De MotoGP is de hoogst haalbare klasse in de motorsport op asfalt, daarom ook wel de koningsklasse genoemd. De klasse bestaat sinds 2002 en is de opvolger van de 500cc-klasse. Samen met de 125cc-klasse en de 250cc-klasse vormt de MotoGP de Grand Prix wegraces, die door de Fédération Internationale de Motorcyclisme ( FIM) georganiseerd wordt.

Een MotoGP-seizoen loopt van ongeveer half maart tot begin november. Daarna begint een lange periode van testen. Ieder seizoen worden er 18 races gereden op circuits over de hele wereld in 16 verschillende landen. De nederlandse Grand Prix vindt jaarlijks plaats op het TT Circuit Assen en is met meer dan 100.000 bezoekers op de wedstrijddag het grootste eendaagse sportevenement van Nederland.

Op dit moment bestaat de MotoGP uit 11 teams en 20 coureurs. De merken die meedoen in het kampioenschap zijn: Honda, Yamaha, Suzuki, Kawasaki en Ducati. De motoren waarop geraced wordt zijn exclusief voor de MotoGP ontworpen en gebouwd en kunnen dus niet door de consumenten gebruikt worden. De MotoGP wordt ook wel de Formule 1 voor motoren genoemd.

Tot seizoen 2007 moest de cilinderinhoud van de motor 990cc bedragen. Vanaf 2007 is dat teruggedraaid naar 800cc om de spanning en veiligheid ten goede te komen. Dat de MotoGP een zeer gevaarlijke sport is werd nog eens bewezen door de dramatische crash van Daijiro Kato. Na wereldkampioen te zijn geworden in de 250cc-klasse debuteerde hij in 2002 op een Honda in de MotoGP. Hij eindigde dat jaar als 7e in de eindstand met twee tweede plaatsen als beste resultaten en ontving de prijs ‘rookie of the year’. Het jaar daarop ging het mis. Tijdens de eerste race van het seizoen 2003, de Grand Prix van Japan op het circuit Suzuka, crashte Kato in de negentiende ronde van de wedstrijd. Hij knalde met 200 kilometer per uur tegen een muur en liep letsel op aan zijn hoofd, nek en borst. Na 2 weken in coma te hebben gelegen overleed hij op 20 April 2003.

Een MotoGP race begint vanaf de start-grid, die drie startplaatsen per rij biedt. De startplaatsen zijn vastgelegd middels qualificatie-trainingen die de dag ervoor hebben plaatsgevonden. De snelste coureur bemachtigd de pole position en staat daarmee op de beste plaats. De lengte van een race ligt tussen de 95 km en 130 km en duurt ongeveer drie kwartier. Een race wordt van start tot finisch zonder pit-stops verreden. Mocht het gaan regenen tijdens de wedstrijd, dan kunnen de rijders in de pits overstappen op hun 2e machine die met regenbanden klaar staat. Regent het echter al voor de start, dan wordt er gestart met regenbanden en worden er ook geen pit-stops gemaakt. Wanneer het droog is wordt er op slicks gereden, oftewel banden zonder profiel. Het bandenmerk verschilt per team en tegenwoordig zelfs per rijder. Zo wordt er met Michelin, Bridgestone en Dunlop gereden.

Uiteraard gaat het erom om als eerste de finish te halen. De eerste 15 rijders krijgen punten. De eerste krijgt er 25, de tweede 20, de derde 13 enzovoort. Wie aan het einde van het seizoen de meeste punten heeft binnengehaald is de nieuwe wereldkampioen.

Valentino Rossi heeft de grootste staat van dienst in de MotoGP. Hij won het kampioenschap in 2002, 2003, 2004 en 2005. In 2006 werd zijn titelreeks verbroken door Nicky Hayden, mede door de pech van Rossi en de constantheid van Hayden zelf. Rossi wordt nipt tweede. Het jaar daarop is Rossi vastbesloten revanche te nemen. Ook is 2007 het jaar van de invoer van de 800cc motoren en naarmate het seizoen vordert blijkt het Yamaha team van Valentino Rossi de zaakjes niet goed op orde te hebben. De motor komt veel vermogen te kort om de pijlsnelle Ducati van Casey Stoner bij te houden. Stoner rijdt een fabuleus seizoen en wint het wereldkampioenschap en bezorgt Ducati haar eerste titel sinds de terugkeer van het merk in 2003. Valentino Rossi word 3e in het kampioenschap achter de Honda rijder Dani Pedrosa. Andere bekende rijders zijn Loris Capirossi, Colin Edwards, Nicky Hayden en Marco Melandri.
Iedere coureur bepaalt zelf het nummer dat bij de rijders hoort. Dat kan de plaats zijn die het jaar daarvoor behaald is in de eindstand, maar de meeste rijders hebben hun eigen nummer. Hier een overzicht van alle teams, bandenmerken, coureurs, land van herkomst en de startnummers van de coureurs van het komende seizoen 2008.

Fiat Yamaha Team

46 Valentino Rossi Italië Bridgestone
48 Jorge Lorenzo Spanje Michelin

Repsol Honda Team

2 Dani Pedrosa Spanje Michelin
69 Nicky Hayden U.S.A. Michelin

Ducati Marlboro_ Team

1 Casey Stoner Australië Bridgestone
33 Marco Melandri Italië Bridgestone

Rizla Suzuki Team
7 Chris Vermeulen Australië Bridgestone
65 Loris Capirossi Italië Bridgestone

San Carlo Honda Gresini Team

56 Shinya Nakano Japan Bridgestone
15 Alex De Angelis San Marino Bridgestone

Kawasaki Racing Team

21 John Hopkins U.S.A. Bridgestone
13 Anthony West Australië Bridgestone

Yamaha Tech3 Team

52 James Toseland Groot Britannië Michelin
5 Colin Edwards U.S.A. Michelin

Alice Ducati Team

24 Toni Elias Spanje Bridgestone
50 Sylvain Guintoli Frankrijk Bridgestone

JiR Scot Team Honda

4 Andrea Dovizioso Italië Michelin

LCR Honda Team

14 Randy de Puniet Frankrijk Michelin
Team Roberts ( onzeker over deelname 2008)
80 Curtis Roberts U.S.A. Michelin

Legendes

Zoals in iedere sport heeft ook de MotoGP zo zijn legendes. Hieronder een opsomming van de grootste Grand Prix Coureurs van vroeger tot nu:

Mike Hailwood ( Mike the Bike), heeft 10 wereldtitels op zijn naam staan waarvan 4 in de koningsklasse. Hij komt uit Groot Britannië en wint in 1961 zijn eerste wereldtitel op een 250cc Honda. Tot en met 1967 wint hij alleen maar titel en in 1967 wint hij er zelfs 2. In 1968 wordt Hailwood aan de kant gezet door Honda en lijkt de cariere voorbij. Tien jaar later keert hij in de klasse die later de Superbike zou gaan heten. Dat jaar wordt hij wereldkampioen. In 1981 overlijdt Mike Hailwood na een aanrijding met een vrachtauto waar ook zijn 9-jarige dochter bij om het leven komt.

Giacomo Agostini ( Ago), wordt, met 15 wereldtitels op zijn naam, door vele genoemd als de ‘allerbeste aller tijden’. De italiaan begint zijn cariere met heuvelklim-wedstrijden. Toen Hailwood in 1966 vertrok bij Mv Agusta werd Agostini zijn opvolger en won dat jaar meteen de 500cc wereldtitel. Het jaar daarop doet hij dat nog eens dunnetjes over. Van 1968 tot en met 1972 haalt hij niet alleen de 500cc titel maar is hij ook in de 350cc-klasse de allerbeste. In 1973 pakt hij alleen de 350cc titel. In 1974 volgt de overstap naar Yamaha en ook met de Japanse machine wordt hij wereldkampioen in de 350cc klasse. Het jaar daarop wordt hij voor de laatste keer kampioen op een Yamaha in de 500cc klasse. In 1977 komt officieel een einde aan zijn motorcariere. Na 2 jaar aan autosport te hebben gedaan begint hij een eigen motorteam in 500cc-klasse. Ook als teammanager is hij succesvol.
Phil Read ( The Prince of Speed), is de eerste coureur die wereldkampioen weet te worden in de 125cc, 250cc en de 500cc-klasse. De engelse coureur is ook de eerste die Yamaha in 1964 haar 250cc titel bezorgd. Het jaar daarop verdedigt hij succelvol zijn titel. In 1968 krijgt Read de opdracht om de 125cc titel binnen te halen en de 250cc titel over te laten aan zijn teamgenoot. Nadat Read de 125cc titel gewonnen heeft negeerd hij Yamaha’s wens om de 250cc titel aan zijn teamgenoot te laten en wint ook de 250cc. Yamaha besluit Read hierna nooit meer een contract aan te bieden. In 1971 keert hij terug in de Grand Prix en wint de titel op een Yamaha die geen steun krijgt van de fabriek. In 1972 stapt hij over naar MvAgusta om in 1973 en 1974 de 500cc titel met het merk te pakken. In 1976 beeindigt Read zijn cariere na een teleurstellend seizoen bij Suzuki. In totaal is hij 7 keer wereldkampioen geweest.

Barry Sheene, komt als zoon van een GP-monteur al op jonge leeftijd in aanraking met motorsport. In de vroege jaren 70 is hij redelijk succesvol in de lichtere klassen maar hij wint daar geen titel. Na een zware valpartij maakt hij wonderbaarlijke comeback. In 1976 en 1977 wordt hij wereldkampioen in de koningsklasse op een Suzuki. Sheene is zeer geliefd bij het publeik, mede door zijn flamboyante levensstijl en zijn stevige uitspraken in de pers. Zijn startnummer 7 staat hij niet meer af, ook niet als hij de nummer 1 op zijn motor mag plakken na het winnen van de titel. Na een overstap naar Yamaha in 1982 lijkt hij weer op naar de titel maar in de training van de Britse GP gaat het weer mis. Een zeer zware crash met meerde coureurs maakt een einde aan zijn titelkansen. Net als in ’75 wordt er gevreesd voor zijn leven maar ook deze keer komt hij er bovenop. In 1984 rijdt hij zijn laatste seizoen en wordt zesde in de eindstand. In 2002 sterft de Britse volksheld op 52-jarige aan kanker.

Veel tuinen in Nederland en België worden aangelegd zonder een bepaalde filosofie. Vaak worden er een stel min of meer bij elkaar passende planten, struiken en bomen bij elkaar geplant, zonder dat er nagedacht wordt over wat het geheel zou kunnen uitstralen. Wil je echter een bijzondere tuin, dan is een thematuin een betere optie. Voorbeelden van een thematuin zijn bijvoorbeeld de rozentuin, de heidetuin of de Japanse tuin.

Onderzoek naar de grondsoort

Allereerst moet je de conditie en de samenstelling van de grond van je tuin onderzoeken. Deze verschillen van gebied tot gebied. Als de grondwaterstand hoog is en je tuin van nature al een vochtige, zompige grondmassa is, ben je bij de keuze van de planten aangewezen op de soorten die houden van vochtige grond. Zelfs sommige schaduwplanten met grote bladeren kunnen prima gedijen in de volle zon, als ze maar voldoende vocht binnenkrijgen om te verdampen. Als er onder je tuin harde ondoordringbare lagen liggen, zoals harde steen of grindbedden, dan kun je alleen plantensoorten planten die voorkomen in moerasgebieden.

