprek zelf kunnen vertellen wat ze beleefd hebben.
Ouders, die merken, dat hun kind moeite heeft met het uitspreken van bepaalde klanken, hoeven zich niet direct zorgen te maken of alles wel goed gaat met de taalontwikkeling van hun kind. De taalontwikkeling is een proces, dat continue doorgaat en in beweging is. De ene keer gaat het kind heel hard vooruit en de andere keer denk je, dat er niets gebeurt. Maar meestal ontwikkelt zich dan iets anders. Als ouders zich echt zorgen maken, dan kun je bij de (kinder)arts een gehoortest laten doen om in ieder geval uit te sluiten, dat het kind doof is. In Nederland is er een gehoortest van baby’s rond de 9 maanden. Ook tijdens ziekte, verkoudheid en infecties kan het kind wat minder horen en dat is dan vaak aan de uitspraak te horen.

Hoe help je actief mee aan de taalontwikkeling?

Door heel veel te praten met je kind, direct vanaf de geboorte. Al is het over de regen, die je ziet, de auto,die langs rijdt, alles wat je met je kind doet, daar praat je bij en vertel je aan je kind wat je doet en wat er gebeurt.
Geef de baby de kans om te antwoorden. Dat klinkt misschien vreemd, maar als je met je baby praat, gaat hij je aankijken en al heel snel zie je aan zijn ogen en gezicht, dat hij reageert. Tussen 4 en 6 weken gaat een baby lachen. Ook dat is een antwoord en tegelijk een vraag om contact.
Veel boekjes kijken en voorlezen. Baby’s en kleine kinderen gedijen op herhaling. Hoe vaker een boekje wordt bekeken en voorgelezen,hoe leuker een kind het vindt. Ook rijmpjes enliedjes vinden ze erg leuk.
Veel aanmoedigen. Stimuleer baby’s en peuters om het nog eens te vertellen, als je even niet begrijpt wat hij zegt. Misschien kan hijhet op een andere manier vertellen. Of even laten zien waar het over gaat, zodat je beter begrijpt, wat hij bedoelt.
Corrigeer je peuter niet op ieder woord dat hij fout zegt, maar corrigeer hem in het antwoord, dat je geeft. Bv, je peuter zegt: Ikke wil ba en hij wijst naar de bal. Dan kun je antwoorden: Oh, wil jij de bal?
Vergelijk nooit het ene kind met het andere. Geen kind ontwikkelt zich op de zelfde manier, ook broertjes en zusjes niet.

Door veel met het kind te praten, dingen te benoemen en te spelen leert hij hoe de dingen heten en dat woorden en zinnen horen bij het maken van contact. Maar met praten laat de je ook zien hoe belangrijk de interactie tussen jou en het kind is. Hij groeit ervan en ontwikkelt in meer dan alleen de taal.

Paulus schrijft in de brief aan de Romeinen het volgende: hoofdstuk 9 vers 4: Immers, zij zijn Israëlieten, hun behoort de aanneming tot zonen, de heerlijkheid, de verbonden, de wetgeving, de eredienst en de beloften.
Er zijn in totaal 7 verbonden tussen God en Israël.
In het eerste artikel gaat het over het verbond tussen God en Abraham. ( Het eerste verbond) Genesis 12 vers 2 en 3: Ik zal een groot volk van u maken. Ik zal u zegenen en uw naam grootmaken. Zodat gij een zegen zult zijn. Ik zal zegenen, die u zegent, maar die u versmaadt zal Ik vervloeken.  Deze overeenkomst tussen God en Abraham wordt door God bevestigd: Uw vrouw Sara zal een zoon baren en gij zult hem Isaäk noemen. Met hem en zijn nakomelingen zal Ik een verbond aangaan. Een altijddurend verbond. Dat dit verbond zich ook voortzet op het nageslacht van Abraham blijkt ook uit Psalm 105 vers 8 en 9: Hij, die eeuwig gedenkt aan Zijn verbond, gebodswoord voor duizend geslachten, hetwelk Hij met Abraham sloot, Zijn eed aan Isaäk gedaan.
Met dit verbond, deze overeenkomst, beschermt God Zijn volk. En belooft Zijn zegen voor de volken, die het volk Israël zegenen, maar waarschuwt de volken, die vijandig staan tegenover Israël.

Zegen of vloek, het is een vrije keuze

Ook de leiders van welk volk dan ook hebben een vrije wil om te kiezen tussen pro Israël of anti Israël. En weten wat de gevolgen zijn van een anti Israël keuze. God is in Zijn Woord, de Bijbel, niet onduidelijk over deze zaak. Ook uit de geschiedenis kunnen de leiders leren wat de gevolgen zijn van een goede keuze en wat de gevolgen zijn van een verkeerde keuze. Als een volk tegen de God van Israël kiest, Hem uitdaagt door te kiezen voor een anti Israël beleid, dan weet dat volk, wat er op de langere termijn te wachten staat. Op langere termijn, want God is genadig en geeft ruim de gelegenheid om terug te keren van het verkeerde beleid.

De keuze van de volken

Korte tijd na de inval van Israël in Gaza heeft de Veiligheidsraad een resolutie tegen Israël aangenomen. Heeft deze Raad ooit wel eens een resolutie aangenomen tegen Gaza-Hamas, toen Gaza-Hamas de oorlog tegen Israël begon met de beschietingen met raketten op Israël?

De ontwikkeling van deze keuze van de volken

Het is niet onbekend hoe deze keuze zich verder zal ontwikkelen. Er komt een tijd, dat de volken hun legers tegen Israël gaan inzetten, zoals nu tegen Irak en Afghanistan. Het land zal worden verwoest, een bloedbad onder de Joden zal worden aangericht en Jeruzalem zal worden ingenomen. Maar dan de God van Israël, door Zijn Zoon, rechtsstreeks ingrijpen en de vijanden doden.

De geschiedenis van zegen en vloek

Zegen. De 16e eeuw was in Nederland de Gouden Eeuw. Rust, welvaart en rijkdom. Deze Gouden Eeuw volgde nadat de Joden, die verdreven waren uit Portugal en Spanje, in de Nederlanden werden opgenomen. De Joden konden in die tijd in alle rust hun eigen synagogen bouwen en leven. Er is nog steeds een Portugese synagoge in Amsterdam.
Vloek. Ik heb in mijn vorig artikeltje aangegeven de ondergang van Duitsland. Wanneer ik alleen naar het zichtbare kijk, dan kom ik ook tot de conclusie, dat Duitsland verloren heeft door overmacht en tactische blunders en nergens anders door. Maar de geschiedenis heeft een einddoel en God leidt de geschiedenis naar dit einddoel. Hij heeft de regie volledig in handen.

Is overmacht doorslaggevend?

Toch zegt overmacht niet zoveel als vaak gedacht wordt. Immers na het uitroepen van de Joodse staat in 1948 door David Ben Goerion werden de slecht bewapende Joden van alle kanten aangevallen door volken, die op de vernietiging van de zojuist opgerichte staat Israël uit waren. Er was hier sprake van een grote overmacht. Toch ging de Joodse staat niet ten onder, immers: God heeft de macht om te helpen en om te laten mislukken. 2Kronieken 25 vers 8. God beschermde Zijn volk tegen overmachtige vijanden, die op de vernietiging van Israël uit waren. Hij heeft dat gedaan in 1948, in 1956, in 1967, in 1973.

Is het Joodse volk door God uitverkoren?

Ja, Hij heeft dit volk uitverkoren en houdt nog steeds van dit volk. En God heeft dit door diverse verbonden steeds weer bevestigd. Het eerste verbond met Abraham had en heeft nog steeds drie elementen: land en volk en zegen.
Is daarom alles wat Israël doet goed? Nee, was dit maar waar. Doen wij in Europa alles goed? En goed is, dat wat naar de wil van God is.

Zijn er mensen of volken die vervloekt zijn?

In Johannes 3 vers 16 en 17 staat: Want God heeft zoveel liefde voor de wereld, dat Hij Zijn enige Zoon heeft gegeven, zodat ieder, die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft, God heeft Zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om de wereld te veroordelen, maar om haar van de ondergang te redden. In plaats van de wereld kun je daar je eigen naam invullen, mag ieder volk zijn eigen naam invullen. Wat vraagt God van mij, van u? Geloof in het verlossingswerk van Zijn Zoon. Niet meer dan dat. Als je verder leest, vers 18: Wie Zijn vertrouwen op Jezus stelt, wordt niet veroordeeld. Wie niet gelooft, is al veroordeeld omdat Hij geen vertrouwen heeft gehad in de naam van Gods enige Zoon. Wij hebben een genadige God. Hij nodigt mensen uit om tot Hem te komen. Om vertrouwen te hebben in Zijn Zoon Jezus Christus. Want Jezus is de weg naar God. Hem komt alle eer en vertrouwen toe.

De Joodse gemeenschap van Vilnius bestaat al sinds de dertiende eeuw. De klassieke Litouwse Jood (ook wel Litvak genoemd) staat in de folklore bekend om de voorliefde voor educatie, als recht door zee met een goede dosis humor. De Joodse gemeenschap werd rond 1323 in Vilna gevestigd, zoals de hoofdstad van Litouwen in de Joodse cultuur nog steeds genoemd wordt.

In de achttiende eeuw stond Vilna bekend als de mondiale hoofdstad van de traditionele religieuze leer en werd ook het Jeruzalem van Litouwen of het Jeruzalem van het Noorden genoemd.

Tussen de twee wereldoorlogen in, Vilnius stond toen onder Pools bestuur en werd Wilno genoemd, was de stad een wervelend centrum van moderne Jiddische cultuur en onderwijs. Binnen een paar jaar werd 94% van de 250.000 Joden in Litouwen vermoord door de Duitsers, het hoogste percentage genocide-slachtoffers in heel Europa. Er zijn ook weinig historische gebouwen uit deze periode bewaard gebleven. De stad Vilnius werkt aan het herstel en behoud van een aantal markante plekken in de stad, samen met de kleine gemeenschap van ongeveer 5.000 Joden die nu nog in Vilnius wonen.

Een aantal plaatsen die zeker de moeite van een bezoek waard zijn als men Vilnius bezoekt zijn:

Het Centrum voor Tolerantie (Naugarduko 10/2)

Dit centrum is gevestigd in een oud gebouw waar vroeger het Joods Theater en de vooroorlogse sportvereniging Macabi hun intrek hadden. Het centrum verzorgd tal van activiteiten, waaronder tijdelijke exposities, culturele bijeenkomsten, symposia en lezingen.

Het Holocaust Museum (Pamenkalnio 12)

Hoewel veel kleiner dan de musea in Jeruzalem en Washington DC is dit een plek die bezocht moet worden door diegenen die werkelijk willen weten wat zich tijdens de tweede wereldoorlog in Litouwen heeft afgespeeld. Het museum geeft ook een goed beeld van de verschillende belangrijke historische figuren binnen de Joodse gemeenschap.

Chabad Lubavitch Centrum (Saltiniu 12)

Dit bruisende centrum, met een synagoge, werkt aan een aantal projecten met als doel voorlichting te geven over de Joodse gemeenschap en het in stand houden van de cultuur van de nu nog kleine groep in Vilnius. Dit is ook de enige plaats in de stad waar een Kosher maaltijd kan worden gegeten. Zij verstrekken ook maaltijden aan hen die hulp behoeven.

Synagoge (Pylimo 39)

De synagoge draagt de kenmerken van de Joodse Verlichting in zich met haar uitzonderlijke koor. Deze kunstvorm stond in de tijd dat het werd gerealiseerd bekend als zeer modern en verwijst ook duidelijk naar de assimilatie van de gemeenschap in de stad.

De Hubble Space Telescoop (HST) werd in 1990 gelanceerd aan boord van de Space Shuttle Discovery en in de ruimte van boord gezet. Sindsdien draait de telescoop als een kunstmaan om de aarde, op iets meer dan zeshonderd kilometer hoogte. Hoewel al snel bleek dat de hoofdspiegel niet de juiste vorm had, waardoor de resultaten niet optimaal waren, verzond de HST beelden die vele malen beter waren dan die van de grootste telescopen op aarde. In 1993 werd de Hubble Telescoop gerepareerd door de bemanning van de Space Shuttle Endeavour. De hoofdspiegel werd gecorrigeerd door middel van een extra spiegel en men verving de zonnepanelen en een aantal andere onderdelen. De telescoop, genoemd naar de Amerikaanse astronoom Edwin Hubble, wordt gebruikt voor optische waarnemingen. Hij is in staat om ongekend scherpe afbeeldingen van extreem verre astronomische objecten te maken. Dit kan omdat de telescoop, in tegenstelling tot die op aarde, geen last heeft van een atmosfeer die de beelden wazig maakt. Aan de telescoop zitten een aantal precisie-instrumenten gekoppeld, waaronder een infraroodcamera. Twee interessante instrumenten zijn de “Wide Field Planetary Camera” (WFPC) en de “Faint Object Camera” (FOC). Dit zijn eigenlijk extreem geavanceerde camera’s die directe afbeeldingen maken van de objecten die ze waarnemen. De WFPC is bedoeld voor een grote, panorama-achtige beelden van de hemel en is gevoelig voor infrarode golflengten. Met de WFPC worden gedetailleerde plaatjes geschoten van verre sterren en planeten, sterrenstelsels en quasars. Ook de FOC, een Europees instrument, maakt gedetailleerde opnamen, maar dan vooral van objecten die we vanaf de aarde niet kunnen zien omdat ze te weinig licht uitstralen. Deze camera maakt objecten zichtbaar die dertig maal lichtzwakker zijn dan hetgeen met telescopen op aarde zichtbaar is. Belangrijk daarbij is dat de FOC eventuele objecten in de buurt, die wel veel licht uitstralen, kan afschermen.