Controleer ook of je tuin het hele jaar door voldoende vochtig is, want als de moerastuin in de zomer opdroogt zullen de planten in deze periode afsterven. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren op gronden die een slechte afwatering hebben. Zo nodig moet je de moerastuin in de zomermaanden zelf goed vochtig houden en eventueel een tuinslang ingraven. Woon je in een gebied dat het hele jaar erg droog is, dan is een moerastuin “vechten tegen de bierkaai” en kun je beter kiezen voor een heidetuin. De meeste gebieden zullen echter gematigd zijn, zodat je met wat aanpassingen de thematuin van je keuze kunt realiseren.

Als je de natuur een beetje moet helpen kun je een kunstmatige moerastuin aanleggen, die het vocht en het water goed kan vasthouden. Hiervoor moet je een kuil graven van minimaal zestig centimer diep. Hierin leg je vijverfolie, bijvoorbeeld van polytheen, tot aan de rand van de kuil. Ook voorgevormde of betonnen vijverbakken kunnen hiervoor gebruikt worden. Verstevig de randen met stenen en gras, net zoals bij een echte vijver, zodat er geen water weg sijpelt. Nu kun je de kuil vullen met een hoogwaardig grondmengsel dat goed in staat is om vocht vast te houden en je moerasplanten en andere vocht-liefhebbers erin aanplanten.

Het ontwerp van de moerastuin

Een moerastuin kun je in vele vormen aanleggen, grofweg zowel natuurlijk en organisch als strak. Strakke vormen kunnen een interessante combinatie geven met de overdadig groeiende moeras- en bladplanten. Bij meer natuurlijke vormen moet je goed oppassen dat er ondanks het organische aanblik wel een duidelijke structuur in de tuin zit, want anders oogt het door de weelderige groei al gauw rommelig. Een terras op vochtige moerasgrond moet een goede ondergrond hebben, zoals een stevige fundering, anders zal het snel verzakken. Hetzelfde geldt voor eventuele muren.

Het is beter om de grond op deze plekken wat te verhogen, evenals op de plekken waar de tuinpaden moeten komen. De verhoging zorgt ervoor dat de ondergrond niet zo vochtig is en minder snel verzakt.

Vijver

Als je tuin van nature al drassig is door een hoge grondwaterstand, dan kun je een deel uitgraven, waarna vanzelf een vijver zal ontstaan. De verwijderde grond kun je op een andere plaats in de tuin juist gebruiken om te verhogen. Behalve voor looppaden kun je een gedeelte van je tuin inrichten met een droger milieu. Hierop kunnen dan totaal andere plantensoorten groeien wat voor een interessant contrast kan zorgen. Langs de rand van de vijver kun je planten als sierrabarber, Hosta, Eupatorium, Ligularia, Rodgersia en Astilboides planten. In de loop der tijd zul je merken dat het niet alleen bij planten zal blijven rond je vijvertje. Er kunnen kikkers en padden gaan wonen en vogels kunnen er komen badderen.

Geschikte planten

Echte moerasplanten zijn bijvoorbeeld bies, gele lissen, moeras-spirea, Iris, poelruit, kattenstaart en zegge. Hortensia, Pinksterbloem, Hosta, Penningskruid, Lobelia en Primula zijn geen specifieke moerasplanten maar houden wel van vochtige grond en zijn daardoor goed bruikbaar in veel moerastuinen. Struiken die het goed doen in vochtige grond zijn onder andere de Gelderse roos, Kornoelje, Meidoorn, Vlier en Lijsterbes. Er zijn zelfs geschikte bomen zoals de krentenboom, de grauwe Els en de wilg. De Moerascipres, Taxodium distichum, kan zelfs in het water staan.

Planen als riet, bies en grassoorten planten zich voort door middel van wortelstokken, wat het lastig maakt om ze binnen de perken te houden als ze al te goed gedijen. Onderhoudt je moerastuin dus regelmatig, zodat het geen noordelijke variant van een tropisch oerwoud wordt.

Op en rondom het werkterrein is het in Nederland zeer goed geregeld, men moet voordat een pand in gebruik kan nemen,  eerst toestemming van de brandweer hebben om daar een bedrijf te runnen en mensen op die plek te laten werken.

Er wordt pas een vergunning verleend als men voldoet aan alle eisen die men stelt op het gebied van veiligheid. De juiste brandblussers en en een brandhaspel moeten aanwezig zijn. Voor grote bedrijven is er een speciaal plan nodig voor het geval er calmiteiten voorvallen. Er worden allerlei cursussen gevolgd op gebied van brandveiligheid en ehbo. Men is verplicht om een aantal BHV’ers (bedrijfshulpverleners) die weten in het geval van nood wat en hoe men moet reageren. Men is ook verplicht om 1x per jaar een bijscholing te doen.

Het grappige van zo’n cursus is dat er op gehamerd wordt dat de veiligheid van de BHV’er op de eerste plaats komt.

Maar nu gaan we eens kijken naar de thuissituatie van de meeste mensen. Hoeveel mensen hebben een brandblusser in huis, volgens de statistieken zijn dat er zeer weinig. Veel mensen, na de oproep om  brandmelders te gaan gebruiken, hebben deze aangeschaft en opgehangen.  Alleen vergeet niet dat de batterij niet het eeuwige leven heeft en dat hij alleen werkt bij rookontwikkeling.

Zelfs de mensen die verplicht de BHV-cursus volgen blijken thuis weinig tot niets in huis te hebben om eerste hulp te verlenen, laat staan om een brandje te blussen.
Laten we eens als voorbeeld een televisie nemen die in de brand vliegt terwijl u thuis bent. De eerste reactie zal zijn: ik moet het blussen. Je kan een heleboel narigheid voorkomen als je een kleine poederblusser of branddeken in uw huis heeft. Water en elektriciteit is geen aanbeveling, dus gebruik geen water, water geleid elektriciteit.

Je belt het alarmnummer 112 en in de tijd dat de brandweer nodig heeft om bij u thuis te komen kan men als men een blusdeken of poederblusser bij de hand heeft de brand al meester zijn. Maar is dat er niet ,dan kan het kleine, brandje zo omslaan in een flink vuurtje, wat niet te houden is. De tijd die de brandweer nodig heeft om uit te rukken kan 15 minuten zijn voordat zij voor u voordeur staan.

Stel u bent boven en u hoort de brandmelder beneden, dan is het belangrijk dat u niet zomaar naar beneden stormt en kijkt waar de brand is. Maar handel voorzichtig,  voel aan de deurpost of deze  hitte afgeeft,  zo ja, open dan niet de deur maar zorg voor een andere uitweg. Dan is het weer handig als u een oprolbare brandladder in huis heeft.

Het blijft natuurlijk vreemd dat er zoveel voorzorgsmaatregelen worden genomen op de werkplek maar dat men de thuissituatie vergeet, terwijl men daar toch dagelijks aanwezig is.
Zorg ervoor dat de batterijen van de brandmelders vol zijn. Een poederblusser heeft een groot blusvermogen. Het is geschikt voor vaste stoffen, vloeistoffen en elektriciteit. Laat u wel goed voorlichten want ook daarin zit een groot verschil.

Zorg ook voor de veiligheid in huis voor u en uw gezin!

Autovrije skivakantie

Al in 23 Alpengemeenten geven gasten omwille van het milieu hun autosleutels af. Zij verplaatsen zich met de skibus, per huifkar of met de taxi. Ook in het Oostenrijkse Werfenweng is dat momenteel mogelijk zonder enige beperking van de mobiliteit. De 46-jarige Peter Brandauer behaalde bij de laatste burgemeesterverkiezingen een droomresultaat van 89 procent van de stemmen ondanks het feit dat hij zijn dorp tijdens de vakantieperiode autovrij wil maken. Dat lukt niet van vandaag op morgen zegt Brandauer, maar de gemeente is zich ervan bewust dat men geen andere keus heeft.

Het dorpje Werfenweng ligt zeer centraal in het Salzburgerland, heeft 900 inwoners en 1.800 toeristenbedden. Omdat het massatoerisme aan Werfenweng voorbij is gegaan, kent dit bergdorp en zijn omgeving nog een ongerepte natuur. Het wild loopt er nog gewoon langs de huizen en men kan er nog ouderwets van de ultieme rust genieten, maar wel mét alle moderne gemakken.

Gratis alle vormen van duurzaam vervoer uitproberen

Werfenweng profileert zich met een milieuconcept onder de naam ‘Sanfte Möbilität’. Sinds een aantal jaren laat dit kleine dorp in het Salzburgerland op overtuigende wijze zien hoe men voor toeristen klimaatvriendelijke mobiliteit in de Alpen in praktijk kan brengen. Degene die hier zonder auto komt of zijn autosleutels voor de duur van het verblijf in een gemeentekluis deponeert, ontvangt een passepartout, waarmee hij gratis alle vormen van duurzame mobiliteit kan uitproberen. En dat beperkt zich niet alleen tot de shuttleservice vanaf station Bischofshofen, ski-bussen, paardenkoetsen en het vervoer met het lokale taxibedrijf. Het omvat ook gratis gebruik van een serie elektrisch aangedreven “Spassmobile” zoals overdekte driewielers, elektrische fietsen en de “Bigas”, een soort terreinwagen. De elektriciteit voor al deze voertuigen wordt geleverd door een tankstation op basis van zonne-energie, dat ’s nachts bovendien de verlichting van het dorpsplein voor zijn rekening neemt. Aan gasten die afzien van vervoer per auto wordt dus een volledige mobiliteitsgarantie geboden.

Eco-programma voor wintersporters

Met ingang van dit jaar biedt Werfenweng voor wintersporters een uitgebreid eco-programma: wie het nieuwe Alpine-ski-pakket boekt, ontvangt niet alleen de gebruikelijke skipas en gebruik van een “spassmobil” naar keuze. Hij kan bovendien gratis schaatsen, rodeln, langlaufen of deelnemen aan Lamatrekking of sneeuwschoentochten, of gratis gebruik maken van de paardenslee. Op die manier wordt de toerist gestimuleerd om allerlei activiteiten uit te proberen die flora en fauna in de bergen minder belasten dan de gebruikelijke ski-afdalingen.

Duurzame mobiliteit lonend

Voor Werfenweng is de omschakeling naar duurzame mobiliteit lonend. Zonder dit initiatief zou de plaats niet eens in de diverse wintersportcatalogi zijn opgenomen, maar Werfenweng heeft inmiddels een geheel nieuw segment in de markt aangeboord. Sinds de eerste pilot in het jaar 2000 steeg het aantal overnachtingen van 160.000 naar 210.000. Het aantal toeristen dat met de trein arriveert is verviervoudigd van 6 tot 25 procent. Volledig autovrij is de plaats weliswaar nog niet, maar wat niet is kan nog komen volgens de burgemeester.

Alpine Pearls tegen jaarlijkse “bliklawines”

De vooruitziende burgemeester en zijn dorp zijn de trekkers van een initiatief genaamd “Alpine Pearls”. Sedert een drietal jaren verzetten zich 22 bergdorpen van Slovenië tot in Frankrijk tegen de jaarlijkse “bliklawines” in hun historische dorpskernen, tegen mega-parkings aan de voet van de kabelbanen, tegen de geluidsoverlast en tegen de slechte luchtkwaliteit. In Duitsland horen Berchtesgaden en Bad Reichenhall tot de Alpine Pearls, in Zwitserland Arosa en Interlaken. Als volgende schakel in deze keten kan komende winter het plaatsje Mallnitz in Karinthië worden toegevoegd.

De beste en meest effectieve methode om katten uit je tuin te houden is zorgen voor een goede omheining. Als er gaten zijn of gedeeltes die niet hoog genoeg zijn, dan zullen ze zo en zo je tuin inkunnen. Katten zijn lenige beestjes en kunnen zeer hoog springen. Normaal gezien kunnen katten zeker sprongen maken van 1.5meter hoog. Bovenaan je afsluiting zorgen dat er punten zijn, of een soort van prikkeldraad kan de kat haar sprong veel moeilijker maken.

Als een kat haar weg gevonden heeft naar je tuin, word het moeilijker om haar buiten te sluiten. De meeste mensen kiezen dan voor een hond, gewoonweg omdat honden niet van katten houden, zoals pitbuls en dobbermans. Katten hebben een ongelooflijke schrik van deze beesten, en zullen vluchten als ze die honden in hun buurt krijgen.

Waar katten ook niet van houden, is van Water. Als je een kat ziet in je tuin, en kan natspuiten dan zal ze zeker vluchten. Een emmer water of een aangesloten tuinslang kan dus wonderen doen. Als je de kat enkele malen hebt natgemaakt, zal ze de boodschap wel begrepen hebben en niet zo snel meer terugkomen. Als ze blijft terugkomen, blijf dan ook met water gooien tot ze het doorheeft.

Uw planten en boompjes beschermen is een ander verhaal. Motballen zouden een effectieve methode zijn om je katten uit de buurt te houden, want katten houden niet van de geur. Leg deze motballen vlak bij de planten waar ze steeds gaan graven, en ze zullen die plaats ontlopen. Er zijn zo nog middeltjes die helpen, zoals Cayenne peper, Tobacco, Lavendel olie, Citroen olie en mosterd olie.

Er zijn sproeiers op de markt die water spuiten, als iemand of iets voorbij een laserstraal loopt. Ook dit helpt om de kat weg te houden. Telkens ze voorbijkomt krijgt ze een laag water over haar heen, en daar laat ze zich geen 5keer aan vangen. Regelmatig het oog van de laser verplaatsen maakt de kat gek, ze weet niet meer langs waar het veilig is en neemt dan geen risico meer.

Geluidsystemen die een geluid produceren op hoge frequentie zijn ook een goede manier om katten af te schrikken. Er zijn verschillende modelletjes beschikbaar, zoals modelletjes die continue die hoge frequentie blijven uitzenden. Echter kosten deze wel redelijk wat geld, en als je een zeer grote tuin hebt, kan het zijn dat je meer dan eentje moet aanschaffen. Ofwel een duurder model nemen, dat sterk genoeg is om je ganse tuin te beslaan. Veel dieren houden hier niet van, en de kat is daar 1tje van.

Als je een tuin hebt, dan kan het zeer vervelend zijn, als katten van uw tuin hun thuis maken. Blijf je wapens in de buurt houden, en volhard, uiteindelijk krijg je ze wel weg en zal je de katten het onmogelijk maken van je tuin een mesthoop te maken. Probeer eerst met water, en als dit niet werkt, probeer dan andere technieken.

De termen ‘links’ en ‘rechts’ worden op televisie vaak gebruikt om iets te zeggen over een politieke partij of een persoon. Maar wat betekent links of rechts zijn? En hoe kom je er achter wat je zelf bent? In dit artikel zal ik uitleggen wat links en rechts betekenen. In het artikel “Ben ik links of rechts?” zal ik bovendien een klein testje geven dat je inzicht geeft in je eigen politieke plek op de links-rechts lijnen. Voor wie wil weten of de politieke partijen die op dit moment in de Tweede Kamer zitten links of rechts te noemen zijn is er bovendien het artikel “Is deze partij links of rechts?”

Ontstaan van de termen links en rechts

In de meeste volksvertegenwoordigingen, ook in ons Nederlandse parlement, zit vooraan een voorzitter. Politici die het vaak met elkaar eens waren gingen bij elkaar zitten in de rijen banken of stoelen tegenover de voorzitter. Er waren toen nog geen officiële partijen, maar wel een soort indeling: degenen die links van de voorzitter zaten en degenen die rechts van de voorzitter zaten. In elk land hadden ‘links’ en ‘rechts’ dan ook een andere betekenis, al naar gelang wie er meestal waar ging zitten.

In Nederland zaten rechts van de voorzitter de confessionelen, dat wil zeggen de politici die het christendom heel belangrijk vonden in de politiek. Nu zou je hen christen-democraten noemen. Links zaten de kamerleden die wat minder streng vasthielden aan de bijbel als leidraad in de politiek. De indeling confessioneel-niet confessioneel bestaat nog steeds, denk maar aan het Christen Democratisch Appèl, de ChristenUnie en de Staatskundig Gereformeerde Partij. Maar de betekenis links-rechts is wel veranderd.

Twee links-rechts verdelingen: economisch en moreel

Eigenlijk kun je in Nederland niet zeggen dat een partij als geheel links of rechts is. In plaats van een enkele verdeling in links, midden en rechts zijn er twee lijnen waarop je een partij kunt plaatsen. De meest bekende daarvan is de (sociaal-)economische links-rechts lijn. Deze lijn verdeeld grofweg socialisten en liberalen als het gaat om hoe de rijkdom in de wereld verdeeld zou moeten zijn. Deze lijn, waarop vrijwel alle politieke partijen te plaatsen zijn, heb je in bijna alle westerse landen. In Engeland is het bijvoorbeeld de dominerende scheidslijn, die de Labour party (links) en de Conservative party van elkaar scheidt. Maar het is niet de enige lijn. Twee partijen die economisch gezien dicht bij elkaar staan kunnen enorm van mening verschillen over andere zaken. De tweede links-rechts verdeling gaat dan ook uitdrukkelijk niet over geld, inkomen, het verdelen van rijkdom en de gevolgen van verschillen, maar over morele vraagstukken. Overal waar waarden en normen een rol spelen, euthanasie, abortus, homo-huwelijk maar ook privacy, vrijheid van meningsuiting, conflicten tussen mensen met verschillende geloofsovertuigingen, komt de tweede links-rechtslijn aan het licht. In Amerika is op dit moment de economische links-rechts lijn te zien door de verschillende reacties op de kredietcrisis van de Democraten en de Republikeinen. Toch is vooral ook de tweede links-rechts lijn in dat land erg belangrijk, de doodstraf, abortus, wapengebruik, acceptatie van kleurlingen, acceptatie van homosexualiteit, evolutie en creationisme, het zijn allemaal onderwerpen waar in de campagne grote aandacht werd besteed. In Amerika, met maar twee partijen, vallen de beide lijnen meestal samen met de partijlijnen. In Nederland hebben alle partijen twee posities, sommige zijn in beide links, of in beide rechts, maar andere zijn bijvoorbeeld links-rechts of rechts-midden. Laat ik daarom de beide links-rechtslijnen apart behandelen.

Er zijn veel verschillende soorten gezelschapsspellen, waarvan de bordspelen een speciale groep vormen. Sommige ervan dateren nog uit de klassieke Oudheid en andere, niet minder populair, zijn in de vorige eeuw uitgevonden. Scrabble kende een moeizame start, maar brak daarna toch door en er raakten wereldwijd vele spelers verslingerd aan de letterblokjes.

De geschiedenis van Scrabble

De werkloze architect Alfred Mosher Butts was gek op spelletjes en bedacht aanvankelijk het letterspel Lexiko, dat zonder bord werd gespeeld. Met behulp van de krant New York Times tekende hij op hoe vaak een bepaalde letter gemiddeld voorkwam in de Engelse taal. Hierop baseerde hij de verdeling van het precieze aantal van elke verschillende letter in het spel. Deze voorloper van Scrabble werd geen succes en in 1938 ontwierp Alfred weer een nieuw spel, dat was geïnspireerd op kruiswoordpuzzels uit de krant. Ook dit spel, gelanceerd onder verschillende namen, was niet direct succesvol. Pas in het jaar 1948, enigszins aangepast en voorzien van de naam Scrabble door ene James Brunot, kreeg het letterspel een serieuze kans en werd erg populair in de Verenigde Staten. Vervolgens veroverde Scrabble de rest van de wereld en wordt het inmiddels in honderden talen gespeeld. Je speelt het met twee tot vier spelers en het spel duurt tussen de drie kwartier en twee uur. Het is een eenvoudig aan te leren spel dat voor iedereen goed is voor de taal-ontwikkeling en het hersenkraken. Mensen met veel gevoel voor en affiniteit met taal zullen er nog meer van houden en hetzelfde geldt voor de verstokte liefhebbers van kruiswoordpuzzels, waarop het spel geïnspireerd is.

De spelregels

Je speelt Scrabble op een bord dat is onderverdeeld in vakjes, waarvan een aantal een bepaalde waarde hebben die je extra punten oplevert. Lichtblauwe vakjes leveren je een dubbele letter-waarde op en donkerblauwe een driedubbele waarde. Roze vakje geven je een dubbele woord-waarde en de rode, de meest waardevolle, maar liefst een driedubbele woord-waarde.

Het is de bedoeling dat je door middel van letterblokje woorden vormt op deze vakken. De Nederlandstalige versie van Scrabble heeft 102 letterblokjes met ieder hun eigen waarde, al naar gelang de letter vaker of minder vaak voorkomt in het taalgebruik. Twee blokjes in het spel zijn blanco. Zij hebben de functie van joker dus kunnen gebruikt worden als zijnde iedere andere letter, maar leveren je geen punten op. Aan het begin van het spel liggen de blokjes omgekeerd op tafel en kiest iedere speler zeven lettersblokjes. Vervolgens probeer je met die zeven letters een woord van minimaal twee letters te vormen, dat je zodanig op het spelbord plaatst dat het je een maximaal aantal punten oplevert. Hierna vul je je letterblokjes weer aan tot zeven en worden de nieuwe woorden aangelegd aan de woorden op het bord, zoals in een kruiswoordpuzzel.

Zoals in elk bordspel kunnen de algemene spelregels per land en taal verschillen. De officiële spelregels zijn vrij streng, waarbij het woordenboek, in Nederland en België vaak “de Dikke Van Dale” bepalend is. Ook is er een officiële “Scrabble Woordenlijst”, gebaseerd is op de Dikke Van Dale. Maar natuurlijk staat het je vrij om onderling andere afspraken te maken en creatiever om te gaan de spelregels. Ook kun je het spel wat moeilijker maken door thema’s verzinnen zoals alleen woorden die met eten te maken hebben, met dieren, namen of met seksueel getinte woorden, het is weer eens wat anders. Als geen van de spelers nog voldoende letters heeft om een woord te kunnen vormen, dat inmiddels zal moeten linken met de woorden die er al liggen, en er zijn geen blokjes meer om de voorraad aan te vullen, is het spel afgelopen. De waarde van de letterblokjes die je niet op het bord kwijt kon wordt afgetrokken van je score, zo ontstaat de totaalscore waarmee de winnaar wordt bepaald.