De Hubble Telescoop bewijst al jaren lang goede diensten en heeft de astronomen een schat van waardevolle informatie opgeleverd. Onder andere kwam er meer inzicht in de precieze ouderdom en de structuur van ons heelal. Daarnaast raakte ook het publiek gecharmeerd van de vele prachtige en gedetailleerde beelden die onze kunstmaan naar beneden stuurt. Een bekende foto, die door de Hubble werd genomen, is die van de Adelaarsnevel (M16). Volgens de kenners is dit de mooiste foto die tot nu toe is genomen van een hemellichaam. Hoewel er herhaaldelijk onderhouds- en reparatievluchten zijn geweest, heeft de HST niet het eeuwige leven.

De Hubble Space Telescoop in de toekomst

Hoewel de HST al in het jaar 2005 was afgeschreven, is hij nog steeds in bedrijf en is er ook na dat jaar nog onderhoud aan gepleegd. Temeer er nog geen opvolger is, vindt de NASA het niet zo handig om de boven verwachting werkende satelliet uit te schakelen. Maar ondertussen heeft de ontwikkeling van telescopen op het aardoppervlak niet stilgestaan. Door meerdere telescoopbeelden te combineren en optische fouten technologisch te corrigeren kan men inmiddels vanaf de aarde opnamen maken, die niet voor die van de HST onderdoen. En dit is natuurlijk vele malen goedkoper. Toch waren er al in het jaar 1996 plannen voor een opvolger van de satelliet, een nog betere en grotere ruimte-telescoop. Deze droeg aanvankelijk de Star Trek-achtige naam Next Generation Space Telescope (NGST) maar is inmiddels omgedoopt in James Webb Space Telescope (JWST) en wordt ontwikkeld door de NASA, in samenwerking met CSA en de ESA, de Europese ruimtevaart organisatie. Als alles volgens planning gaat zal deze telescoop in het jaar 2013 worden gelanceerd als de vervanger van de Hubble Telescoop. Men hoopt dankzij de beelden van deze nieuwe ruimte-telescoop de mysteries van het heelal en het ontstaan ervan nog verder te ontsluieren. Over een paar jaar zullen we merken of de JWST ons net als zijn voorganger zal weten te verassen met indrukwekkende beelden van ver weg en lang geleden.

Bij het woord “pasta” denkt iedereen direct aan macaroni, spaghetti en Italië. Het klinkt zoveel mooier dan het Nederlandse “deegwaar”. Toch is dit laatste woord eigenlijk meer op zijn plaats, want behalve gerechten met Italiaanse deegwaren bestaan er ook gerechten met buitenlandse deegwaren.

Het eenvoudigste deeg voor een pasta bestaat uit bloem en water. Bij voorkeur wordt bloem van harde tarwe gebruikt, zodat de pasta tijdens het kookproces stevig blijft en minder snel gaat plakken. Om een fijner deeg te krijgen kan er ei aan worden toegevoegd. Gekleurde pasta’s worden gemaakt door aan het deeg groene, rode, oranje of gele groeten-puree toe te voegen. Veel pasta soorten zijn kant en klaar te koop. Zelfgemaakte pasta’s zijn vaak veel smakelijker dan de kant en klare. Met behulp van een pasta-machine is het zelf maken van pasta’s niet moeilijk.

Er zijn ook soorten pasta die gemaakt worden van rijstebloem, maismeel of andere soorten meel. Deze vaak wat doorschijnende pasta’s komen in de meeste gevallen uit China of Japan. In Italië bestaan honderden pasta vormen. Elke streek heeft zijn eigen vormen en benamingen.

De Italiaanse gewoonte om pasta als voorgerecht te eten is in Nederland en België niet algemeen overgenomen. In die landen wordt een pastagerecht meestal als een hoofdgerecht of als een aardappel vervanging gegeten.

Pasta heeft de neiging om te gaan plakken. Het is daarom aan te bevelen om het in zeer ruim water te koken zonder deksel op de pan en de pasta regelmatig om te roeren. Een scheutje olijfolie in het water gaat het plakken eveneens tegen doordat het een klein laagje olie op de pasta achterlaat. Daarna dient de pasta te worden gecontroleerd op gaarheid. Men neme daarvoor een sliertje of stukje pasta tussen de tanden en bijt deze door. Wanneer er bij het bijten nog enige weerstand voelbaar is dan is de pasta “al dente”. Dit wordt ook wel beetgaar genoemd.

Vervolgens wordt de pasta afgegoten met een vergiet en wordt het water eruit geschud. Er kunnen nu warme saus en eventueel andere ingrediënten door worden gemengd. De pasta dient direct geserveerd te worden. Als de pasta kaal wordt geserveerd kan men er een klontje boter of een scheutje olijfolie door mengen.

Lange slierten pasta eten vergt een zekere handigheid, maar na enige oefening heeft men het kunstje, om de slierten al draaiende rond de vork te winden en dan naar binnen te werken, snel te pakken.

Restjes pasta kunnen opgebakken of in de magnetron verwarmd worden. Ook zijn zij meestal goed in te vriezen.

In diverse beroepen, bij bepaalde werkzaamheden of voor een bepaalde functie,  kan de werkgever aan de werknemer een auto van de zaak ter beschikking stellen.  De werkgever bepaalt in eerste instantie of de werknemer de auto privé mag gebruiken of enkel en alleen voor zakelijke doeleinden.
Wanneer de werknemer alleen zakelijk met de auto mag rijden zal er een aanvulling op de arbeidsovereenkomst moeten komen waarin het verbod op het privé gebruik van de ter beschikking gestelde auto staat vermeld, de toezicht en naleving hiervan en de eventueel hieruit voortvloeiende sancties.
Het kan ook zijn dat de auto op de werkplek achter moet blijven en de werknemer alleen tijdens werktijd in de auto mag rijden.

In veel gevallen mag de werknemer de auto wel privé gebruiken. Dan is het aan de werknemer zelf of hij hier wel of geen gebruik van wil maken. Gaat hij niet privé rijden dan kan hij een verklaring geen privé gebruik auto bij de belastingdienst aanvragen. Dit is een formulier waarin wordt verklaard dat er niet meer dan 500 kilometer per jaar privé met de auto van de zaak wordt gereden, zodat de werkgever het voordeel van de auto niet bij het loon hoeft te tellen. Kilometers woon-werkverkeer vallen hier buiten.

Let op: een verklaring geen privé gebruik auto is geen sluitend bewijs. Naast deze verklaring dient er ook een sluitende rittenadministratie te zijn. Wanneer de belastingdienst komt controleren, ligt de bewijslast bij de werknemer. Zorg dus altijd (naast de verklaring) voor extra bewijs, waaruit blijkt dat je onder die 500 privé kilometers per jaar blijft.

Gaat de werknemer wel privé rijden, dan is dit een voordeel uit de dienstbetrekking. Dit voordeel wordt bij het loon geteld als zijnde ‘bijtelling auto’.  Het ligt aan de CO2 uitstoot hoe hoog deze bijtelling is.
Sinds 1 januari 2009 is er een nieuw tarief bijgekomen. In totaal zijn er nu drie tarieven, te weten:

14% bijtelling bij zeer zuinige auto’s met een CO2 uitstoot van maximaal 95 gram per kilometer bij een auto die op diesel rijdt. Een voorbeeld hiervan is de Smart Coupé.
14% bijtelling bij zeer zuinige auto’s met een CO2 uitstoot van maximaal 110 gram per kilometer bij een auto die op benzine rijdt. Voorbeelden hiervan zijn: Peugeot 107, Toyota Aygo, Citroën C1.

20% bijtelling bij zuinige auto’s met een CO2 uitstoot van meer dan 95 gram en maximaal 116 gram per kilometer bij een auto die op diesel rijdt. Voorbeelden hiervan zijn: Volkswagen Polo, Opel Corsa en Seat Ibiza.
20% bijtelling bij zuinig auto’s met een CO2 uitstoot van meer dan 110 gram en maximaal 140 gram per kilometer bij een auto die op benzine rijdt. Voorbeelden hiervan zijn: Fiat 500 en Chevrolet Matiz.

Voor alle andere auto geldt 25% bijtelling.

Rekenvoorbeeld: stel je rijdt een auto met een fiscale waarde van € 15.000 euro.

Bijtelling 25%:  € 15.000 x 25% : 12 maanden =  € 312,50 bijtelling per maand.
Bijtelling 20%:  € 15.000 x 20% : 12 maanden =  € 250,00 bijtelling per maand.
Bijtelling 14%:  € 15.000 x 14% : 12 maanden =  € 175,00 bijtelling per maand.

Het is dus zeer zeker de moeite waard!!

Nu al werken aan de ideale bikinilijn
Knelt de voorjaarsgarderobe op de bekende probleemplekken? Dan helpt maar één ding: óp naar het fitnesscenter en aan de toestellen! Per slot van rekening moet de bikini in de zomer weer lekker zitten.

Maar alleen wie het juiste fitnesscenter weet te vinden, zal daar ook lang profijt van hebben. Hoewel bijna alle sportscholen tegenwoordig een brede waaier aan aanbiedingen beschikbaar hebben, loont een zorgvuldige vergelijking. Want prachtig geïllustreerde brochures weerspiegelen maar zelden de realiteit.

Hoe vind je het juiste fitnesscenter
Eerst moet je voor jezelf bepalen welke behoeften en wensen je aan je toekomstige trainingsplek stelt: volstaat voor jou de knusse sportschool om de hoek? Of heb je behoefte aan een schitterende trainingstempel met de allernieuwste toestellen, professionele lesprogramma’s en strakke trainingsschema’s? Wil je bij je spreidzit kunnen flirten of misschien zelfs enkele prominenten gadeslaan als die hún figuur in topvorm brengen?

Heel belangrijk zijn de openingstijden. Want veel centra zijn in de weekends maar gedeeltelijk geopend. Als je kinderen hebt, moet de sportschool over een kinderopvang beschikken, liefst dagelijks geopend, maar minstens drie maal in de week. Hieronder vindt je nog meer tips, waar je vóór het afnemen van een abonnement zeker aan moet denken.

Een proeftraining
Heb je een fitnesscenter of sportschool op het oog, meld je dan voor een proeftraining aan. Serieuze centra bieden zo’n training gratis aan. Spreek bij voorkeur een tijdstip af waarop je ook later als lid wil komen. Zo stel je vast of de club op dat moment voldoende vrije plaatsen heeft, of dat er wachtrijen voor de toestellen staan. Probeer verschillende centra.

Bekwame instructeurs
Professionele trainers zijn een must! Dat betekent dat hij óf fysiotherapeut is, óf hij heeft een erkende opleiding als fitnesstrainer genoten. Zonder deskundige begeleiding kan fitnesstraining een gevaarlijke zaak worden, uiteenlopend van beschadigingen aan de tussenwervels veroorzaakt door verkeerde krachttraining, tot levensgevaarlijke hartproblemen veroorzaakt door bovenmatige inspanning op de crosstrainer. De instructeur moet naar trainingsdoelen en beperkingen (bijvoorbeeld rugpijn) vragen, de werking van de toestellen in alle rust uitleggen en op trainingsrisico’s wijzen.

Conditietest
Vooral bij ouderen en mensen met acute of chronische klachten is een medische keuring in verband met de trainingsintensiteit en de voorgenomen oefeningen van essentieel belang. Naast een bloeddrukmeting moet ook een ECG bij rust en inspanning worden uitgevoerd. Alleen dié geven een goede indruk over het prestatievermogen en de maximale belasting.

Kontrole toestellen
Let erop dat de toestellen in goede staat verkeren en laat het apparaat, indien nodig, in uw bijzijn controleren. Het is belangrijk dat de apparaten individueel afgesteld kunnen worden, dat voldoende (ongeveer 30 procent) cardiotoestellen (zoals loopband, roeien, fietsergometer) voorhanden zijn en dat de apparaten regelmatig worden onderhouden. Bij de cardio-apparatuur moet de belasting in ieder geval op de hartslag afgestemd kunnen worden.

Netheid
De toestellen moeten niet alleen technisch in orde zijn, maar ook hygiënisch. Let erop of bij de apparaten handdoeken gebruikt worden en of die ook regelmatig worden vervangen. Hetzelfde geldt uiteraard ook voor de kleedkamers, de sauna en het solarium.

Het lesprogramma
De lessen moeten gevarieerd zijn en zowel beginners als gevorderden aanspreken. Naast lessen bedoeld voor verbetering van het uithoudingsvermogen, zoals aerobics, step-aerobics en spinning, moeten ook programma’s voor benen, buik en zitvlak aangeboden worden of oefeningen voor de wervelkolom en Body Pump (Barbell training). Yoga, Karate, Tai Chi of autogene training bieden uiteraard iets extra’s.

De sfeer
Niet alleen het oefenprogramma en een deskundige begeleiding moeten een rol spelen, de sfeer is ook belangrijk. Is er een fijn en vertrouwd kontakt met de andere leden? Kom je gemakkelijk in gesprek met de andere sporters? Moet ik elke dag oorverdovende muziek aanhoren? Let er ook op dat je door het bedienend personeel klantvriendelijk ontvangen wordt. Vraag na op welke tijdstippen de studio bijzonder druk bezocht wordt en wanneer je in alle rust kunt trainen.

Prijzen
Ook hier is een vergelijking de moeite waard: kwaliteit heeft weliswaar zijn prijs (goed personeel wil betaald worden), maar het is de moeite waard om eens bij een andere aanbieder binnen te lopen. Let op de mogelijkheden m.b.t. kontraktduur. De meeste sportscholen hebben lagere maandpremies als je kiest voor een langere periode.

Het aanbod
Kontroleer de mogelijkheden: wil je na de training nog ontspannen, bijvoorbeeld in de sauna, het zwembad of bij een massage? Wil je aansluitend een hapje eten of drinken, of bij gelegenheid ook wat fitnesskleren kunnen kopen? Dan moet je op zoek naar een studio die dat soort voorzieningen extra aanbiedt.

Kleine lettertjes
Heb je eenmaal je keuze voor een fitnesscenter gemaakt, lees dan het contract goed door voordat je ondertekent. Controleer of je bij ziekte kunt stoppen, hoe je kan betalen, en welke opzegtermijnen gelden. Belangrijk: de kleine lettertjes goed lezen! Bijna altijd wordt er bv. stilzwijgend verlengd als je niet tijdig opzegt. Sommige sportscholen werken samen met ziektekostenverzekeraars, die willen bijdragen aan de kosten van gezondheidsbevorderende programma’s.

Sinds 1787 kennen de Verenigde Staten hun eigen grondwet: the Constitution of the United States. De grondwet kent van oorsprong 7 artikelen. Bijvoegingen, zoals de grondrechten (the Bill of rights), zijn later toegevoegd door amendementen. In totaal omvat de Amerikaanse constitutie 27 amendementen. De constitutie is het hoogste recht, supreme law, van de Verenigde Staten. Dit is uitgemaakt in jurisprudentie. In Marbury v. Madison (1803) redeneerde Chief Justice John Marshall dat de constitutie is neergelegd door de bevolking als het fundament van een natie. Deze grondgedachte is af te leiden uit de supremacy clause (article VI). Elk wet dat in strijd is met de constitutie dient opzij te worden gezet. De constitutie is het recht van de federale overheid, de overheden van Staten kennen hun eigen regels. Een goed voorbeeld is de doodstraf. Op federale niveau is de doodstraf niet afgeschaft, dus is het aan de Staten overgelaten om de doodstraf te handhaven of te verbieden. In bepaalde Staten wordt de doodstraf daarom nog gehanteerd en in andere Staten weer niet. Had de federale overheid de doodstraf verboden, dan zouden de Staten de doodstraf niet meer mogen toepassen.

De constitutie begint met de volgende preambule:

“We the People of the United States, in Order to form a more perfect Union, establish Justice, insure domestic Tranquility, provide for the common defence, promote the general Welfare, and secure the Blessings of Liberty to ourselves and our Posterity, do ordain and establish this Constitution for the United States of America.”

Hierna volgen de artikelen. De eerste drie artikelen geven de drie machten weer:

de wetgevende macht (legislative branch)
de uitvoerende macht (executive brancht)
de rechtsprekende macht (judicial branch)

Article I – the legislative branch

In section 1 van het artikel wordt de wetgevende macht gegeven aan the Congress of the United States. Het Congres bestaat uit een House of Representatives (section 2) en een Senate (section 3). The House of Representatives, het Huis van Afgevaardigden, is het lagerhuis van het Amerikaanse Congres. De Afgevaardigden zijn leden die een staat vertegenwoordigen: om de twee jaar kiest elk staat zijn eigen Afgevaardigden. In de senaat zitten de senatoren. Van elke staat zijn twee senatoren afkomstig: zo was Barack Obama senator van Illinois. In totaal zijn er 435 Afgevaardigden en 100 Senators (50 Staten). In de hierop volgende sections van article I worden regels gegeven omtrent de verkiezing van de leden en de lidmaatschap. The speaker of the House is Nancy Pelosi (democraat). Als vice president van de Verenigde Staten is Joe Bidden de president van de Senaat. Het Huis heeft het recht tot impeachment.

In section 7 is het wetgevende proces weergeven. Elk wetsvoorstel (Bill) dient het Huis en de Senaat te passeren. Voordat het überhaupt wet kan worden, dient het voorstel voorgelegd te worden aan de President van de Verenigde Staten (Barack Obama). Als de president eens is met het voorstel dan tekent hij het voorstel. Is de president echter van mening dat het voorstel moet worden afgewezen, dan dient hij het voorstel terug te sturen met de redenen waarom het afgewezen is: het veto recht van de president.

“If after such Reconsideration two thirds of that House shall agree to pass the Bill, it shall be sent, together with the Objections, to the other House, by which it shall likewise be reconsidered, and if approved by two thirds of that House, it shall become a Law. But in all such Cases the Votes of both Houses shall be determined by Yeas and Nays, and the Names of the Persons voting for and against the Bill shall be entered on the Journal of each House respectively.”

De bevoegdheden van het Congres zijn neergelegd in section 8. Het Congres is bevoegd tot het nemen van besluiten die het nationaal belang bevorderen. Het doel van een federale congres is namelijk dat het regels geeft omtrent nationale zaken waartoe de staten onderling niet toe in staat zijn, zoals de munteenheid en nationale defensie en commercie. In section 9 zijn restricties gegeven op deze bevoegdheden. Kort gezegd dient de federale overheid niet te discrimineren tussen de Staten, het is niet toegestaan om de ene staat voor de andere te trekken. In de laatste sectie, section 10, zijn restricties gegeven op de bevoegdheden van Staten. Het is de Staten niet toegestaan om bepaalde handelingen te verrichten die het nationaal belang kunnen aantasten, dan wel de bevoegdheden van het Congres doorkruisen. Zo is het niet toegestaan voor een Staat om tot een alliantie toe te treden. Naast deze expliciete bevoegdheden, zijn er impliciete bevoegdheden. Op grond van jurisprudentie is erkend dat het Congres ook impliciete bevoegdheden heeft. In McCulloch v. Maryland (1819) heeft de Supreme Court besloten dat de impliciete bevoegdheden nodig zijn om bepaalde nationale doeleinden te bereiken. Daarnaast is in het arrest bepaald dat Staten geen handelingen mogen verrichten die de gerechtigde handelingen van de federale overheid doorkruisen.

Article II – the executive branch

In de eerste sectie wordt de uitvoerende macht gegeven aan de president van de Verenigde Staten, Barack Obama. In dezelfde sectie is neergelegd hoe de president gekozen wordt:

“Each state shall appoint, in such Manner as the Legislature thereof may direct, a Number of Electors, equal to the whole Number of Senators and Representatives to which the State may be entitled in the Congress: but no Senator or Representative, or Person holding an Office of Trust or Profit under the United States, shall be appointed an Elector.”

Alleen degeen die in de Verenigde Staten zijn geboren of die de burgerschap hebben van de Verenigde Staten zijn gerechtigd tot het worden van president van de Verenigde Staten. Daarnaast is de minimumleeftijd 35 jaar en dient de persoon minstens veertien jaar in de Verenigde Staten te hebben gewoond.

De president zal de opperbevelhebber zijn van de landmacht en de marine van de Verenigde Staten (section 2).  De president zal de rechters van de Supreme Court nomineren. Voordat de uitgekozene het presidentschap zal bestijgen, dient hij een eed af te leggen: “I do solemnly swear (or affirm) that I will faithfully execute the Office of President of the United States, and will to the best of my Ability, preserve, protect and defend the Constitution of the United States.”

De president en de vice president kunnen afgezet worden: “shall be removed from Office on Impeachment for, and Conviction of, Treason, Bribery, or other high Crimes and Misdemeanors.” (section 4)

Article III – the judicial branch

Het rechtsprekende macht is neergelegd in een Supreme Court en in inferior Courts die zijn gecreëerd door het Congres. In sectie 2 is neergelegd tot wat de rechterlijke macht toe bevoegd is. De hoogste rechtsprekende macht in het land is de Supreme Court. Op het niveau van de Staten is er ook een Supreme Court.

Net als in het Nederlandse systeem kennen de Amerikanen het onderscheid tussen een rechtbank, een hoger beroepsrechter en de Hoge Raad. In het federale systeem is er een US District Court. Krijgt men hier ongelijk dan kan men in hoger beroep, oftewel in appeal, bij de US Court of Appeals. Als laatste remedie is de US Supreme Court. In zaken van constitutionele belang dient de Supreme Court de zaak in behandeling te nemen, overige zaken zijn overgelaten aan de discretionariteit van de Supreme Court. Lijkt de Supreme Court het interessant om de zaak te behandelen, dan is hij daartoe gerechtigd. Vindt de Supreme Court een zaak van weinig waard en besluit het de zaak niet te behandelen, dan is de Supreme Court daartoe ook gerechtigd. Op het niveau van de Staten is er ook een dergelijke systeem, afhankelijk van waar elk staat voor gekozen heeft. Globaal gesproken heeft een Staat een State Trial Court, Intermediate Court of Appeals (38 Staten van de 50) en een State Supreme Court. Van de State Supreme Court kan de zaak naar de US Supreme Court. De US Supreme Court wordt geleid door negen rechters gekozen door de president met advies en instemming van het Congres. De rechterlijke macht oefent zijn controle uit op de wetgevende en uitvoerende macht door wetten onconstitutioneel te verklaren (toetsingsrecht). Zodoende is er een volle checks and balances systeem.

Article IV – Article VII

In article IV is het een en andere geregeld over de Staten. Heeft een persoon in een Staat een misdrijf gepleegd en is hij gevlucht naar een andere Staat, dan dient deze laatste Staat de misdadiger uit te leveren aan de eerste Staat. Het Congres  mag wanneer het tweederde van de stemmen heeft amendementen aan de constitutie toevoegen (article V). De Afgevaardigden en Senatoren dienen een eed af te leggen voordat ze hun positie als Afgevaardigde of als Senator mogen innemen (article VI). In het laatste artikel, article VII, is de ratificatie van de constitutie neergelegd: “The Ratification of the Conventions of nine States, shall be sufficient for the Establishment of this Constitution between the States so ratifying the Same.”

Amendments

De eerste tien amendementen zijn bekend als the Bill of Rights (1791). Dit zijn rechten als vrijheid van religie en expressie die aan elke inwoner van de Verenigde Staten toekomt (amendement 14). In het dertiende amendement is de uitbanning van slavernij opgelegd. Het kiesrecht is niet afhankelijk van ras of kleur (amendement 15). Blijkens amendement 19 hebben ook vrouwen kiesrecht. Amerikanen van 18 jaar en ouder mogen stemmen (amendement 26).

Egypte

Vanaf het moment, dat de er wijn gemaakt wordt tot op de huidige dag, speelt wijn een belangrijke rol in veel rituelen en gewoonten van de samenleving. In het oude Egypte was wijn een essentieel onderdeel geworden van het leven. Alleen de rijke Egyptenaren, zoals de Farao’s waren in staat om te genieten van wijn. Hoewel wetenschappers een kruik wijn hebben gevonden uit Hajji Firuz Tepe in het noorden van Iran is de algemene kennis van de wijnboouw vermoedelijk uit het oude Egypte. Volgens de Egyptologe Maria Rosa was wijn een belangrijke drank bij de rijksten van Egypte, waaronder de Farao’s. Er zijn potten gevonden, waarin de wijn bewaard werd met labels, waarop stond waar de druiven vandaan kwamen met de naam van de wijnbouwer. Dit waren meestal rode wijnen.