Scrabble spelen

Om Scrabble te spelen ben je nagenoeg aangewezen op het klassieke bordspel. Er zijn weliswaar een aantal versies verkrijgbaar op CD-Rom, waarvan de meesten in het Engels en slechts een enkele Nederlandstalige versie. Hetzelfde geldt voor online-Scrabble. Er bestaan een aantal versies, meestal in het Engels. Volgens de liefhebbers is de internationale site van Scrabulous verreweg de beste optie om online Scrabble te spelen. Je moet je hier eenmalig gratis registreren, waarna je een tegenspeler kunt zoeken in de chatroom.

Financiële crisis biedt kansen

Wie de financiële crisis als kans ziet en niet alleen uit is op snel succes, zou nu moeten profiteren en slim moeten investeren. De aandelen van solide bedrijven zijn namelijk zo goedkoop als nooit tevoren en zullen voor langere tijd aantrekken.

Zelden zijn de koersen zo gekelderd als in de huidige financiële crisis. Veel beleggers zijn als gevolg daarvan onzeker geworden en stellen zich terecht de vraag of het nu het juiste moment is om in aandelen te stappen. Maar om met superbelegger Warren Buffet te spreken: wees angstig wanneer anderen hebzuchtig zijn, en hebzuchtig wanneer anderen angstig zijn.

Op elke crisis volgen goede beursjaren

Onzeker geworden door een steeds verder om zich heen grijpende financiële crisis en gedreven door vrees voor een recessie zijn momenteel nagenoeg alle belangrijke beurzen naar beneden gericht. En je kan er zelfs niet zeker van zijn dat de bodem al bereikt is en er geen nieuwe onheilstijdingen komen die de koersen nog verder doen dalen. Dat bedrijven als gevolg van de alom voorspelde zwakke groei de komende tijd minder winstgevend zullen zijn, ligt weliswaar voor de hand, maar is allerminst zeker. In het verleden hebben bedrijven conjunctuurmalaises steeds opnieuw benut voor het doorvoeren van herstructureringen waarna men aangesterkt uit de crisis kwam. De koersen zijn op dit moment weliswaar uiterst bewegelijk en niet goed voor beleggers met zwakke zenuwen of met een kortdurend liquiditeitsoverschot. Anderzijds werden dramatische koersdalingen van belangrijke aandelenindices in het verleden altijd weer goedgemaakt. Dat leren de statistieken.

Slimme beleggers handelen anticyclisch

Anticyclisch investeren verhoogt op lange termijn de kans op het behalen van goede resultaten. Want objectief gezien is het onverstandig om aandelen te kopen wanneer iedereen ze wil hebben. De wetten van de markt gelden overal en begeerde artikelen zijn zelfs duurder dan de dochter van de winkelier. In de praktijk valt echter geregeld het tegendeel waar te nemen.

Aandelen worden het liefst in tijden van hoge koersen gekocht, terwijl men bij lage koersen het liefst een veilige haven binnenloopt en het geld op een spaarrekening plaatst. De slimmere strategie: beleggers dienen aandelen bij sterk dalende koersen te kopen, niet als alle anderen ook ernaar op zoek zijn. Belangrijk is wel daarbij: aandelen moeten alleen worden gekocht door degene die het kapitaal niet op korte termijn nodig heeft. Behoedzaam en zonder risico handelen degenen die gezonde en omzetsterke aandelen kopen, die in het verleden met gestage waarde-ontwikkeling konden overtuigen.

Attractief: lage koers/winstverhouding

Profiteren van buitenkansjes staat niet gelijk aan ‘aankopen met het dartpijltje’  In de draaikolk van koersdalingen werden gedurende de voorbije weken ook vaste waarden meegetrokken die niet rechtstreeks door de financiële crisis getroffen zijn. Op grond van gedaalde aandelenkoersen worden vele solide bedrijven uit de AEX momenteel met eencijferige koers/winst-verhoudingen (K/W) gewaardeerd. Dat is tientallen jaren niet meer voorgekomen en biedt goede kansen. Voor het bepalen van de K/W wordt de koers van het aandeel gerelateerd aan de te verwachten winst per aandeel. Hoe lager de waarde, hoe gunstiger. Deze buitenkansjes mogen beleggers zich niet laten ontglippen.

Hoge rendementen: wereldwijde aandelenfondsen (Global Funds)

De belegger die een lange-termijn-horizon voor ogen heeft en gaat voor hoge rendementen is bij internationale aandelenfondsen in goede handen. De fondsmanagers van de zogenaamde Global funds beleggen de gelden van hun klanten wereldwijd. Ze investeren in verschillende landen, sectoren en valuta’s. Daarbij kunnen de fondsmanagers een keuze maken uit een brede selectie van vermogenstitels. Vaak kunt u zowel in kleine bedrijven (small caps), alsmede in grote ondernemingen (large caps) beleggen en u realiseert dus op die manier een optimale spreiding in uw portefeuille. Ondanks marktschommelingen en tijden van crisis konden wereldwijde aandelenfondsen over een periode van 25 jaar een gemiddelde jaarlijkse waardestijging van 6,5 procent noteren.

hollandse kazen Hollandse kazen zijn al eeuwenlang beroemd om hun bijzondere smaak en de kaasdragers van Alkmaar zijn een wereldberoemde toeristische attractie. Maar hoe is dat zo gekomen? Hier lees je meer over de geschiedenis van de Hollandse kaas, hoe het gemaakt wordt en waarom ze zo lekker smaken.

Het basismateriaal voor kaas is melk. Tijdens de kaasbereiding worden de vaste stoffen in de melk zoals eiwitten, vetten en mineralen gescheiden van het vocht. Dit gebeurt door de toevoeging van stremsel, de melkzuurbacterie Lactococcus en zout. Vooral de eiwitten, onder ander caseïne, gaan in de melk klonteren, waardoor de zogenaamde “wrongel” ontstaat. Dit is nog een wit en slap goedje, dat vroeger vooral in Amsterdam als een delicatesse werd beschouwd, die “meikaas” werd genoemd. Maar meestal wordt de wrongel verwarmd en gesneden om er nog meer vocht uit te persen. Dit afgetapte vocht wordt “wei” genoemd en bevat nog zo veel waardevolle voedingsstoffen dat het wordt gebruikt bij de productie van bijvoorbeeld dierenvoeding en frisdranken.

De wrongel wordt zo steeds droger en wordt tot slot in een vat verder samengeperst. Voor een karakteristieke smaak worden soms kruiden of specerijen toegevoegd zoals als mosterd, bieslook, komijnzaad en brandnetel. Uiteindelijk wordt de wrongel, die nu langzaamaan in kaas aan het veranderen is, in zout water gelegd. In het zogenaamde pekelbad dringt het zout in de kaas en deze bewerking heeft een aantal verschillende bedoelingen. Allereerst verbetert de smaak en de stevigheid, maar daarnaast wordt ook de korstvorming bevorderd en de houdbaarheid vergroot. Omdat fabriekskazen langer in het zout blijven liggen dan boerderij-kaas, is deze kaas droger en zouter van smaak. Als de kaas uit het pekelbad komt is ze echter nog steeds slap en flauw van smaak. Nu moet de kaas nog gerijpt worden, waardoor hij smaak krijgt en steviger wordt. Deze rijping duurt tussen de vier weken en een jaar. Hoe langer de kaas rijpt, des te meer smaak hij krijgt. De meeste mensen hebben een uitgesproken voorkeur voor kaas van een bepaalde rijpingstijd, die wordt aangegeven met de termen jong, jong belegen, belegen, extra belegen, oud en overjarig. Tijdens het rijpen ontstaan er gaten in de kaas, die worden veroorzaakt door de uitzetting van gas in de kaas. De grootte en hoeveelheid van de gaten verschilt per kaassoort. Naast de hoofdbestanddelen dierlijk eiwit en vet bevat kaas veel calcium en de vitaminen A, B en D.

De geschiedenis van kaas

Al vroeg in de geschiedenis werd in het gebied dat wij nu kennen als Nederland kaas gemaakt. Zo zijn er aardewerken potjes met gaatjes gevonden, die rond de achtste eeuw voor onze jaartelling stammen en waarvan men aanneemt dat ze werden gebruikt om de wrongel uit te laten lekken. Een paar eeuwen later kennen we ook geschreven bronnen, in de vorm van de geschriften van de Romeinse keizer Julius Caesar. Hij maakte in de eerste eeuw voor het begin van onze jaartelling melding van de gewoonte om kaas te eten in de lage landen. De provincies Noord- en Zuid-Holland hadden van oudsher, evenals Friesland, de meest geschikte gronden voor het houden van melkvee. Hier is dan ook de kaasproductie ontstaan en in de loop der eeuwen uitgegroeid tot een traditionele ambacht en een levendige handel. In de Middeleeuwen werd er al kaas geëxporteerd, en de Alkmaarse waag, een grote weegschaal voor kazen, werd in het jaar 1581 in gebruik genomen. Vanaf de zeventiende eeuw, ook wel de Gouden Eeuw genoemd, hadden de Hollandse kazen een internationale faam.

Aanvankelijk werd de kaas op de boerderijen gemaakt, waar het meestal de taak van de boerinnen was. Toen aan het eind van de negentiende eeuw de bevolking toenam en in steden ging wonen nam de vraag naar kaas zodanig toe dat de boerinnen het niet meer bij konden benen. Vanaf die periode kwamen de zuivelfabrieken op waar de melk werd verwerkt, onder ander tot kaas.

Hoewel het overgrote deel van de kaasproductie, onder andere voor de export, wordt uitgevoerd in deze grote fabrieken, zullen de echte kaasliefhebbers kiezen voor kaas, die net als vroeger op de boerderij wordt gemaakt. Vooral in Zuid-Holland en Utrecht zijn er nog steeds boeren die hun kaas zelf maken. Omdat de kaas van de ambachtelijke, al dan niet ecologische, kaasboerderijen goed wordt gewaardeerd, zijn er zelfs nieuwe kaasboerderijen opgericht in andere Nederlandse provincies.

Bekende Hollandse kazen

De meest bekende en gegeten Hollandse kaas, ook in het buitenland, is Goudse kaas. Deze kaas heeft de vorm van een groot wiel en weegt ongeveer vijftien kilo. Er bestaat ook gerookte Goudse kaas en Noord-Hollandse Goudse kaas, een ambachtelijke variant die als jonge kaas vol en romig van smaak is en als belegen kaas intenser, zoeter en fruitiger smaakt. Omdat hij korter gepekeld wordt, is deze kaas ook smeuïger dan gewone Goudse kaas. Noord-Hollandse Goudse kaas is daarom door de Europese Unie aangemerkt als beschermd streekproduct.

Edammer kaasjes zijn de karakteristieke kleine bollen van iets meer dan anderhalve kilo.

Verder is er nog Leerdammer kaas en Leidse kaas. Deze laatste kaas wordt gemaakt van melk die gedeeltelijk is afgeroomd en met toevoeging van komijnzaad aan de wrongel. De ambachtelijke variant heet Leidse boerenkaas.

Meer weten over kaas

Het mekka van de Hollandse kaas is al eeuwenlang Alkmaar, waar de kazen uit de Noord-Hollandse polder werden gewogen en verhandeld. De kaasmarkt is tegenwoordig hoofdzakelijk een toeristische attractie. Toch worden er in het historische Waaggebouw tijdens het kaasmarktseizoen, van half april tot september, nog steeds kazen gewogen in een deel van het gebouw. Het kaasdragersgilde heeft er ook nog steeds een eigen vergaderkamer. Het plaatselijke VVV-kantoor is gevestigd op de begane grond en op de eerste en tweede etage vind je het Hollands Kaasmuseum. Als je niet alleen kaas wilt eten, maar er ook wat over wil weten, zal dit museum zeker in de smaak vallen.