Griekenland

Wanneer men in Griekenland begon met het maken van wijn is niet bekend. Wel weet men, dat de traditie hoe men wijn maakt door de Feniciërs naar Kreta is gebracht. Wijn werd een zeer belangrijk handelsartikel in Griekenland. De Grieken hadden kolonies in het gebied van de Middellandse Zee  en die gebieden zorgden weer voor de verkoop van de wijnen in de regio. De Grieken hadden ontdekt, dat je door toevoeging van verschillende kruiden bederf  van de wijn kon voorkomen. In het oude Griekenland werd de wijn geroerd voor gebruik. Afgezien van de handel werd wijn ook gebruikt op het gebied van de geneeskunde. Een van de bekendste artsen uit die tijd, Hippocrates, bekend als de vader van de geneeskunde, had uitgebreid uitgetest en bestudeerd om het te gebruiken in de geneeskunde, speciaal tegen koorts en bij herstel na ziekte. Wel waren de Grieken op de hoogte van de negatieve gevolgen voor de gezondheid bij het gebruik van teveel wijn.

Romeinen

De Romeinen ontdekten de wijnbouw ( druiventeelt) en de oenologie (de wetenschap van de wijn en wijnbereiding). In het Romeinse Rijk vormde wijn een belangrijk onderdeel van de dagelijkse malltijden. Water was niet altijd schoon en daar kon men makkelijk ziek van worden. Toen men eenmaal het wijn fabriceren had ontdekt kreeg dit een grote impact op de Romeinse handel. De Romeinen ontwikkelden vaten om de wijn op te slaan en later werden flessen gebruikt, voor het eerst in de geschiedenis. Al snel werd door heel Europa Romeinse wijn verkocht. Tijdens de Middeleeuwen, toen het Romeinse Rijk viel en Europa beheerst werd door sociale en politieke onrust,waren het de monniken in de kloosters, die de wijnproduktie voortzetten.
In de Middeleeuwen werd het drinken van wijn populair  en werd het vooral beschouwd als een sociaal drinken bij alle gelegenheden. In het noorden van Europa ,waar geen druiven geteeld werden, werd meer bier gedronken, terwijl in het oostelijk deel van Europa meer wodka gedronken werd, gemaakt uit aardappelen.

Wijn in de 20e -21e eeuw

Amerika, Chili, Argentiniè, Zuid/Afrika, Australiè en Nieuw/Zeeland zijn met een enorm aantal soorten wijnen de bekendste en grootste wijnproducenten. Toch stonden deze wijnen niet goed bekend bij de wijndeskundigen, tot laat in de 20e eeuw. De wijnbouwers hebben met nieuwe technieken en innovatie gezorgd, dat de produktie veel efficiènter gedaan werd.  De huidige fabrikanten van wijn produceren, door onderzoek en ontwikkeling, meer soorten wijn met een hoge kwaliteit.

   
bronnen en referenties:
afrol.com/articles

In december 2008 stond het al overal in de kranten en wisten de kenners het volgende te melden: “iedereen gaat er in 2009 netto op vooruit”.

Immers de inhouding van de premie WW – AWF (WerkloosheidsWet – AlgemeenWerkloosheidsFonds) is per 1-1-2009 bij iedere werknemer komen te vervallen.
Ook is er een nieuw lager percentage voor de bijtelling van de auto bijgekomen.
Menig werknemer kijkt hierdoor hoopvol uit naar de eerste loonstrook van 2009!

Vandaag de dag staat er nog steeds met grote koppen in de kranten: “het ziet er goed uit onder de streep”. Echter wanneer je verder leest komen de worden ‘de meeste werknemers’ en ‘over het algemeen’ steeds vaker voor en dit klopt, want echt niet alle werknemers gaan er netto op vooruit.

Ten eerste, het voordeeltje wat betreft het lagere percentage bijtelling auto geldt voor grote groepen werknemers helemaal niet, aangezien zij geen auto van de zaak rijden.

En de werknemers die wel een auto van de zaak rijden zitten vaak nog niet aan de termijn dat ze een nieuwe auto mogen uitzoeken.

Ten tweede, de afschaffing van de ingehouden premie WW-AWF levert in de meeste gevallen alleen bij fulltime werknemers een voordeel op. Er zit namelijk een franchise op de premie. Dit is een soort vrijstelling, want over het deel van de franchise wordt geen premie geheven. Alle werknemers die in 2008 een SV-loon (loon voor de Sociale Verzekeringen, het deel waar de premies over geheven worden) hadden van minder dan € 1326,75 vielen onder deze franchise wat betekend dat de desbetreffende premie niet werd ingehouden. Veelal zijn dit parttime werknemers of werknemers die het minimumloon verdienen. Hierdoor heeft deze groep werknemers in 2009 geen voordeel. Of zoals mensen nu wellicht zeggen ‘zij hebben het voordeel reeds in 2008 gehad’. Het is maar net hoe je het bekijkt. Echter de stelling dat iedereen er in 2009 netto op vooruit gaat is niet correct.

Bijgaand volgen nog wat voorbeelden om de vergelijkingen tussen 2008 en 2009 en tussen fulltime en parttime duidelijk te maken. In beide gevallen wordt uitgegaan van iemand die ouder is dan 25 jaar en de heffingskorting laat toepassen. Verder wordt uitgegaan van een basis bruto maandsalaris zonder extra’s, zonder onkostenvergoedingen en eventuele pensioen inhoudingen.

* Fulltime werknemer in 2008

Bruto loon per maand € 2000,00
Premie WW-AWF 23,56 -/- (3,5% van € 2000 -/- franchise € 1326,75 = € 673,25)
———–
Subtotaal 1976,44
ZVW 7,2% 142,30 + (bruto werkgeversbijdrageZorgVerzekeringsWet)
————
Subtotaal 2118,74
Loonheffing 471,08 -/- (volgens de witte maandtabel 2008 van de belastingdienst)
ZVW 7,2% 142,30 -/- (netto werknemersinhouding ZorgVerzekeringsWet)

————

Netto totaal € 1505,36

* Fulltime werknemer in 2009

Bruto loon per maand € 2000,00
ZVW 6,9% 138,00 + (bruto werkgeversbijdrage ZorgVerzekeringsWet)
———–
Subtotaal 2138,00
Loonheffing 478,50 -/- (volgens de witte maandtabel 2009 van de belastingdienst)
ZVW 6,9 % 138,00 -/- (netto werknemersinhouding ZorgVerzekeringsWet)
———–
Netto totaal € 1521,50

Het verschil: in 2009 ontvangt deze werknemer € 16,14 meer netto loon ten opzichte van het loon in 2008 en gaat er dus op vooruit.

* Parttime werknemer in 2008

Stel deze werknemer werkt 40% en verdient hiermee € 800 bruto per maand.

Bruto loon per maand € 800,00
Premie WW-AWF 0,00 -/- (nihil, aangezien het loon onder de franchise van € 1326,75 blijft)
ZVW 7,2% 57,60 + (bruto werkgeversbijdrage ZorgVerzekeringsWet)
———-
Subtotaal 857,60
Loonheffing 76,00 -/- (volgens witte maandtabel 2008 van de belastingdienst)
ZVW 7,2% 57,60 -/- (netto werknemersinhouding ZorgVerzekeringsWet)
————
Netto totaal € 724,00

* Parttime werknemer in 2009

Bruto loon per maand € 800,00
ZVW 6,9% 55,20 + (bruto werkgeversbijdrage ZorgVerzekeringsWet)
———–
Subtotaal 855,20
Loonheffing 83,41 -/- (volgens witte maandtabel 2009 van de belastingdienst)
ZVW 6,9% 55,20 -/- (netto werknemersinhouding ZorgVerzekeringsWet)
———–
Netto totaal € 716,59

Het verschil: in 2009 ontvangt deze werknemer € 7,41 minder netto loon ten opzichte van het loon in 2008 en gaat er dus op achteruit.

DFDS Seaways
De Deense rederij Det Forenede Dampskibs-Selskab (De Verenigde Stoomschip Maatschappij), afgekort DFDS, biedt de klant naast vrachtdiensten overtochten aan: DFDS Seaway. Sinds 1981, na overname van de rederij Tor Line, bevaart DFDS Seaway Nederlandse routes. De route voor de Nederlandse passagier bestaat sinds 1995: Ijmuiden (NL)- Newcastle (GB). Naast deze route kent DFDS Seaways nog twee routes: Kopenhagen-Oslo en Esjberg-Harwich.

Vaarroutes
De vaarroute Ijmuiden-Newcastle wordt bevaren door twee schepen, de MS Princess of Norway en de MS King of Scandinavia. Deze twee schepen bevaren de route sinds 2006. Beide schepen hebben een lengte van circa 163 meter en een breedte van rond de 28 meter (op het breedste punt gemeten). De MS Princess of Norway biedt ruimte aan 600 auto’s en 1364 passagiers. De MS King of Scandinavia heeft ruimte voor meer passagiers: 1534 passagiers en 600 auto’s.
Aan boord van beide schepen is er veel te doen, naast restaurants en winkels kan men ondermeer een nachtclub en een bioscoop vinden.
Vanuit Nederland, Ijmuiden, vertrekt een schip om 17.30 en komt in Engeland, Newcastle, aan om 9 uur ’s ochtends: een reisduur van meer dan 14 uur). Hetzelfde geldt andersom: in Newcastle vertrekt een schip om 17 uur en komt in Ijmuiden de volgende dag om 9.30 aan.

Aangezien de reis lang duurt, biedt DFDS Seaways hutten (cabines) aan. Er worden twee soorten hutten onderscheiden: Seaways Class en Commodore Class. Beide soorten worden weer onderscheiden in twee subsoorten. De goedkopere Seaways Class biedt de reiziger een keuze uit een standaardhut en een hut met zeezicht. In de Commodore Class hebben de hutten zeezicht, maar wordt er een onderscheid gemaakt tussen luxe hutten en extra luxe hutten. De hutten komen natuurlijkerwijs met een prijskaartje. Het goedkoopste is de standaardhut (Seaways Class) en de duurste de extra luxe hut (Commodore Class). Wees erop bedacht dat DFDS Seaways geen eenpersoonshutten kent: slechts 2 persoons, 3 persoons en 4 persoons hutten.

Zo kost de standaardhut op 8 november 2011 € 98,- en de extra luxe hut € 232,-.

De prijs
Het prijskaartje is afhankelijk van de volgende factoren:

gaat men met de auto of kiest men voor de optie voetpassagier
neemt men wel of geen maaltijd
met z’n hoe velen gaat men (zijn het alleen volwassenen of gaat er een kind of baby mee)
sluit men een reisverzekering en/of een annuleringsverzekering af
wilt men accommodatie in het andere land (Engeland), zoals een hotel

Een baby (0-3 jaar) is gratis, tenzij het een bed nodig heeft. In dat geval dient men de baby te boeken als een kind (4-15 jaar). Om een indicatie te geven aan hoeveel men kwijt kan zijn aan het reizen met DFDS Seaways is er gekozen voor een enkeltje naar Newcastle op 8 november 2011. Er is gekozen voor de goedkoopste hut, is de optie ‘geen maaltijd’ aangevinkt, is accommodatie in het andere land niet vereist en er is gekozen om geen enkele vorm van verzekering af te sluiten. De auto is een personenauto, met een maximale hoogte van 1.85 m.

één volwassene voetpassagier: € 98
twee volwassene voetpassagiers: € 98
twee volwassene voetpassagiers met kind: € 138
één volwassene met de auto: € 186
twee volwassene met de auto: € 186
drie volwassene met de auto: € 226
twee volwassene en één kind met de auto: € 226

P&O Ferries

P&O Ferries staat voor Peninsular & Oriental Ferries. De rederij is van Britse komaf en regelt net als DFDS vrachtvervoer en overtochten. In 1987 kocht P&O Steam Company de rederij Townsend Thoresen. Deze laatste rederij verzorgde Europese overtochten. Na de overname kregen de overtochten een nieuwe naam, P&O European. P&O Ferries is sinds 2006, na fusie van verschillende P&O bedrijven, ontstaan.

Vaarroutes

P&O Ferries biedt de Nederlandse reiziger een keuze uit twee vaarroutes:  Rotterdam-Hull en Zeebrugge-Hull. Ook hier geldt dat de reiziger een cabine moet reserveren zodat die daar kan overnachten. P&O Ferries biedt drie soorten cabines aan: standaard, premier, club. De goedkoopste cabines van deze drie is de standaard cabine zonder zeezicht: € 117 (7 november 2011).

Tussen Rotterdam (NL) en Hull (UK) varen de Pride of Rotterdam en de Pride of Hull. Beide schepen zijn één van de grootste cruiseferries in de wereld. Elk schip vertrekt in de avond komt in de ochtend aan. Beide schepen hebben 530 cabines met rond de 1360 bedden. Er is ruimte voor 250 voertuigen. Men kan zich op de boot vermaken: er is een omwisselbureau (voor geld), een speelgebied voor kinderen, eetgelegenheid en een wijnbar. Daarnaast bieden de schepen casino’s, winkels en cinema’s. Genoeg om je te vermaken.

De ferries vertrekken om 9 uur ’s avonds en komen aan om 8 uur in de ochtend. Dat geldt voor beide kanten, Hull en Rotterdam (wees erop alert dat voor Hull de Engelse tijd geld).

Een andere optie is die van Zeebrugge en Hull. Deze route wordt bevaren door Pride of York en Pride of Bruges. In de schepen passen 850 voertuigen en 1250 passagiers. De overtocht kent duur van rond de 15 uur. Men vertrekt om 18 uur en komt de volgende dag in de ochtend om 8 uur aan. Net als bij de vaarroute Rotterdam-Hull geldt hier dat men een cabine moet reserveren.

De prijs

Ook hier is de prijs afhankelijk van factoren als maaltijd of geen maaltijd, voertuig of geen voertuig. Een enkeltje naar Hull van Rotterdam op 7 november 2011 met standaardcabine (2 x 2 bedden) en zonder maaltijd:

één volwassene voetpassagier: € 127
twee volwassene voetpassagiers: € 137
twee volwassene voetpassagiers met kind: € 137
één volwassene met de auto: € 177
twee volwassene met de auto: € 189
drie volwassene met de auto: € 198
twee volwassene en één kind met de auto: € 189

Vertrekt men liever uit Zeebrugge dan is men even veel kwijt, ondanks dat de af te leggen afstand groter is:

één volwassene voetpassagier: € 127
twee volwassene voetpassagiers: € 137
twee volwassene voetpassagiers met kind: € 137
één volwassene met de auto: € 177
twee volwassene met de auto: € 189
drie volwassene met de auto: € 198
twee volwassene en één kind met de auto: € 189

Stena Line

Stena Line is een van werelds grootste overtocht rederijen. Stena Line is van Zweedse komaf.

Vaarroute

Stena Line biedt de Nederlandse reiziger de vaarroute Hoek van Holland-Harwich. Deze route wordt bevaren door de Stena Hollandica en de Stena Brittanica. Beide schepen bieden ruimte aan 900 passagiers en 300 auto’s. Aan boord kan men winkelen, vertoeven in de bar, vol eten in de restaurants of uitrusten in de hutten. Stena Line biedt een keuze uit drie soorten tarieven: premium, flexi en economy. De vaarroute Hoek van Holland-Harwich biedt premium niet aan. De voordeligste van alle de drie is economy.

Er zijn twee vertrektijden vanuit Hoek van Holland: om 14.30 en om 22.00. Men komt respectievelijk om 8 uur ’s avonds en om 6.30 in de ochtend aan. Kiest men voor de late aftocht, van 22 uur, dan dient men een cabine te reserveren. Bij de overtocht van overdag, 14.30, is dat niet nodig.

De prijs

Bij Stena Line werd in 2009 onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten passagiers: volwassenen, kinderen (4-15 jaar), senioren (60+), kinderen (0-3 jaar) en studenten (16-25). Wil men nu een ticket boeken dan ziet men slechts twee categorieën: volwassenen, kinderen (4-15 jaar) en kinderen (0-3 jaar).

Op 8 november 2011 met de boot van 14.30 (economy):

één volwassene voetpassagier: € 36
twee volwassene voetpassagiers: € 72
twee volwassene voetpassagiers met kind (4-15 jaar): € 90
één volwassene met de auto: € 85
twee volwassene met de auto: € 100
drie volwassene met de auto: € 115
twee volwassene en één kind met de auto: € 107

In Londen is veel te zien en veel te doen. Echte must-sees zijn the Big Ben en the London Eye. Een handig overzicht van bezieningswaardigheden in de wijk Westminister. Al deze bezieningswaardigingen liggen bij elkaar, zodat ze makkelijk met de voet bereikbaar zijn.

Big Ben

De Big Ben prijkt op alle ansichtkaarten en is onlosmakelijk verbonden met Londen. De Big Ben is een 96 meter hoge klokkentoren gevestigd langs de rivier de Thames. Het ligt net achter de palace of Westminister. In 1858 werd de grote klok van de Big Ben gevestigd. De klokkentoren is vernoemd naar de politicus Sir Benjamin Hall.

Palace of Westminister

Dit gebouw staat op de UNESCO werelderfgoed lijst. De palace of Westminister word ook wel the House of Parlement genoemd: het Britse parlement is in het gebouw gevestigd. Hier vind men het lagerhuis (House of Commons) en het hogerhuis (House of Lords). Het gebouw stamt van het jaar 1870, maar vele delen van het gebouw zijn veel en veel ouder. Vroeger werd het gebouw gebruikt als een Koninklijk paleis. In 1834 werd een groot deel van het paleis afgebrand. Na de herbouw is het paleis het onderkomen van het parlement geworden, in 1870. Het gebouw beslaat rond de 1100 kamers en 100 trappen. Naast het paleis zijn de Big Ben en de Westminister Abbey (een grote kerk).

Buckingham Palace

Het paleis is het officiële onderkomen van het Britse Koningshuis. Het gebied heeft vele transformaties gekend: van verschillende eigenaren tot gebouwen. Uiteindelijk is in het jaar 1837 in de handen van het Koningshuis gekomen en sindsdien daar gebleven. Het gebouw heeft een oppervlakte van 77000 vierkante meter. Een gedeelte van het gebouw is privé, maar groot gedeelte is open gezet voor het publiek.  

London Eye

Aan de overzijde van de rivier waaraan de Big Ben is gelegen, bevindt zich the London Eye. Dit is een reusachtige rad van 135 meter hoog. De rad is één van de hoogste raden van de wereld, tot 2006 was het zelfs de grootste rad ter wereld. Het ontwerp is afkomstig van de architecten David Marks, Julia Barfield, Malcolm Cook, Steven Chilton, Nic Bailey en Mark Sparrowhawk. The London Eye heeft 32 gesloten karretjes waar rond de 24 mensen in kunnen. Binnen een half uur is men met de hele rad gedraaid. In 1999 werd de Eye officieel geopend door Tony Blair, maar door technisch problemen werd het publiek pas in 2000 toegelaten. Het nieuwe jaar wordt door de Engelsen bij the London Eye ingeluid: bij de rad word er veel vuurwerk afgestoken. 

Shoppen

Shoppen in Londen kan in de welbekende Oxford street: een straat met meer dan 300 winkels. De winkelstraat beslaat een afstand van twee en half kilometer: van Marble Arch tot St. Giles Circus.

Een must-see is Harrods. Dit warenhuis is gevestigd in een prachtige pand in de wijk Knightsbridge. Harrods is samen met Macy’s New York één van grootste winkelcentra’s in de wereld. Harrods heeft meer dan 5000 werknemers. Het begon allemaal in het jaar 1834 toen Charles Henry Harrod een kruidenierswinkel had gevestigd. Pas in 1985 werd het pand overgenomen door Mohamed Al Fayed (de vader van de vriend van prinses Diana of Wales) voor 615 miljoen pond. Harrods verkoopt luxueuze artikelen, merkartikelen: een mark & spencer zal men daar dus niet tegenkomen. ’S Avonds wordt Harrods verlicht met vele gloeilampen. Binnen in het warenhuis is een Egyptische sfeer te beproeven: farao’s en piramides. Daarnaast kan men de verlovingsring van de zoon van Mohamed Al Fayed, Dodi Al Fayed, aan prinses Diana bewonderen. 

Een derde optie is winkelen in shopping centres: Victoria Place Shopping Centre (Victoria Street), the Plaza Shopping Centre (Oxford Street), Hay’s Galleria (London Bridge), Broadway Shopping Centre (St. James’s Park) en Piccadilly Arcade (Piccadilly Street). 

Hoe kom ik er ?
Via de Underground (Londense metro) of de rode dubbeldekker bus (aanrader!) zijn deze plekken makkelijk te bereiken. Voor de underground zijn de volgende metro stations aan te raden: Westminister, St. James’s Park, Embankment. Een handige plattegrond van de Underground: http://www.tfl.gov.uk/assets/downloads/standard-tube-map.pdf

Scheren

Dit is een snelle ontharingsmethode waar veel mensen gebruik van maken. Met behulp van een scheermes wordt het haar recht afgesneden van de huidoppervlakte. Je hoeft er maar een keer over de huid heen te gaan en het haar is meteen verwijderd, je hebt daarbij de keuze tot een scheerapparaat of een scheermes.
Doordat het haar recht wordt afgesneden, blijven de haar en de haarwortel in de haarschacht aanwezig en groeien dus gewoon door, na korte tijd voel en zie je al gauw de opkomende stoppels.
Ook is het mogelijk dat er huidirritatie ontstaat, door dat het haar recht wordt afgesneden ontstaan er stompe punten aan de haren die inde huid prikken. Vooral in de bikinilijn kan er dan huidirritatie ontstaan door de wrijving van lichaamsdelen, kleding en/of transpiratie.
Overige producten die in combinatie gebruikt kunnen worden met scheren, zijn scheerschuim, scheerolie en scheergel. Deze zorgen ervoor dat het makkelijker is om te scheren, doordat het mesje gladder over de huidoppervlakte kan glijden.

Voordelen: snel, gemakkelijk, pijnloos, goedkoop
Nadelen: het haar groeit snel terug, ontstaan van stoppels, kans op huidirritatie, tijdelijk

Ontharingscrèmes

Dit is ook een snelle ontharingsmethode, maar waar veel mindermensen gebruik van maken. Onder deze categorie reken ik ook ontharingsgel of–mousse. Je smeert of spuit het spul op je huid en laat het enkele minuten intrekken op basis van de aangegeven inwerkingstijd, daarna dien je ze weg te schrappen of spoelen. Meestal leveren ze een spatel bij die je daarmee kunt gebruiken.
Het spul zorgt ervoor dat het haar week wordt op basis van chemische reactie, daarom ruiken de meeste ontharingscrème niet lekker. Ook net als bij scheren wordt het haar niet met wortel en al geheel verwijderd, dus na een paar dagen komt het haar weer tevoorschijn.

Voordelen: redelijk snel, pijnloos, gemakkelijk, goedkoop
Nadelen: het haar groet snel terug, kans op huidirritatie, stank, tijdelijk

Epileren

Bij deze ontharingsmethode wordt het haar met wortel en al verwijderd, hierdoor komen de haren veel langzamer terug, meestal in weken aangeduid. Daarnaast komen ze terug als zachtere haartjes in plaats van stoppels zoals bij bovenstaande methodes.
Ook bij epileren kun je kiezen tussen handmatig met een pincet of met een epileerapparaat.
Meestal wordt de keuze bepaald door het gebied waarop je wilt ontharen, zo gebruiken de meeste mensen een pincet voor het ontharen van de wenkbrauwen, en daarbij gaat het om wenkbrauwen in vorm zetten door overtollige haartjes te verwijderen. Epileren met een epileerapparaat gaat voorkeur uit naar grote gebieden die behandeld moeten worden zoals debikinilijn, maar ook de rug, armen en benen.
Deze methode is niet geheel pijnloos, vooral mensen die nog niet eerder geëpileerd hebben beschouwen het als zeer pijnlijk, maar na een tijdje gedaan te hebben is de huid eraan gewend geraakt en doet aanzienlijk veel minder pijn.

Voordelen: het haar groeit langzamer en zachter terug, geen stoppels
Nadelen: pijnlijk, kan tijdrovend zijn, tijdelijk

Harsen/waxen

Waxen is een andere woord voor harsen. Ook bij deze ontharingsmethode wordt het haar geheel verwijderd met wortel en al, dit door middel van een kleverige substantie. Er zijn verschillende soorten hars beschikbaar, die je kunt onderverdelen in de volgende categorieën: harde hars, vloeibare hars en kant en klare harsstrips.
Bij harde en vloeibare hars dienen deze eerst warm gemaakt te worden, daarna wordt met behulp van een spatel een dun laagje op de huid aangebracht,na een tijdje wordt het weer hard en kun je het weghalen. Het verschil tussen harde en vloeibare hars is dat bij een vloeibaar hars gebruik gemaakt moet worden van ontharingsstrips. Hard hars wordt gebruikt voor gevoelige gebieden,omdat het hars voornamelijk hecht aan het haar in plaats van de huid, en vloeibare wordt vooral gebruikt voor grote gebieden. Er zijn ook koude hars beschikbaar dat onder vloeibaar hars valt, deze worden op kamertemperatuur automatisch verwarmd en hoef je zelf niet te verwarmen.
In de kant en klare harsstrips zit het hars al er in verwerkt, je hoeft alleen maar met de handen over de harsstrips te wrijven, en daarmee worden de harsstrips verwarmd en kun je het op de huid aanbrengen. Harsstrips worden voornamelijk gebruikt voor het ontharen van het lichaam, maar er zijn ook harsstrips verkrijgbaar die speciaal voor het gezicht zijn.

Voordelen: het haar groeit langzamer en zachter terug, geen stoppels
Nadelen: pijnlijk, kan tijdrovend zijn, tijdelijk

Draad

Deze klinkt misschien raar in de oren, maar ook met een
draad kun je ontharen!

Hoe gaat dat te werking?