Waar de meeste mensen van dromen is een 2e woning bouwen in een tropische zetting. Het begint meestal als men op vakantie is geweest op een plek waar men zich thuis voelt, doordat alles daar op zijn plek valt. Het besluit wordt meestal in een opwelling gedaan.
Er wordt driftig op internet gesurfd. De volgende vakantie gaat men met de lokale makelaars op zoek naar een geschikte lokatie, dat kan een villa of een appartement zijn, of een kavel waarop men kan gaan bouwen. Maar laat je goed voorlichten. 

Op de televisie is genoeg informatie over hoe het wel en hoe het niet moet. Er zijn diverse bedrijven die er in gespecialiseerd zijn om de vakantiegangers iets lichter in de portemonnee te maken. 

Het lijkt op de televisie allemaal alsof het bijna vanzelf gaat en dat de meeste niet meer werken. Soms is de werkelijkheid heel anders.
Een huis bouwen op de Antillen bijvoorbeeld moet aan heel andere eisen voldoen, dan bouwen op de Veluwe. 

Maar de grondbeginselen zijn hetzelfde. Men moet eerst een stuk grond vinden te bouwen. Dan wordt bij de notaris nagegaan of er geen schulden op rusten. Dan begint het pas!
Je eerste gang is dan naar de architect waar je samen een huis gaat ontwerpen naar jou zin en zijn expertise. Neem wel een lokale of een lokaal bekende architect omdat je dan de meeste kans maakt dat de bouwvergunning goedgekeurd wordt.
Hij kent ook de valkuilen, bijvoorbeeld op Curaçao moet je huis 7,50 meter van de weg af staan en er moet 3 meter ruimte tussen de buren zijn. Het kan gebeuren dat je je huis uitgezet hebt en men van het DROV langs komt en het blijkt dat hij 50 centimeter te dicht op de weg staat.
Op dat moment moet je dus even de tanden op elkaar zetten en gewoon de lijnen verwijderen en opnieuw gaan uitzetten. Dit zal je niet in Nederland overkomen, omdat men hier andere normen hanteert. 

Dan moet je de beslissing nemen beerput of  septictank neemt. Dit doe je vanaf de tekening die je meegenomen hebt nadat je weer aan het werk bent gegaan om dit droomhuis waar te kunnen maken. Navragen bij mensen die een septictank hebben wat het voordeel daar van is. Dan nagaan wat de beste plek voor je septictank of beerput is. Want dat wordt als eerste uitgegraven. Anders dan in Nederland wordt er niet geheid op de Antillen.  De fundering moet dus goed zijn anders is het mogelijk dat je je huis ziet scheuren.

En dan begint het avontuur. Je volgt het via internet en krijgt via foto’s en video’s de voortgang van je huis te zien. Zorg dat je een betrouwbaar persoon hebt aangesteld die de bouw begeleidt.  Je bent zelf in Nederland aan het werk om daar verder te kunnen. Vergeet ook de invloed van de dollar niet. De Antilliaanse gulden is gekoppeld aan de dollar. Dus op het moment dat je begint kan het voorkomen dat je begroting niet helemaal klopt en dat je opnieuw moet gaan berekenen hoe je het gaat aanpakken. Het is een groot avontuur. 

Er zijn ook allerlei invloeden waarop je zelf niets aan kan doen. Zoals tropische storm Omar, kan het zomaar gebeuren dat je weer opnieuw moet beginnen met het leegpompen van je beerput e.d.
Het voordeel van niet daar te zijn is er een van een heel andere aard. Als er iets gebeurt waardoor men niet komt, dan heb je het hier in Nederland niet zo in de gaten, maar stel je woont daar en je wacht erop, dan kan je soms lang wachten. Dus geduld is een van de eerste vereisten voor zo’n project op afstand. Hopenlijk kan je dan de eerstvolgende vakantie doorbrengen in je droomhuis. Maar je moet niet gek opkijken dat jouw planning niet klopt en dat het allemaal langer gaat duren dan verwacht.

Geduld en begrip moet je kunnen opbrengen voor als men gaat bouwen in het buitenland. Er zijn vaak andere normen en waarden. Maar neem de moeite om de mensen te leren kennen waarmee je werkt. Dan kan het de moeite waard zijn een 2e huis in het buitenland.
Je kan het natuurlijk ook eerst een tijdje gaan verhuren voordat je er gaat wonen, zo verdien je in iedergeval  je vakantiehuis een stukje terug.

Op internet kom je regelmatig advertenties tegen van bedrijven waarvoor je als verkoper op kunt treden. Vaak gaat het op producten als voeding-supplementen, gezondheidsproducten, persoonlijke verzorgingsproducten en make-up. Een al decennia oude MLM-onderneming is Tupperware en andere bekende voorbeelden zijn Avon, Euphony en Herbalife. Hoe werkt Multi Level Marketing en waar moet je op letten?

Het systeem

Multi Level Marketing wordt ook wel “netwerk marketing”, “relatie-marketing” of afgekort MLM genoemd. Het is een zakelijk model, waarbij producten of diensten worden verkocht via een gelaagd systeem van vertegenwoordigers, distributeurs of consultants. De omzet van een individuele consultant kan niet alleen toenemen door meer producten te verkopen, maar ook door meer mede-consultants aan zich te verbinden. Ook deze wederverkopers krijgen weer anderen “onder zich”, waardoor een gelaagd netwerk ontstaat. Als MLM-consultant ben je een zelfstandige ondernemer en geen werknemer van het “moederbedrijf”, zoals de fabrikant of leverancier van de producten die je verkoopt wordt genoemd. Arbeidsrechtelijk gezien werk je op freelance basis en ben je niet in dienst van het bedrijf. Zo ontstaat er een goedkoop, maar groot distributienetwerk met een diepere marktpenetratie en een optimaal gebruik van mond-op-mond-reclame.

Beloning vindt plaats door middel van provisie of bonussen. Omdat er een verschil is in de inkoop- en de verkoopprijs, zowel aan klanten als aan de consultants die via jou werken, is er een marge die je in je zak kunt steken. Een enkele keer wordt je ook direct beloond voor de werving van nieuwe consultants, maar meestal verhoogt de door jouw geworven consultant je omzet.

Bij de meeste MLM-bedrijven moet je inschrijfgeld betalen, danwel een startpakket kopen, een hoeveelheid producten die je zelf kunt gebruiken en verkopen. Ook zul je vaak promotiemateriaal, zoals foldertjes, monstertjes en demonstratiemateriaal moeten inkopen. Cursussen die worden verzorgd door het moederbedrijf zijn meestal gratis, maar wanneer consultants onderling cursussen en motivatie-bijeenkomsten organiseren, betalen ze vaak een bijdrage voor de onkosten als zaalhuur. Door consultants die het al ver geschopt hebben, worden soms handboeken of instructieve CD’s verkocht aan nieuwe collega’s, de zogenaamde tools-business.

De valkuilen

Het systeem van Multi Level Marketing wordt wel vergeleken met de verboden piramidespelen, maar dat is niet helemaal terecht. Hoewel de structuur vergelijkbaar is, worden er in het geval van een piramidespel geen producten verkocht, maar geld ingelegd om te gokken. Bij Multi Level Marketing staat de verkoop van producten centraal, die worden ingekocht voor een reële prijs met het doel om ze met winst te verkopen. Toch is het onderscheid niet altijd even duidelijk. In het geval van ACN Telecommunicatie zijn er in landen als België, Finland en Australië al beperkingen opgelegd, nadat werd aangetoond dat dit MLM-bedrijf toch enkele piramidespel-achtige trekjes vertoonde. Ook op zuivere, niet piramidespel-achtige Multi-Level Marketing bedrijven is nogal wat kritiek te leveren, al zul je dit telkens nauwkeurig moeten beoordelen voor het bedrijf waarvoor je wilt gaan werken. Om te beginnen worden consulenten in het algemeen nogal dubieus geworven. Je vindt dan ook irritant vaak advertenties op vacaturesites, prikborden en discussie-fora. Het product waar het om gaat wordt in deze advertenties steevast niet genoemd en de indruk wordt gewekt dat het om een reguliere, vaste baan gaat. De freelance status, met verplichtingen ten opzichte van de fiscus en inschijving bij de Kamer van Koophandel, wordt vaak gezwegen tot de consultant zich heeft ingeschreven.

Ook worden er, niet zozeer door het moederbedrijf maar door consulenten die nieuwe aan zich willen binden, regelmatig gouden bergen beloofd. De indruk wordt gewekt dat je er snel rijk mee kunt worden. Hiervoor moet je natuurlijk niet alleen verkopen, maar vooral zorgen dat er zo veel mogelijk anderen voor je werken.

In de praktijk verdienen de meeste consulenten er een centje bij en voorzien hun vrienden, familie en kennissen van de producten, als deze laatsten daar al behoefte aan hebben. Voor zover er door een enkeling grof geld wordt verdiend, geldt dat voor degenen die veel consultants “onder zich” hebben, want die vangen ook de commissie voor de producten die het voetvolk heeft verkocht. Je kunt je echter wel vragen of het ethisch verantwoord is om op deze manier je geld te verdienen. De consultants in de onderste regionen komen vaak al gauw tot de ontdekking dat hun inkomsten verwaarloosbaar zijn, terwijl zij wel inkomsten hebben gegenereerd voor degenen in de levels boven hen. Omdat zij in principe al het verkoopwerk doen, maar er nauwelijks iets mee verdienen, houdt het merendeel er in de loop van de tijd mee op. Om die reden moeten er dus altijd weer nieuwe consultants worden geworven, hetgeen de misleidende advertenties verklaart. 

Wanneer wel consulent worden?

Als je er niet van uitgaat dat je schathemelrijk wordt, al dan niet over de rug van anderen, hoef je niet zonder meer met een bocht om het systeem heen te lopen. Zoek vooral eerst goed uit of het moederbedrijf zuiver op de graat is, of dat er al rechtszaken lopen vanwege piramide-constructies. In bonafide MLM-bedrijven is de voorlichting transparant en zijn de inschijvings- en startkosten reëel, dat wil zeggen in verhouding met hetgeen je later kunt verdienen. Als je achter een bepaalde groep producten staat, en je hebt een grote vriendenkring met dezelfde interesse, bijvoorbeeld make-up of voeding-supplementen en andere gezondheidsproducten, dan is het misschien best een leuke tijdsbesteding en bijverdienste naast je gewone baan. En wie weet, gaat het op den duur wel zo goed lopen dat je je vaste baan eraan kunt geven. Maar dat zul je op langere termijn moeten bekijken. Heb je geen baan maar een uitkering, zoek dan goed uit of de eventuele inkomsten en je status als zelfstandig ondernemer, deze niet in gevaar brengen. Als je aan de slag gaat als consulent, let er ook op dat je de producten aan je vrienden aanbiedt, en niet opdringt, want anders loop je het risico dat je door je verkooppraatjes je vrienden kwijtraakt. Kortom, gebruik je gezonde verstand en wees reëel.