Je hebt allereerst een dun katoenen draad nodig, daarna vouw
je de draad dubbel en draai je het in een lus. Zet vervolgens je duim en
middelvinger in de lus en van de twee losse uiteinde neem je een in je vrije
hand  en een bijvoorbeeld in je mond. Als
je nu de gerolde draden tegen de huid aanhoudt zullen de haartjes door de
gedraaide draden meegenomen worden, met wortel en al verwijderd worden.

Deze methode is hygiënisch omdat je de huid niet aanraakt
met de handen, daarnaast is het ook nog eens goed voor je huid, deze wordt niet
aangeraakt en wordt daardoor niet rood van kleur zoals het geval bij harsen. Vooral
voor gezichtshaar is deze manier geschikt, om de haren in een nette lijn worden
verwijderd en dat is best goed te gebruiken voor de wenkbrauwen.

Voordelen: hygiënisch, geschikter voor gevoelige huid, het
haar groeit langzamer en zachter terug

Nadelen: pijnlijk, huidirritaties, langzaam

Elektrisch ontharen

Al het bovenstaande ontharingsmethodes dienen van tijdelijkaard. Er zijn ook definitief ontharingsmethodes, waarvan elektrisch ontharen een ervan is. Bij elektrisch ontharen wordt met een dun naaldje langs de haarschacht in de huid geschoven. Daarna wordt met een stroomstootje het haarzakje met de omgeving vernietigd. De groei wordt hiermee geremd, doordat er geen voedingsstoffen via het bloed de haar kan bereiken.
De behandeling is niet eenmaal, maar dient meerdere keren gedaan te worden, dit hangt ook af van de hoeveelheid haar, de hoeveelheid jaren dat je hebt rondgelopen met beharing en de behandelingstijd per keer.Meestal duurt het rond paar maanden tot een jaar of twee.

Voordelen: het haar groeit niet meer terug
Nadelen: duur, kan pijnlijk zijn, meerdere behandelingenvereist

Laser ontharen

Met behulp van laserlicht worden de haarzakjes vernietigd.Lichte haren kunnen niet behandeld worden, omdat er pigment nodig is om laserlicht te absorberen. Het laserlicht wordt sterk geabsorbeerd door het pigment in de haarzakjes, waarna dit licht omgezet wordt in warmte.
Het pigment zorgt voor de kleur van het haar, de hoeveelheid pigment zal dus groter zijn bij donkere haren en volgroeide haarzakjes, daarom is deze behandeling uiterst geschikt voor donkere haren.
Zodra het laserlicht op de huid komt en vervolgens de haarwortel heeft bereikt kun je het gevoel krijgen alsof er een elastiekje tegen de huid komt, ook wel een lichte prikkeling. Wat je voelt is voor ieder persoon individueel, maar veel mensen voelen helemaal niets.
De warmte die ontstaat door het licht is te vergelijken meteen lichte zonnebrand, na de behandeling blijft de huid nog even rood, dat is niet hinderlijk en verdwijnt meestal al na een paar uur.

Voordelen: het haar groeit niet meer terug, vrijwel pijnloos
Nadelen: behandeling van lichte haren is niet mogelijk,duur, meerdere behandelingen vereist

Wat je ook kunt doen is het blonderen / bleken van het haar.Hierover zal ik niet uitgebreid veel over vertellen, omdat het niet onder de categorie ontharen valt. De haren worden namelijk alleen maar opgelicht, ze verdwijnen niet. Maar hierdoor vallen de haren minder op en is als de ware onzichtbaar, je hoeft geen zorgen te maken om de verschillende ontharingsmethoden. Maar een nadeel hierbij is wel dat niet iedere huid de bleking goed kan verdragen, er kunnen dus huidirritatie optreden, ook nog eens geldt dat de wat dikkere haartjes in de zon toch nog te zien zijn.

Naar Londen gaan, kan met verschillende vliegtuigmaatschappijen en vanaf verschillende locaties. De belangrijkste plekken vanaf waar men kan vliegen, liggen natuurlijk in Nederland: Amsterdam, Rotterdam en Eindhoven. Om de reiziger meer keus te geven, zijn een aantal plekken uit het buitenland genoteerd maar die wel dicht bij Nederland liggen: Düsseldorf, Hamburg, Brussel, Antwerpen, Münster. Het kost een kleine moeite om er naar toe te gaan, maar misschien is dat het geld wel waard.

Vanuit Amsterdam kan men vliegen met

BMI
British Airways
KLM
Easyjet
BA CityFlyer (British Airways)
Cityjet (Air France)

Besluit men te wijken naar Rotterdam dan kan men kiezen voor de vliegtuigmaatschappijen Transavia en VLM Airlines. In Eindhoven heeft men een keuze uit drie maatschappijen: Ryanair, ScotAirways (Air France), VLM Airlines en Aer Lingus.

In België kan men vanaf Brussel vliegen met:

BMI
British Airways
Brussels Airlines
VLM Airlines

VLM Airlines vliegt niet alleen vanaf Brussel maar ook vanaf Antwerpen. Woont men meer in het oosten van Nederland, dan kan Duitsland wel een optie zijn. Afhankelijk van of men in het Zuiden of in het Noorden van Nederland woont, kan men besluiten om naar Düsseldorf of naar Hamburg te gaan. Vanaf Düsseldorf:

British Airways
Ghana International Airlines
Air Berlin
Contact Air (Lufthansa

Vanaf de havenstad Hamburg kan men vliegen met Air Berlin en British Airways. Air Berlin vliegt ook vanaf de Duitse stad Münster.

Een overzicht van steden vanaf waar naar waar men kan vliegen en met welk vliegtuigmaatschappij men kan vliegen. De vijf vliegvelden waaruit men kan kiezen om naar Londen te gaan, zijn Heathrow, Gatwick Airport, London Stansted Airport, London Luton Airport en London City Airport. Weten welke vliegveld het handigst is, kijk dan naar: https://www.artikeltjes.com/artikeltjes/292/1/Bezieningswaardigheden-in-Londen-I/Page1.html

Vanaf

Naar

Vliegtuigmaatschappij

Amsterdam

Heathrow

BMI, KLM, British Airways

Amsterdam

Gatwick Airport

Easyjet, British Airways

Amsterdam

London Stansted Airport

Easyjet

Amsterdam

London Luton Airport

Easyjet

Amsterdam

London City Airport

BA Cityflyer (British Airways), Cityjet (Air France)

Eindhoven

London Stansted Airport

Ryanair

Eindhoven

London City Airport

ScotAirways (Air France) , VLM Airlines

Rotterdam

London Luton Airport

Transavia

Rotterdam

London City Airport

VLM Airlines

Brussel

London City Airport

VLM Airlines

Brussel

Heathrow

British Airways, BMI

Brussel

Gatwick Airport

Brussels Airlines

Antwerpen

London City Airport

VLM Airlines

Düsseldorf

Heathrow

British Airways

Düsseldorf

London City Airport

Contact Air (Lufthansa)

Düsseldorf

Gatwick Airport

Ghana International Airlines

Düsseldorf

London Stansted Airport

Air Berlin

Münster

London Stansted Airport

Air Berlin

Hamburg

Heathrow

British Airways

Hamburg

London Stansted Airport

Air Berlin

Heathrow

De nummer 1 vlieghaven van Groot-Brittannië is London Heathrow Airport. Het is de grootste en drukste vlieghaven van heel Groot-Brittannië. Heathrow bezet de derde plaats van drukste vlieghaven, op grond van passagiersvervoer, op wereldschaal. De luchthaven is gelegen in het westen van Londen. De vlieghaven ligt op een afstand van 24 kilometer van Centraal Londen. Sinds 2008 kent Heathrow vijf terminals. Op jaarbasis bewerkt de luchthaven rond de 67 miljoen passagiers. De luchthaven wordt gebruikt door meer dan negentig luchtvaartmaatschappijen, waaronder US Airways en El Al.

In het afgelopen twee jaar is de luchthaven een aantal keer in het nieuws gekomen. Milieuactivisten prostesteerden (en protesteren) tegen de uitbreiding van de vlieghaven. In 2007 betroffen de protesten de vergroting van Heathrow. Een jaar later, in 2008, hield men protesten tegen de aanleg van een derde runway.

Gatwick Airport

Gatwick Airport staat op de tweede plaats. Het vliegveld bestaat sinds 1958. De vlieghaven kent maar twee terminals, North en South. Gatwick Airport is gelegen op een afstand van 48 kilometer van Londen, in West Sussex. De luchthaven is ideaal gelegen: het aangrenst de M23. Vlak dichtbij ligt de snelweg naar Londen, de M25. Het is ook mogelijk om via het openbare vervoer van het vliegveld te verplaatsen naar Londen. Naast de South Terminal is een station gebouwd: de Gatwick Airport railway station. Vanaf het station kan men naar verschillende bestemmingen gaan. Zo is er een trein die naar Luton Airport gaat en een bus die Gatwick Aiport met Heathrow verbindt. Met de Gatwick Express kan de reiziger van de luchthaven naar Londen Victoria (Londen Centrum). Naast de Gatwick Express zijn er ook andere netwerkbedrijven als First Capital Connect en CrossCountry.

London Stansted Airport

London Stansted Airport is de derde drukste vlieghaven van Groot-Brittannië. Stansted staat bekend om zijn status als de vlieghaven van low budget airlines, zoals Ryanair. De vlieghaven is gevestigd in Essex, 50 kilometer van Londen af. Het treintraject van Stansted Express maakt het mogelijk dat de reiziger van het vliegveld naar Londen kan gaan: Londen Liverpool Street of Londen Tottenham Hale. Binnen 45 minuten staat men in hartje Londen.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd Londen Stansted Airport gebruikt door Royal Air Force (de Engelse luchtmacht. De commerciële exploitatie van de luchthaven begon pas in de jaren zestig van de vorige eeuw. De bedoeling was dat deze luchthaven een goedkopere en meer toegankelijkere alternatief zou moeten vormen op de duurdere Heahtrow en Gatwick Airport. London Stansted Airport kan een doorvoer van hoogstens 25 miljoen passagiers aan, tweeënhalf keer zo minder als Heathrow. Gezien het belang van de luchthaven en de flinke toename van het aantal passagiers, zijn er plannen op tafel om de luchthaven uit te breiden.

London Luton Airport

London Luton Airport valt net buiten de top drie drukste vlieghavens van Groot-Brittanië. De luchthaven is gelegen op een afstand van vijftig kilometer van Londen, in de stad Luton. In zijn zeventigjarige bestaan (1938) heeft de luchthaven zich weten te schoppen op de tv. De vlieghaven is de thuishaven van vliegmaatschappijen als Easyjet. London Luton Airport is ideaal gelegen aan de M1 motorway. Is de auto geen optie, dan kan men altijd nog de trein naar Londen nemen vanaf de Luton Airport Parkway railway station. Het station ligt op een anderhalve kilomter afstand van de luchthaven. Om de reizigers van gemakken te voorzien, rijdt er tussen de luchthaven en de station een shuttle bus. Vanaf Luton Airport Parkway railway station is het mogelijk om de trein te pakken naar verschillende bestemmingen. Een trein brengt de reiziger binnen veertig minuten in Londen (Londen St. Pancras). Ook is het mogelijk om de bus naar Londen te pakken: de reisduur ligt hier rond de zestig minuten.

Met zijn vierde plek wist de vlieghaven zich op de buis te werken: Luton Airport. Een tv-serie over Luton Airport waarin de kijker te zien krijgt hoe de gang van zaken is. Net als de luchthaven van Stansted diende Luton Airport als een basis voor de Royal Air Force gedurende de Tweede Wereldoorlog. Pas in 1990 werd de vlieghaven omgedoopt tot London Luton Airport. Om het beeld compleet te maken werd veertig miljoen pond besteed aan het bouwen van een terminal. De terminal werd officieel geopend door de Engelse Koningin (Elizabeth II) en haar man. Het aantal passagiers stijgt in grote getallen. In 1998 lag het aantal passagiers op 4,1 miljoen. In zes jaar tijd is dit aantal verdubbeld tot 9,1 miljoen (in 2005).

London City Airport

Op de vijfde en laatste plaats is de London City Airport. Deze luchthaven ligt in tegenstelling tot de andere luchthavens in Londen zelf. De vlieghaven is gelegen in het oosten van Londen, vlak naast de rivier the Thames. Grote namen als Air France en Lufthansa maken gebruiken van de luchthaven die maar één shortrun landingsbaan heeft. Er zijn plannen om een tweede landingsbaan te bouwen, zodat de luchthaven een doorvoer van acht miljoen passagiers per jaar zal aankunnen. Naast de luchthaven is een station gebouwd, waar men de trein en de bus kan pakken: the London City Airport  DLR (Docklands Light Railway). Aangezien men zich in Londen bevindt, is het mogelijk om van verschillende treinstations over te stappen op de Londense metro.