Google Earth is een gratis te downloaden programma van Google Inc. dat in de vorm van satellietfoto’s en luchtfoto’s een complete virtuele aardbol bevat. Google Earth bestaat in de versies voor Mac OS X, Linux en Windows. Je kunt over deze aardbol vliegen en inzoomen, in sommige gebieden met een duizelingwekkende hoge resolutie. De foto’s en andere geografische informatie worden online aangeboden, zodat je wel over een breedband-internetverbinding moet beschikken.

Daarnaast gelden de minimale systeemeisen van een 500MHz processor, een schermresolutie van 1024 x 768, 32-bits, 400MB vrije ruimte op je harde schijf en 128 MB beschikbaar RAM voor een Windows-pc respectievelijk 256 MB voor een Mac.

Google Maps gebruikt dezelfde data die je kunt raadplegen zonder het programma op je computer te installeren, maar Google Earth heeft veel meer mogelijkheden, zoals het inzoomen op straatniveau van sommige delen van de wereld. Vanaf versie 4.2 wordt ook het onderdeel “Sky” geboden, waarmee je sterren en zonnestelsels kunt bekijken. Ook heeft deze versie een “easter egg” of paasei, een verborgen optie in de vorm van een vliegsimulator die toegankelijk is via de toetsencombinatie Ctrl + Alt + A. De resolutie van de satelietfoto’s wordt steeds hoger, hoewel dat natuurlijk niet geldt voor alle uithoeken van de aarde. Maar bijvoorbeeld wel voor de grote steden in de Verenigde Staten, delen van de Nederlandse Randstad en delen van België, waaronder een deel van Brussel.

Een al snel ontwikkelde toepassing van Google Earth waren de routebeschrijvingen tussen twee plekken op aarde. Je geeft je startpunt en je eindpunt op en Google Earth zorgt voor een even duidelijke als gedetailleerde routebeschrijving, inclusief de totale afstand en de geschatte reistijd.

Externe bedrijven, personen of gebruikersgroepen kunnen extra lagen aan Google Earth toevoegen, zoals de laag “National Geographic Magazine” die is gelinkt met de foto-database van National Geographic. Als je deze inschakelt krijg je in Afrika allemaal vliegtuigjes te zien. Klik je op zo’n vliegtuigje, dan krijg je een foto te zien die is genomen vanuit een vliegtuig. In de Panoramio laag krijg je grondfoto’s te zien van de betreffende plek en tevens is er een Wikipedia-laag voor meer achtergrondinformatie. Het voorbereiden van je vakantie is nog nooit zo makkelijk geweest en het einde van dit soort praktische toepassingen van Google Earth is nog lang niet in zicht.

Google Earth als verslavend spel

Hoe hoger de resolutie van de beelden werd, hoe meer verrassingen er aan het licht kwamen. Een al bijna dertig jaar oude fontein voor het gemeentehuis in het Belgische Maasmechelen bleek pas na het bekijken via Google Earth de vorm van een hakenkruis te hebben. Ook leverde het programma problemen op door de gedetailleerde weergave van bijvoorbeeld een Australische kerncentrale. In verschillende landen zijn militaire voorzieningen dan ook op verzoek van hun regeringen gecensureerd. Zo ook het Haagse Binnenhof, de paleizen Noordeinde en Huis ten Bosch en zelfs het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Maar er is genoeg van de wereld niet gecensureerd en aan het zoeken naar en ontdekken van fouten en vreemde objecten kun je een dagtaak hebben.

Vliegtuigen in de lucht, mensen die nietsvermoedend naakt op hun dakterras liggen te zonnen, graancirkels, vreemde en enorme patronen in het Amerikaanse Area 51, een vliegtuig na een noodlanding, vermeende buitenaardse verschijnselen, een gigantische Crocs-klomp op een Amerikaans strand, het woord “Lonsdale” in een weiland, de auto die in Den Haag op een muur lijkt te rijden en een groep zwaaiende Afrikanen, stuk voor stuk bijzondere vondsten. Helaas zijn sommige juweeltjes niet voor eeuwig, zoals het enorme, 50 meter lange insect dat eens rondscharrelde op Duitse korenvelden. Omdat dit in werkelijkheid een klein beestje was wat in de foto-installatie was terecht gekomen, werd het als een fout gezien die vervolgens werd gecorrigeerd. Maar niet voordat hij wereldberoemd werd als “Giant alien bug”.

Omdat Google Earth met coördinaten werkt, die zijn op te slaan als een speciaal Google Earth-bestandje met de kmz-extensie, kun je de rare en merkwaardige vondsten gemakkelijk uitwisselen. Er zijn ook speciale sites, zoals Google Earth Sightseeing met overzichten van bijzondere locaties, gegroepeerd aan de hand van verschillende thema’s, als vulkanen, monumenten, natuurlijke structuren en zonnende mensen. En natuurlijk kun je jouw vondsten hier ook melden, want de echte sport is natuurlijk het zelf ontdekken van zo opmerkelijk mogelijke dingen. Op een site als Google Earth Hacks worden in de vorm van een forum ook vragen gesteld, want soms weet iemand uit het betreffende land waarin de merkwaardige vondst ligt, er wat meer over te vertellen. Kortom, er is van alles en nog wat te zien in de wereld die Google Earth heet. Nog een paar fantastische toepassingen erbij en je kunt je zelfs afvragen of het nog wel nodig is om je fysiek over de aardbol te verplaatsen.

Een uitgekauwd onderwerp is het natuurlijk wel, dat besef ik maar al te goed. Toch, als roker heb ik de behoefte mijn stem te laten horen. De berichten over dit onderwerp vliegen me om de oren en inmiddels zijn zo’n beetje alle argumenten van het rokers en niet-rokers kamp de revue wel gepasseerd.

Waarom dan toch weer die aandacht hieraan? Omdat ik me als roker zijnde aangesproken voel. Even op een rij:

Ik weet, natuurlijk, dat roken schadelijk is. Niet alleen voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving. En natuurlijk kan ik me voorstellen dat werknemers het recht hebben op een schone werkplek. Anderzijds zijn er ook genoeg rokende werknemers die maar wat graag in de horeca willen werken waar ze wel kunnen roken.

Het argument dat rokers de staat geld kosten aan ziektekosten blijf ik toch scheef vinden. Het kopen van sigaretten levert ten slotte ook meer dan genoeg op. Rokers sterven jonger, waardoor de kosten van vergrijzing in ieder geval niet door de roker verhoogd zal worden.

En hoewel zaken als drugsverslaving (waaronder ook alcohol) en obesitas misschien vooral een gezondheidsrisico vormen voor het individu zelf en minder voor de omgeving (behalve de alcoholist die toch achter het stuur kruipt en zijn medemens kapot rijdt) lijkt het wel of het rokersgebeuren op dit moment het allermeeste in de aandacht staat.

Storend is en blijft deze hype toch. Waarom geen individuele keuzevrijheid? Met rokerskroegen en niet-rokers kroegen zodat we allemaal zelf kunnen bepalen waar we uitgaan en waar we willen werken? Zou dat misschien zijn omdat de niet-rokers kroeg het dan toch niet zal redden? Is dat dan het excuus om als overheid deze betuttelende vrijheidslimiterende maatregel te nemen?

Heeft u overigens wel eens de longen gezien van iemand die zijn hele leven in de stad heeft gewoond en nooit één sigaret heeft aangeraakt? Menig kettingroker kan er niet aan tippen. Maar het gebruik van de auto zal niet zomaar stilgezet worden. En nieuwe ontwikkelingen op het gebied van benzine-vrije auto’s zou veel te duur worden. Dat ik, als ik zou stoppen met roken, nog steeds iedere dag de vervuilde lucht in moet ademen doet er dan niet meer toe, toch?

Het blijft een vreemd debat, gemeten met verschillende maten.

Dus ja, morgen pak ik gewoon weer de trein, nadat ik genoten heb van mijn sigaretje. Bij de rokerspaal ja, op het station, waar je nog wel een beetje keuze hebt.

Buitenaards leven is leven dat afkomstig is van andere planeten dan de aarde. Of het bestaat of niet weet niemand en een ieder denkt er het zijne of hare van. Degenen die niet geloven dat het bestaat zeggen dat er nog geen enkel bewijs voor is gevonden. Maar evengoed geldt, dat er ook geen bewijs geleverd kan worden dat het niet bestaat.

De kans dat buitenaards leven bestaat is wel heel erg groot. Die kans heeft te maken met het gigantische aantal planeten in het heelal. Zelfs al is er maar een klein aantal daarvan geschikt voor leven, bijvoorbeeld door een voor levende wezens geschikte atmosfeer, dan nog zou dat nog een behoorlijke hoeveelheid zijn. Volgens deze gedachtegang is het heelal vol met door intelligente wezens bewoonde planeten. Maar, als er dan zoveel bewoonde planeten zijn, blijft het vreemd is dat wij daar niets van merken. Er wordt namelijk wel vrij gericht naar gezocht.

De zoektocht naar buitenaards leven

Dit gebeurt momenteel op twee manieren. Om te beginnen worden er ruimtesondes gestuurd naar hemellichamen in ons zonnestelsel, die mogelijk geschikt zouden kunnen zijn voor leven. Dit gaat dan om de planeet Mars, de Jupitermaan Europa en de Saturnusmaan Titan. Men vermoedt dat hier mogelijk leven is, maar waarschijnlijk geen intelligent leven waarmee we zouden kunnen communiceren. Buiten ons zonnestelsel wordt er gezocht via radiotelescopen. Men zoekt specifiek naar kunstmatige patronen in radiogolven, die wijzen op een intelligente afzender. De universiteit van Berkeley is hier sinds de jaren negentig van de vorige eeuw mee bezig in het zogenaamde SETI-project. Binnen dit project wordt op twee manieren naar buitenaardse boodschappen gezocht. Allereerst zoeken de radiotelescopen van SETI op gerichte doelen. Dit zijn zo´n 850 zonachtige sterren die zich bevinden binnen een straal van 75 lichtjaar van de aarde. Men verwacht hier de meeste kans op buitenaards leven omdat wij immers ook bij en dankzij een zonachtige ster leven: onze zon. Daarnaast wordt via het Deep Space Network gezocht naar signalen van veel verder weg.

Via deze twee strategieën zoeken de wetenschappers van de universiteit naar buitenaardse signalen van intelligent leven. De gegevens die de telescopen opvangen worden naar computers gestuurd en vervolgens geanalyseerd, om te bepalen of er ook echt patronen in de radiogolven zitten die wijzen op een intelligente bron. Door de gigantische hoeveelheid gegevens kost dit analyseren veel rekentijd van de computers van Berkeley. Om deze reden heeft men jaren geleden een project bedacht, waarbij mensen thuis de gegevens van de radiotelescopen kunnen analyseren. Om mee te helpen moet je een gratis programma downloaden, dat de gegevens downloadt, analyseert en na analyse weer terugstuurt naar de universiteit. Meer informatie hierover vind je bij SETI@Home.

Zal communicatie mogelijk zijn?

Mochten buitenaardse ruimtevaarders toevallig aardse ruimteschepen, zoals de Pioneer en de Voyager, vinden dan krijgen zij ook een boodschap. Aan boord bevinden zich een plaquette en een grammofoonplaat met gegevens over de locatie over de aarde en hoe haar bewoners eruit zien.