Che Guevara, die overal ter wereld beroemd is als gezicht op vlaggen, handdoeken, T-shirts, tassen en dergelijke, was een Argentijnse revolutionair en guerrillaleider. Hij werd op 14 juni 1928 geboren als Ernesto Rafael Guevara de la Serna in Rosario, Argentinië. Zijn bijnaam Che heeft hij gekregen in Guatemala. In het Latijns-Amerika roept men “che” om iemands aandacht te trekken en men bedoelt er iets als “hé, vriend” mee. Daarnaast is het ook een gebruikelijke koosnaam voor iemand die afkomstig is uit Argentinië.

Het leven van Che

Ernesto groeide op als de oudste in een welvarend Argentijns gezin met 5 kinderen. Hij had een zorgeloze jeugd, maar had wel veel gezondheidsproblemen nadat hij op zijn drie jarige leeftijd last kreeg van een hevige astma vorm. De jonge Ernesto las zeer veel, alle leesboeken zoals “De drie musketiers” en “Robinson Crusoë” als meer serieuze werken van schrijvers zoals Baudelaire, Freud en Marx. Daarnaast was hij een actieve sporter en speelde onder andere rugby. Na de middelbare school ging Guevara geneeskunde studeren op de Buenos Aires Universiteit. Tijdens zijn studie maakte hij met zijn vriend Granando Alberto , met de motor een rondreis door Latijns-Amerika. De twee jongens legden in ruim een jaar meer dan twaalfduizend kilometer af en de reis leidde hen onder andere door Chili, Colombia en Venezuela. Het uiteindelijke doel was om een enkele weken als vrijwilligers te gaan werken bij een leprozenkolonie in Peru aan de Amazone. Tijdens de tocht schreef Che Guevara het dagboek, “Diarios de motocicleta”. Het verhaal gaat dat Che Guevara zich tijdens deze motortocht bewust werd van armoede en de rechteloosheid van de arbeiders in de voormalige Spaanse kolonies. Dit zou hem later aangezet hebben tot zijn revolutionaire gedrag. Hier wordt echter tegenin gebracht dat de twee vrienden het in werkelijkheid te druk hadden met het regelen van gratis maaltijden en overnachtingen om zich om andere mensen te bekommeren.

Na zijn afstuderen als arts in 1953 maakte Guevara een tweede reis door Latijns-Amerika en trok deze keer door Bolivia, Costa Rica, Ecuador, Panama, Peru, Honduras en Nicaragua. Tijdens de reis vernam hij over de president van Guatemala, genaamd Jacobo Arbenz Guzman, dat hij het land wilde hervormen en daartoe aangetrokken vertrok hij naar Guatemala. In dit land ontmoette hij zijn toekomstige echtgenote Hilda Gadea Acosta, een Peruaanse econome. Hilda had doordat zij lid was bij een socialistische beweging wat politieke vrienden en introduceerde Guevara daarin. Terwijl hij de vriendschappen met een groep bannelingen uit Cuba herstelde, die hij in Costa Rica ontmoette, was hij getuige van dichtbij van een CIA georganiseerde succesvolle staatsgreep op de regering Arbenz. Na een periode in de Argentijnse ambassade, vertrok Che Guevara naar Mexico om zich daar aan te sluiten bij de Cubaanse ballingen. Die brachten hem vervolgens in contact met de broers Raúl en Fidel Castro. Even later sloot Che zich aan bij de guerrillabeweging van Castro “De Beweging van de zesentwintigste juli”. Che werd een vertrouweling van Fidel en kreeg al snel de hoogste possitie, Commandante. Hij werd zowel gevreesd als gerespecteerd door de andere rebellen. Na een eerdere mislukte poging lukte het Fidel Castro op 1 januari 1959 om de macht te grijpen en de dictator Batista uit Cuba te verdrijven.

Che Guevara had een cruciale rol in deze machtsovername en was tijdens de revolutie onder andere verantwoordelijk voor de executie van informanten en spionnen in het revolutionaire leger.

Na de revolutie werd hij een belangrijk lid van de nieuwste socialistische regering. Hij kreeg de Cubaanse nationaliteit, scheidde van zijn vrouw Hilda en trouwde met Aleida March, die ook lid was van de beweging van Castro. Che had enkele verschillende functies in de Cubaanse regering, zoals commandant van een militaire gevangenis, hoofd van het National Institute of Agrarian Reform, Minister van Industrie en President van de Nationale Bank.

Ook gaf hij leiding aan de afspraken voor een handelsovereenkomst met de Sovjet-Unie en hij vertegenwoordigde Cuba op economische missies met bondgenoten van de Sovjet-Unie in en Afrika. In deze periode schreef Che zijn ideeën op in de vorm van artikelen, toespraken, essays en een aantal boeken. Zijn boek “Guerrilla Warfare” wordt gezien als standaardwerk voor de asymmetrische revolutie in ontwikkelingslanden. Guevara meende dat een groep opstandelingen met gewelddadige en goed geplande acties tegen de overheid de revolutionaire gevoelens van de rest van de bevolking kon oproepen, waardoor het dus niet nodig zou zijn om de revolutie vanuit een brede basis van de arbeidersklasse te laten ontwikkelen. Omdat de revolutie in deze Cubaanse stijl in Bolivia echter niet bleek te werken, wordt deze strategie de laatste tijd niet meer als effectief gezien.

In 1966 verliet Guevara Cuba om in andere landen mee te helpen met socialistische revoluties. Op aandringen van Fidel Castro vertrok Che naar Congo om de pro-Lumumba Marxistische Simba-beweging in het voormalige Belgisch Congo, de tegenwoordige Democratische Republiek Congo, te steunen. Dit werd geen groot succes en Che Guevara concludeerde zelf uit deze periode dat het werken onder de leiding van een succesvolle revolutionair nog niet betekent dat je zelf ook een succesvolle revolutionaire leider bent.

Na een paar maanden in Europa, in de hoofdstad Praag, vertrok Che naar Bolivia om zijn strijd tegen het kapitalisme daar voort te zetten. Met een klein groepje guerrilla’s boekte hij wat succes tegen het Boliviaanse leger en probeerde hij de Boliviaanse bevolking warm te krijgen voor een revolutie. Door een aantal factoren, waaronder de steun van de Verenigde Staten aan het Boliviaanse leger, verliep de beoogde revolutie totaal niet volgens Guevara’s plannen en werd hij zelf door een deserteur verraden. Op 8 oktober 1967, in de buurt van La Higuera werd hij overvallen tijdens een door het Boliviaanse leger. De Boliviaanse president Barientos gaf onmiddellijk het bevel om Che Guevara te executeren. Als bewijs van zijn dood werden zijn handen van zijn lichaam verwijderd en werden er wassen doodsmaskers van zijn gezicht gegoten. Daarna werd zijn lichaam in een geheim graf gelegd. Dertig jaar later, in 1997, zijn de resten van Che Guevara pas opgegraven en naar Cuba gebracht, waar hij na een staatsbegrafenis is bijgezet in het mausoleum in Santa Clara.

De legende Che

Che Guevara is een behoorlijk omstreden figuur. Hij was een reactionair, die geweld tegen zijn tegenstanders beslist niet uit de weg ging en zowel tijdens als na de Cubaanse revolutie direct verantwoordelijk was voor executies. Voor veel mensen in Latijns Amerika is hij echter een held, en niet alleen in communistische kringen. Hij was begaan met de arbeidersklasse die nog steeds te lijden had van de koloniale gezagsverhoudingen en was kritisch tegenover de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten. Dit laatste niet alleen in zijn “eigen” Latijns-Amerika, maar ook in Azië en Afrika. Bij de mythevorming heeft zijn vroegtijdige dood zeker een rol gespeeld. Guevara werd hiermee een symbool van de strijder tegen het kapitalistische onrecht. Voor de hippiebeweging werd hij, als vijand van de Verenigde Staten en geliquideerd door de CIA, een martelaar bij uitstek.

Niet in de laatste plaats is er de beroemde foto “El Guerrillero heróico” die de fotograaf Alberto Korda nam van Che terwijl deze een begravenisplechtigheid op Cuba bijwoonde. De foto werd pas in 1967, dus na Guevara’s executie, in omloop gebracht en van het beroemde portret werd tevens een kleurendruk gemaakt door de Ierse graficus Jim Fitzpatrick. Dit beeld werd een van de iconen van de zestiger jaren en verscheen op zo´n beetje alles wat bedrukt kan worden: vlaggen, mokken, T-shirts, ansichtkaarten, petjes en handdoeken. Veel jongeren weten tegenwoordig zelfs niet eens van welke historische figuur het gezicht is maar de karakteristieke kop van Che wordt er niet minder om verkocht.

Boeken en films over Che

Over Che Guevara zijn een aantal boeken geschreven en er zijn ook een aantal boeken van zijn eigen hand uitgegeven. In het Nederlands zijn vertaald “Het economisch denken van Che Guevara“ van Carlos Tablada en “Op de motor door Latijns-Amerika” en “De Afrikaanse droom”, beiden van Che Guevara zelf. Ook zijn er verschillende films gemaakt over zijn leven. Al twee jaar na zijn overlijden kwam de eerste film uit, “Che!”, geregiseerd door Richard Fleischer met Omar Sharif in de titelrol. In 2004 verscheen “The Motorcycle Diaries” van regisseur Walter Salles, met Gael Garcia Bernal in de rol van Che. De Nederlandse regisseur Peter de Kock maakte in 2006 “Las Manos de Che Guevara”, de handen van Che Guevara. Daarnaast is er in 2008 de documentaire “The Argentine” of “Guerrilla” gemaakt door Steven Soderbergh, met Benicio Del Toro als Che Guevara.

Historie

FC Barcelona is in 1899 opgericht door de Zwitser Hans “Joan” Camper, die via een advertentie in de lokale kranten leden wierf. Sociedad Madrid CF (later Real, oftewel de Koninklijke) is opgericht in 1902. Kort na de oprichting van Madrid werd er ter gelegenheid van de kroning van Koning Alfonso XIII een wedstrijd gespeeld tussen beide clubs. Deze wedstrijd werd met 3-1 gewonnen door Barcelona. Dit was het begin van een jarenlange strijd tussen twee clubs die later flink hun stempel zouden drukken op het mondiale voetbaltoneel.

Al sinds de oprichting van beide clubs werden Barcelona en Real Madrid gezien als de vertegenwoordigers van de rivaliserende regio’s Catalonie en Castillie. Tijdens het regime van de dictator Franco werden alle regionale culturen flink onderdrukt. Zo werd het verboden om in de regionale taal te spreken of te schrijven. Iets wat de trotse Catalanen natuurlijk flink tegen de borst stuitte. Elk blijk van verzet werd echter flink de kop in gedrukt door het leger.

Als een vorm van stil protest werden een hoop mensen lid van de club die symbool stond voor Catalonie. Zo werd de FC Barcelona meer dan alleen maar een voetbalclub. En aangezien de zetel van het koningshuis en de regering zich in Madrid bevond, werd Real Madrid gezien als de club van de gevestigde orde. Verder was het algemeen bekend dat Franco een fervent supporter was van Real Madrid, wat in de ogen van de “socios” van Barcelona tot uitdrukking kwam in het feit dat Madrid wel erg vaak profiteerde van arbitraire dwalingen tijdens de onderlinge duels.

Europees succes

De rivaliteit tussen deze twee clubs werd ook nog eens flink versterkt door de behaalde successen van beide clubs. Niet alleen ging de titelstrijd om het Spaanse landskampioenschap vaak tussen deze twee clubs, ook op Europees gebied is er altijd een flinke rivaliteit geweest.

Zo zal men in Barcelona met pijn in het hart toe hebben moeten kijken hoe eind jaren 50 Real Madrid Europa domineerde. Wrang was ook nog eens het feit dat een van de architecten van de Madrileense succesploeg ooit op het punt heeft gestaan om zijn handtekening voor Barcelona te zetten, ware het niet dat hij op het allerlaatste moment koos voor Real Madrid. Zijn naam was Alfredo di Stefano.

Later werden de rollen omgedraaid en was het Barcelona dat de prijzen achter elkaar binnen sleepte. Eerst als speler en later als trainer drukte Johan Cruyff, met aanvallend en attractief voetbal, zijn stempel op het spel van Barcelona. Dit heeft hem bij het Catalaanse publiek de bijnaam “El Salvador” opgeleverd.

Eind jaren 90 was het de beurt aan Real Madrid. Met een verzameling aan sterspelers heersten de “Galacticos” weer een aantal jaren over de Europese velden. Een van die sterspelers was Luis Figo, die van Barcelona rechtstreeks overstapte naar de aartsvijand Real Madrid. Dit hoogverraad wordt hem tot op de dag van vandaag nog steeds zwaar aangerekend.

Vrij recent was het echter weer Barcelona die de Cup met de grote oren in ontvangst mocht nemen. En ook dit seizoen lijkt het erop dat “Barca” aan de hand van superster Lionel Messi weer hoge ogen gaat gooien op het Europese podium.