Het probleem met dit soort boodschappen is dat het maar de vraag is of eventuele buitenaardse ontdekkingsreizigers, zelfs al hebben ze een vergevorderde technologie, ook op dezelfde wijze als wij communiceren. Met andere woorden: hoe groot is de kans op buitenaards leven dat niet alleen intelligent is, maar ook nog eens over een pick-up beschikt om de aardse grammofoonplaat te kunnen beluisteren.

Ditzelfde geldt voor de radioboodschappen waar SETI naar zoekt. De buitenaardse beschaving waar de boodschappen van kunnen worden ontvangen, moet technologisch precies even ver en volgens dezelfde principes ontwikkeld zijn als wij. Zijn ze minder ver ontwikkeld dan versturen ze geen radioboodschappen. Zijn ze verder ontwikkeld dan zullen ze allang geen radio meer gebruiken. En hebben ze zich heel anders ontwikkeld, dan zullen ze ook hele andere communicatiemiddelen gebruiken die wij niet kunnen ontvangen met de aardse radiotelescopen.

En stel dat er wel een keer radiocontact zal zijn, dan is het met de gebrekkige aardse technologie niet te doen om even bij elkaar op bezoek te gaan. Door de astronomische afstanden tussen de sterrenstelsels duurt zo´n reis te lang. In sciencefiction-films wordt het altijd simpel voorgesteld, de wezens zijn meestal mensachtig en spreken bijna zonder uitzondering Engels met een Amerikaans accent. In de realiteit is dit niet denkbeeldig. Of wij nu de enigen in het heelal zijn of niet, zolang wij nog geen andere levensvormen ontmoet hebben, zullen onze voorstellingen van buitenaards leven vooral erg “aards” zijn. In een bekende grap schuilt een hoop wijsheid: het beste bewijs voor intelligent buitenaards leven is het feit dat zij nog nooit contact met ons hebben gezocht. Hoewel ook daarover verschillende meningen bestaan. Er zijn veel mensen die beweren ontvoerd te zijn door buitenaardse wezens en zelfs een gedetailleerde beschrijving kunnen geven van de ontvoerders. Buitenaardse soorten als de Grijzen en het Nordisch type worden in deze verslagen veel genoemd. Het is wel opvallend dat dit al wereldwijd gebeurde in de vijftiger jaren van de vorige eeuw. Tegenwoordig is zo´n fenomeen simpel te verklaren als via internet verspreidde massahysterie, maar in die periode hadden mensen nog maar net radio en TV en communiceerden via pen en papier. Zou het dan toch?

Gezelschapsspellen, en met name bordspelen, zijn van alle tijden. Veel van de klassieke bordspelen dateren van de Oudheid en worden nog steeds in min of meer in dezelfde vorm gespeeld. Moderne klassiekers dateren uit de afgelopen eeuw en zijn niet minder populair. Het bordspel Monopoly is waarschijnlijk een van de bekendste en meest gespeelde bordspelen.

Bij Monopoly draait alles om zoveel mogelijk geld verdienen en onroerend goed verwerven. Het spel werd, waar anders dan in de Verenigde Staten, in 1934 ontwikkeld door Charles Darrow. Eigenlijk was het een stadse versie van “The landlord’s game”, een spel dat al in 1904 was bedacht door Elizabeth Magie. Monopoly werd in het jaar 1935 gepatenteerd en vervolgens gingen er tweehonderd miljoen exemplaren van over de toonbank, waarmee het het best verkochte bordspel ter wereld werd. Het spel is in zesentwintig talen uitgegeven, vaak met lokale straatnamen van een land. Sommige landen zoals Groot Brittanië, Frankrijk, de Verenigde Staten en Duitsland hebben naast een algemene versies ook nog Monopoly-spelen van een bepaalde stad of streek. België heeft alleen een algemene versie met straatnamen van verschillende steden. Nederland heeft behalve zo’n algemene versie nog een aantal specifieke steden en streken, zoals Amsterdam, Breda, Den Haag, Rotterdam, Utrecht, Friesland en de Hoeksche Waard. Ook zijn er, met name in de Verenigde Staten, tal van Collectors Editions uitgegeven, zoals de “1935 Deluxe First Edition”, de internet-versie “The .com Edition” waarmee je met miljoenen dollars speelt op bedrijven als Yahoo en Ebay, de Disney Edition en de Lord of the Rings Edition. In Europa werd onder andere ter ere van de introductie van de Euro de Europa Edition met Euro biljetten uitgegeven. In Groot Brittanië bestaat de hilarische versie van het komische tijdschrift Mad, waarin het principe is omgedraaid en je juist zo snel mogelijk van je geld moet zien af te komen om te winnen.

De spelregels

De naam van het spel zegt het al, het doel is dat je het monopolie verkrijgt. Dit doe je door zo veel mogelijk straten aan te kopen, waarna de andere spelers die de straat passeren, je huur moeten betalen. In de straatnamen van Monopoly zit altijd een kern van realiteit. Zo is op het Nederlandse bord de duurste straat de Kalverstraat, de bekende luxueze winkelstraat in Amsterdam, en op het Belgische spel de Nieuwstraat in Brussel. Als je een hele buurt, bestaande uit twee of drie straten in je bezit hebt, kun je er huizen en hotels op bouwen. Hoe meer huizen en/of hotels er op de straat staan, hoe meer huur de passerende spelers moeten betalen, een concreet voorbeeld van het principe “met geld maak je geld”. Om het spel wat grilliger te maken kun je terechtkomen op vakken met de opschriften Kans en Algemeen Fonds. Hier krijg je opdrachten die gunstig of ongunstig kunnen zijn. Je kunt geld krijgen of moeten betalen of door moeten reizen naar een bepaalde straat. Ook kun je naar de gevangenis gestuurd worden, wat ook z’n voordelen heeft want je hoeft daar geen huur te betalen.

Toch gaat Monopoly niet alleen maar over zo snel mogelijk veel geld graaien. Belangrijk is eveneens het sluiten van deals met je tegenspelers. Als iemand bijvoorbeeld de huur niet kan betalen, maar wel een straat heeft die jij wilt hebben, dan kun je een regeling treffen. Uiteindelijk wint degene die het monopolie heeft en de rest van de spelers failliet speelt.

Hoe en waar kun je Monopoly spelen?

Monopoly speel je met minimaal twee en maximaal acht spelers. Vier spelers is echter het meest ideale, gezien de spreiding van de bezittingen. Afhankelijk van het aantal deelnemers duurt het een half uur tot een paar uren. De spelregels zijn gemakkelijk te leren en het spel is overal te koop. Naast de klassieke bordspelen in Monopoly ook te koop als CD-rom, zoals Monopoly 3 en de spin-offs “Star Wars Monopoly”, “Monopoly Las Vegas Casino Edition”. Daarnaast kun je het spel online spelen, zowel in de eenvoudige Nederlandse versie als in de Engelse versie. Dit spel op de site van Atari is een multiplayer online game, waar je kunt spelen tegen andere online spelers. Het is gratis, maar je moet je wel eenmalig registreren. Voor de Londense live online versie rijden er zes beschilderde taxi’s rond door Londen. Als de opgepikte passagiers hun bestemming hebben bereikt, licht deze op op een online bord en kan gekocht worden. Deze live Monopoly versie duurt soms vierentwintig uur of langer, maar de resultaten worden naar de spelers gemaild.

Het eerste wat men moet doen, als men zich voorgenomen heeft om iets met dit vak te gaan doen, is een goede portfolio bij elkaar sprokkelen.
Een portfolie is een soort van boek waarin jij jezelf presenteert op diverse manieren. Zo’n boek groeit in de loop der jaren dat er opdrachten zijn gemaakt. Zie het als een soort behangboek. De mooiste foto’s gaan daarin. En de klanten boeken je als je bij hun product past.

Veel mensen laten foto’s door een fotograaf maken, maar gewoon huis-, tuin- en keukenfoto’s voldoen prima. Als er bureaus zijn die geïnteresseerd zijn in je, komen er vanzelf professionelere foto’s.

Stuur de foto’s naar bureaus die voor jou geschikt zijn. Het heeft geen zin om foto’s op te sturen naar een fashionbureau als je een bepaalde leeftijd heeft bereikt. Dan zijn er weer bureaus die “specials” in hun bestand hebben. Dat kunnen ook mensen zijn die iets speciaals kunnen, maar ook mensen met afwijkende maten.

Op internet kan je allerlei informatie vinden over de soorten bureaus die er zijn.
Als een bureau die jou goed vindt in hun bestand op neemt, dan begint pas het echte werk. Je betaalt nooit vooraf voor je foto’s, dus ook niet als zij setkaarten laten maken. Met de opdrachten verrekenen zij het voorschot wat de foto’s gekost heeft.
Je kan je ook laten inschrijven bij een castingbureau, voor allerlei reclame- of figurantenrollen.
Het modellenwerk kan aardig wat euro’s opleveren, maar vaker is het zo dat men een normale baan erbij moet hebben en dit part-time doet.

Er zijn heel veel mensen model die een kleine vergoeding krijgen voor het werk wat zij doen, dan is er een groep die er goed van kan leven. En dan natuurlijk de toppers. Maar zie het modellenwerk als voetballen, soms zitten er uitschieters bij, maar vaker is het zo dat ze toch voor hun plezier voetballen in de amateursector.

De fiscus is natuurlijk ook aanwezig, op het moment dat jij geld vangt voor een modellenjob, wil de fiscus ook meeverdienen.  Dus het is zaak om alles goed bij te houden welke inkomsten er zijn van het modellenwerk. Soms heeft iemand meerdere bureaus die ook een percentage krijgen van jou inkomsten, want die heeft je voorgesteld aan de klant. Dus de klant betaalt ongeveer 20% en ook het model betaald 20% aan het bureau waar je ingeschreven staat. Vergeet niet zonder bureau heb je ook geen werk!

Laat je door dit alles niet tegenhouden, want “wie niet waagt, wie niet wint”.

Tijdens sapvasten, of een sapkuur, stop je met eten en drink je alleen nog fruit- en groentensap.

Een sapkuur dient om je organen en spijsverteringskanaal te reinigen. Tijdens het sapvasten krijgt het verterings-systeem en een deel van de lichamelijke functies min of meer rust. Daarnaast wordt het lichaam in staat gesteld om opgeslagen afvalstoffen te elimineren en eruit te werken. Behalve het lichamelijke effect is een sapkuur ook een moment van bezinning. Het is daarom belangrijk dat je tijdens de sapkuur voldoende rust neemt, vroeg naar bed gaat en geen sociale activiteiten plant.

Er zijn veel verschillende manieren om te vasten, bijvoorbeeld watervasten en theevasten. Voor de gezondheid is het sapvasten, zoals aan het eind van de negentiende eeuw ontwikkeld door de Zwitserse arts Bircher Benner, het meest heilzaam. Fruit- en groentensappen staan bol van de vitaminen en mineralen, waardoor je niet al na twee dagen allerlei tekorten oploopt. De plantaardige koolhydraten zijn licht verteerbaar, waardoor het vet in het lichaam veel geleidelijker wordt afgebroken dan wanneer je helemaal geen koolhydraten binnenkrijgt. Alleen sap drinken klinkt simpel, maar toch zijn er een aantal dingen waar je op moet letten. Allereerst moet je, zeker voor een sapkuur van een week, goed gezond zijn. Heb je lichamelijke klachten, dan kan een sapkuur zeker heilzaam werken, maar dan is het wel verstandig om deze te doen onder begeleiding van een arts, liefst een natuurarts. Hetzelfde geldt in geval van zwangerschap en borstvoeding, Diabetes, hart- vaatziekten, aandoeningen van de longen, de lever of de nieren, kanker, chronische vermoeidheidsklachten, schildklier-aandoeningen en psychiatrische ziekten.