Wereldwijd
 

Dit alles heeft ervoor gezorgd dat er niet alleen in Catalonie en Madrid, maar ook in de rest van de wereld met grote verwachting uitgekeken wordt naar de ontmoetingen tussen deze twee grootmachten. Niet voor niets heeft deze voetbalklassieker de illustere bijnaam “derby van het heelal” gekregen.

Wat is de achtergrond van deze oorlog?

In haar Handvest zegt de Hamas zeer duidelijk, dat haar doel is de vernietiging van de staat Israël. Met een beroep op de Islamitische theologie worden de Islamieten tot de oorlog, tot deze strijd, opgeroepen. In feite is het een oorlog (Jihad) tussen de God van de Islam en de God van Israël.

De God van Israël

Wat heeft de God van Israël aan Abram – de stamvader van het volk Israël – beloofd? Genesis 12 vers 3: En Ik zal zegenen, die u zegenen, en vloeken, die u vloeken. Het is een belofte van de God van Israël aan Abram, die belofte geldt ook voor het volk, dat uit Abram, Isaäk en Jacob is voortgekomen.

De vloek in de geschiedenis

Op 20 januari 1942 is er de conferentie van Wannsee – bij Berlijn – gehouden. In de villa Am Grossen Wannsee waren een aantal Duitse kopstukken bijeen om, op grond van een bevel van Hitler, richtlijnen te bepalen. die moesten leiden tot de oplossing van het Joodse vraagstuk. Dat wil zeggen: tot de volkomen vernietiging van het Joodse volk. Het besluit is uitgevoerd en er werden in totaal 6.000.000 Joden vermoord. Door het besluit van Wannsee en de uitvoering daarvan riepen zij de vloek van de God van Israël over zichzelf en hun eigen volk uit. Na het rampzalige besluit van Wannsee nam de vernieitging  van het Duitse Rijk steeds grotere vormen aan. Duizenden burgers, grotendeels vrouwen en kinderen, werden gedood. Het land en de steden lagen, toen de oorlog eenmaal voorbij was, voor het grootste gedeelte volkomen in puin.
Ik zal vloeken, die u vloekt.

Zal de geschiedenis zich herhalen?

De opstelling van Hamas benadert beangstigend dicht de Wannsee opstelling. Ik vrees voor de gevolgen van het Palestijnse volk wanneer de Hamas haar doelstelling, de vernietiging van de Joodse staat met haar inwoners, koste wat het kost – en het zal veel kosten -, wil blijven uitvoeren. Ik heb medelijden met de vele vrouwen en kinderen die dan gedood zullen worden. Wat was er over van de Duitse steden na de oorlog en wat zal er over zijn van de steden in Gaza?
Ik hoop, dat ze niet blijven vechten tegen de God van Israël en Zijn volk om zo Zijn vloek over zich uit te roepen.

Van oudsher ontstonden steden vaak op kruispunten van wegen en waterwegen. Deze nederzettingen werden steeds groter en sommige kregen, met voorzieningen als een markt en kathedraal of tempelcomplex, een regionale of internationale functie. Sommige steden verdwenen in de loop der tijd en anderen bleven eeuwenlang bestaan. In de moderne tijd nam de groei van sommige steden een nog grotere vlucht. Volgens World Gazetteer zijn de grootste steden van de wereld het Chinese Sjanghai met bijna zestien miljoen inwoners en Bombay in India met veertien miljoen. Dan volgen Karachi in Pakistan met bijna dertien miljoen, Buenos Aires in Argentinië en Delhi in India met met beiden ruim twaalf miljoen. Vier van de vijf liggen in Azië, waarvan maar liefst twee in India, en een ligt in Zuid Amerika. Dichter bij huis, in Europa staat het Britse Londen op de tweeëntwintigste plaats, het telt ruim zevenenhalf miljoen inwoners. Als Turkije zich bij Europa voegt, dan raakt Londen haar titel als grootste stad van Europa direct kwijt. Istanbul is als Constantinopel eeuwenlang de grootste stad van Europa geweest en staat tegenwoordig, met bijna twaalf miljoen inwoners, op nummer zes van de lijst van grootste steden ter wereld. Overigens zijn de officiële inwoners-aantallen slechts schattingen. Wie wel eens in zo’n miljoenenstad is geweest, zal zich heel goed voor kunnen stellen, dat niet alle inwoners zich keurig gemeld zullen hebben bij het loketje van de gemeente. Hieronder nemen we een klein kijkje in vijf van de grootste steden ter wereld.

Sjanghai

Sjanghai, de grootste stad van China, is zo groot dat het tevens de status van provincie heeft. Behalve dat de stad de grootste gemeente van onze planeet is, heeft ze ook de grootste haven ter wereld. Heel lang is dit Rotterdam geweest, maar in het jaar 2004 heeft Sjanghai die positie overgenomen. Op de plaats van Sjanghai, dat “op zee” betekent, lag vroeger het dorpje Huating, dat later zelfstandig werd en Sjanghai werd genoemd. In de zestiende eeuw werd er een stadsmuur omheen gebouwd en in de negentiende eeuw werd Sjanghai belangrijk in de internationale handel. Het bestond inmiddels behalve uit Chinese buurten uit buitenlandse nederzettingen. Door Japanse inmenging industrialiseerde Sjanghai, en daarnaast werd het het belangrijkste financiële centrum in het Verre Oosten. De gigantische groei van de stad vond plaats aan het begin van de twintigste eeuw. In 1900 bedroeg de bevolking nog rond de 650.000 inwoners, achttien jaar later werd de grens van een miljoen bereikt en in 1940 waren het er al meer dan drieënhalf miljoen. De woningbouw kon deze groei niet bijbenen, dus de woonomstandigheden van een groot deel van de inwoners waren ronduit erbarmelijk. Sjanghai heeft deze groeistuip overleefd, evenals het communistische regiem, en heeft haar positie als economisch centrum kunnen behouden. Tegenwoordig is men er druk bezig om de infrastructuur te verbeteren, geen overbodige luxe met het huidige aantal inwoners van ruim vijftien miljoen. Er wordt een uitgebreid metro-netwerk aangelegd, een extra ringweg en er wordt hard gewerkt aan verbeteringen van bestaande spoorwegen en de havens.

Bombay

Bombay of Mumbai is de hoofdstad van de Indiase deelstaat Maharashtra. Volgens een volkstelling in 2001 had de stad een kleine twaalf miljoen inwoners, maar een recente niet officiële schatting gaf 13,7 miljoen inwoners. Afgaande op archeologische vondsten waren de eilanden waar de stad op is gebouwd al sinds de Steentijd bewoond. In de tweede eeuw voor het begin van onze jaartelling werd de stad genoemd door de Griekse cartograaf Ptolemaeus. Hij noemde de stad Heptanesia, Oud-Grieks voor “zeven eilanden”. De Portugezen, die de eilanden kregen in ruil voor een bondgenootschap van sultan Bahadur Shah van Gujarat, noemden de stad in de zestiende eeuw “Bom Bahia”, Goede Baai. Toen ze in de zeventiende eeuw als deel van een bruidsschat in Engelse handen kwamen, werd de naam verengelst tot Bombay. In India bleef de stad als Mumbai bekend en uiteindelijk werd dit in 1995 ook de officiële naam. Aan het begin van de negentiende eeuw werd de stad drastisch heringericht en uitgebreid. De losse eilanden werden tot een groot eiland gemaakt, waardoor ook de oppervlakte vergrootte. De Amerikaanse Burgeroorlog, en het verplaatsen van de wereld-katoenhandel naar Bombay gaf een grote economische impuls, die voor een sterke groei zorgde. Dankzij de opening van het Suezkanaal in 1869 werd Bombay daarnaast een van de grootste zeehavens langs de Arabische Zee. Het aantal inwoners van de stad bereikte een miljoen in het jaar 1906. Nadat Bombay in 1960 de hoofdstad werd van de nieuwe staat Maharashtra groeide Bombay nog verder uit. Niet alleen tot de grootste stad van India, maar ook als financiële hoofdstad, technologisch centrum en Bollywood, de hoofdstad van de omvangrijke Indiase filmindustrie. In de jaren negentig van de vorige eeuw bereikte het aantal inwoners ruimschoots de tien miljoen.

Karachi

Karachi, het commerciële en financiële hart van Pakistan, is de grootste stad van dat land en de hoofdstad van de provincie Sindh. Met een inwoneraantal van ruim twaalf miljoen is de stad de derde grote stad ter wereld. Karachi, dat door de antieke Griekse reizigers Barbarikon werd genoemd, ontstond als havenstad dankzij haar ligging aan de Arabische Zee en de mondingen van de rivier de Indus. In de koloniale tijd was deze haven ook belangrijk en later ontwikkelde de stad zich tot een industrieel en commercieel centrum met de bevolkingsgroei van dien. Sinds 1963 is niet Karachi, maar de moderne en ruim opgezette stad Islamabad de hoofdstad van Pakistan. Aanvankelijk betekende dit een periode van neergang en verwaarlozing voor Karachi. Vervolgens kwam er in de tachtiger jaren van de vorige eeuw een stroom vluchtelingen uit Afghanistan binnen, alsmede een beperkter aantal Iraanse vluchtelingen. Dit, samen met politieke spanningen tussen verschillende al in Karachi wonende groeperingen, zorgde een tijd voor grote politieke onrust en golven van racistisch geweld. Inmiddels zijn deze spanningen wat gekalmeerd en is Karachi weer een commercieel belangrijke stad en een financieel en industrieel centrum. De meeste overzeese handel van Pakistan en de omliggende landen wordt afgehandeld vanuit de stad, waarmee de miljoenen inwoners hun steentje bijdragen aan de Pakistaanse economie.

Buenos Aires

Buenos Aires, Spaans voor “Goede Luchten”, is de hoofdstad en het economische en culturele centrum van Argentinië. In de stad zelf wonen nog geen drie miljoen mensen, maar in de agglomeratie Gran Buenos Aires, aan de monding van de Rio de la Plata, wonen er meer dan twaalf miljoen. In dit enorme verstedelijkte gebied woont bijna een derde van de totale Argentijnse bevolking. De stad ontstond in de zestiende eeuw als de Spaanse nederzetting Santa Maria del Buen Aire, die echter al snel werd verlaten door het verzet van Indianen, de oorspronkelijke bewoners van de plek. De door de Spanjaarden achtergelaten paarden en koeien vormden de basis voor de traditionele Argentijnse veeteelt. Later keerden een groep kolonisten naar het gebied terug en vervolgens bleef de nederzetting twee eeuwen lang een onbeduidend smokkelbolwerk. Toen het Spaanse onderkoninkrijk werd gesticht, dat grote delen van Zuid-Amerika omvatte, werd de stad belangrijk als bestuurscentrum. Aan het begin van de negentiende eeuw maakte het gebied zich los van de Spaanse kroon. Economische vooruitgang en stadsontwikkeling naar Parijse voorbeeld deden Buenos Aires verder groeien. Veel mensen uit Spanje, Italië, Engeland, Duitsland, Oost-Europa en het Midden-Oosten trokken erheen en aan het begin van de twintigste eeuw waren er al meer dan een miljoen porteños, zoals de inwoners van Buenos Aires in Argentinië worden genoemd. Hoewel de stad in de twintigste eeuw economische en politieke tegenslagen te verduren kreeg en de kloof tussen rijk en arm ongehoord groot is, is het “Parijs van Latijns Amerika” met haar ruim twaalf miljoen inwoners een kosmopolitische en bruisende metropool.

Delhi

Delhi vormt samen met de Indiase hoofdstad New Delhi en een paar kleinere steden de stedelijke agglomeratie Delhi. De stad zelf heeft al een indrukwekkend inwonersaantal van bijna tien miljoen, maar de totale agglomeratie telt ruim twaalfenhalf miljoen inwoners. Hiermee is Delhi, na Bombay, de op een na grootste stad van India. Delhi heeft een bijzonder rijke geschiedenis achter de rug. Zo ligt de plaats Indraprastha, de hoofdstad van de Pandavas uit het Indiase epos Mahabharata, in het huidige Delhi. De eerste opgravingen dateren van ongeveer duizend jaar voor het begin van onze jaartelling, hoewel de sporen die duiden op permanente nederzettingen zeven eeuwen jonger zijn. Tijdens onze Middeleeuwen werd Dhilli of Dhillika voor het eerst genoemd en aan het begin van de dertiende eeuw werd Delhi de residentie van de sultan van Delhi. Daarna volgden er verschillende inheemse heersers, tot en met de zeventiende eeuwse Mogulkeizer Shah Jahan. Uit deze periode zijn nog steeds tal van monumenten te zien in Oud Delhi. In de negentiende eeuw kwam Delhi onder Brits gezag en was enige jaren de hoofdstad van Brits Indië. Behalve de tweede stad van India is Delhi tegenwoordig een economisch sterke industriestad en een belangrijk internationaal verkeersknooppunt. Daarnaast heeft Delhi nog steeds een belangrijke historische en culturele functie, met tal van universiteiten, theaters en musea.