De duur van een sapkuur

Een klassieke sapkuur duurt een week, maar als je je er goed bij voelt kun je doorgaan tot een dag of tien. Langer is niet aan te raden, want op de lange duur loop je wel een tekort op aan bepaalde voedingsstoffen. En doe zo’n lange sapkuur ook niet te vaak, ideaal is een keer in het voorjaar en in het najaar misschien nog een kortere kuur, maar maximaal twee keer per jaar. In plaats van een lange sapkuur kun je ook af en toe een sapdag doen, of geregeld een korte kuur van een dag of drie, vier. Het voordeel daarvan is dat je geen last krijgt van de zogenaamde “vastencrisis”, het beroerd gevoel na een paar dagen vasten. Deze wordt veroorzaakt door het loskomen van de gifstoffen, die weer terug in het bloed komen alvorens uitgescheiden te worden. Natuurlijk heeft dit een groot reinigend effect, maar het kan ook lastig zijn, zeker als je al gezondheidsproblemen hebt. De kortere sapkuren hebben misschien geen maximaal reinigend effect, maar iedere dag rust voor het spijsvertering-stelsel is er een, waardoor ook de kortere kuren hun nut hebben.

Geschikte sappen

Ondanks dat je tijdens het sapvasten geen vast voedsel eet, zul je merken dat je fysiek geen honger hebt. De eerste dagen zul je wel “trek” hebben, een mentaal hongergevoel dat vanzelf over gaat als je het negeert. Het grote schoonmaak-effect van een sapkuur zorgt ervoor dat een groot deel van de afvalstoffen die zich in de loop der tijd ophopen in je organen, eruit gewerkt worden. Een groot deel ervan wordt afgescheiden met de ontlasting en de urine. Om de darmen extra schoon te spoelen worden wel klysma’s gebruikt, maar dagelijks een glas bitterwater, een oplossing van bitterzout, maakt evengoed schoon van binnen.

Omdat je verder niets eet, moeten de sappen die je gebruikt hoogwaardig van kwaliteit zijn. Je kunt zelf vers sap maken met een keukenmachine, maar let er dan op dat je biologisch geteelde fruit en groentensap gebruikt, en liefst nog biologisch-dynamisch. Je kunt sap van alle vruchten gebruiken voor je sapkuur maar neem niet te veel citrusfruit als je een gevoelige lever hebt. Geschikt groentensap is het sap van worteltjes, andijvie, spinazie, zuurkool en witte kool, bieten en knolselderij, aardappels en sla. Tomaten, brandnetel en paardebloem kunnen hieraan worden toegevoegd. Je kunt ook kant- en klare sappen gebruiken, er is heerlijk fruitsap en gemixte groentensap te koop in Natuurwinkels en reformhuizen. Aan biologische fruit- en groentensappen wordt alleen ascorbinezuur (vitamine C) als conserveermiddel toegevoegd en er zit geen geraffineerde suiker in.

Een sapkuur is geen straf, dus je mag jezelf de allerbeste kwaliteit gunnen. Sap is geconcentreerd, dus je krijgt tijdens een sapkuur van maximaal tien dagen met een liter fruitsap en een liter groentensap per dag voldoende vitaminen en mineralen binnen. Je moet het sap langzaam drinken met kleine slokjes, lang in je mond houden en het liefst zelfs kauwen. Naast het sap kun je ook mineraalwater en kruidenthee drinken, want het is belangrijk dat je voldoende vocht binnen krijgt, zodat het allemaal goed doorspoelt. Het spreekt eigenlijk voor zichzelf, want een sapkuur doe je om je lichaam te reinigen, maar tijdens de kuur is roken, koffie, zwarte, groene en witte thee, en alcohol niet aan de orde.

Sapkuur en afvallen

Hoewel je tijdens de sapkuur gewoonlijk een paar kilo zult afvallen, is deze methode absoluut niet geschikt om te lijnen. Na afloop ga je immers weer gewoon eten en dan zul je gauw weer op je normale gewicht komen. Voor mensen met overgewicht kan een sapkuur wel worden gebruikt als radicale breuk met verkeerde eetgewoonten, en na de sapkuur kun je dan overschakelen op een gezondere manier van leven en eten. Een sapkuur wordt wel eens aangeraden als crash-dieet voor een feestje, maar daar is het sapvasten totaal ongeschikt voor. Je moet de sapkuur niet alleen goed voorbereiden met een paar dagen licht verteerbaar voedsel, maar ook langzaam afbouwen en niet direct erna zwaar gaan tafelen.

Wereldtoiletdag

Jaarlijks op 19 november is het tijd voor een serieuze zelfbespiegeling. Op die dag wordt namelijk Wereldtoiletdag gevierd. En innerlijke bezinning in alle stilte doet gelukkig geen afbreuk aan het feit dat op diezelfde dag ook de “Dag van de filosofie” gehouden wordt.

Dag van geestelijke fitness

De dame aan de telefoon vraagt vriendelijk of we interesse hebben in de “Dag van geestelijke fitness” op zaterdag 20 september. Omdat ik doorlopend in geestelijk welzijn geïnteresseerd ben, antwoord ik ontkennend en leg neer.

Want wat zal er gebeuren als de grote dag voorbij is? Moet je dan stompzinnig tot volgend jaar zitten wachten voordat je opnieuw een dag aan geestelijke fitness kunt wijden?

Nee, dan sprak de “Nationale Apothekersdag” meer tot de verbeelding. Die besloeg in hetzelfde weekend tenminste drie volle dagen.

Europese dag van de depressie

Toevallig sprak ik kort daarop een vertwijfelde kollega die met dit soort gedenk- en bezinningsdagen ontzettend omhoog zat. Hij was er dermate verward van dat ik even overwoog om hem te attenderen op de “Europese dag van de depressie” die helaas pas op 18 oktober zou plaatsvinden. Misschien zou het ook niet zo verstandig zijn geweest als hij samen met de rest van Europa depressief geweest zou zijn.

Nationale leverdag?

Menselijk leed is zeer persoonlijk, en gedeeld leed maakt nóg depressiever. De “Werelddag tot preventie van zelfdoding” op 10 september hebben we helaas misgelopen. Maar het zou interessant geweest zijn om te ervaren hoe men de mensheid ervan had kunnen weerhouden om zich collectief voor de trein te gooien of van een brug te springen.

Wereldmannendag

Maar nu weer in alle ernst want waarschijnlijk is mijn benadering niet de juiste. Per slot van rekening moet ik mijn collega nog zien op te monteren, want op 3 november staat de “Wereldmannendag” er al weer aan te komen, vanzelfsprekend op de zelfde dag als Sint Hubertus, die ter ere van alle jagers wordt gevierd. Ongetwijfeld een dag die veel werk met zich mee zal brengen, maar geen ontlasting voor een ontredderde ziel.

De meest bijzondere gedenkdag

Waarom niet naar Wales, waar op 11 november van dit jaar een wel héél bijzondere gedenkdag plaatsvindt? Dan is het immers precies 20 jaar geleden dat de 58 letters tellende en langste plaatsnaam ter wereld (Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch) met welgeteld 38 letters werd ingekort tot de lekker in het gehoor liggende naam Llanfairpwllgwyngyll.

Maar op de terugweg zal bij mijn collega ongetwijfeld de prangende vraag opkomen of hij 14 november aan “Werelddiabetesdag” moet wijden óf , nu hij toevallig toch in Wales is, aan de 60e verjaardag van Prins Charles. Wanhopig door dit dilemma zal mijn collega ook “wereldzakdoekendag” alle eer aan doen, die ongetwijfeld binnenkort eveneens gepland is. Misschien is daarom verstandiger als ik hem voorlopig even alle buitenlandse reizen af zal raden.

Een borstvergroting of -verkleining doe je niet van de ene dag op de andere, daar gaat enige tijd aan voorbij.
De beslissing neemt enige tijd in beslag, soms jaren.
Je gaat je voorbereiden op het internet, daar vind je allerlei informatie van mensen die een borstvergroting of -verkleining hebben ondergaan.
Je krijgt allerlei foto’s te zien van allerlei borsten, groot en klein. Sommige vind je mooi, maar vaker niet en vraag je jezelf af of je dit wel moet doen.
Dan komt het moment dat je besluit dat je het wilt doen. Dus doe je in zakjes 240 cc rijst en draag ze in je beha om te kijken of dat de maat is die je wilt. Je maakt ze voller om te kijken of je enige reactie krijgt van de buitenwereld.

Maar vergeet niet een borstvergroting of -verkleining, daar kies jezelf voor en niet de buitenwereld.
Dan maak je de eerste afspraak voor een oriënterend gesprek, je krijgt allerlei termen te horen, zoals boven de spier of onder de spier.
Dan ben je er nog niet want je kan dan ook nog kiezen high-profile, medium-profile, of low-profile. Ook anatomisch gevormde zijn verkrijgbaar.
De chirurg die je voor het eerst bezoekt, bekijkt je borsten en beslist dan wat het gaat worden. Dus je gaat ervan uit dat zijn expertise goed is en dat hij dit werk al jaren doet. Maar zo werkt het niet. Hij stelt voor bijvoorbeeld een 300cc high-profile op de borstspier en vertelt dat dit het beste voor jou is. Je gaat weg met een hoop informatie en weet dat het niet goedkoop is. Een kliniek in Amsterdam berekende ongeveer voor deze borstvergroting 4600 euro. Zelfs een afspraak voor de operatie wordt dan gepland.

Dan ga je gericht zoeken op internet naar mensen die deze siliconen hebben, en je komt tot de conclusie dat je dat echt niet wilt, want wat de een mooi vindt, is voor de ander uit den boze.
De volgende stap is een nieuwe afspraak maken bij een andere kliniek, zodat je een second opinie krijgt. Daar krijg je te horen dat het allemaal niet zo groot moet, maar nog steeds op de borstspier maar nu met een low-profile, 200 cc. Ook hier werd de afspraak gelijk gezet en de prijs was 800 euro goedkoper.

Nog steeds voel je je onzeker over wat is goed en wat is fout, je kan tenslotte in België terecht voor 1990 euro.
Afspraak Amsterdam afgezegd, maar toch weer een nieuwe afspraak gemaakt en nu bij een andere chirurg bij dezelfde kliniek.
Deze chirurg heeft weer andere ideeën over de borstvergroting en stelt voor om 240cc onder de borstspier te plaatsen.
Deze operatie is moeilijker en het kost meer tijd om te herstellen, dan wanneer de prothese boven de borstspier wordt geplaatst. Er werd een afspraak gemaakt dat de chirurg nog met pasprotheses aan de gang ging voor de operatie, zodat het werd zoals de klant het wilt en niet de chirurg.

Het is en blijft een operatie of het nu om een borstvergroting of -verkleining gaat, daarmee ook al het ongemak wat gepaard gaat met een operatie. Het kost dan ook enige tijd om te herstellen
Het resultaat kan heel mooi worden.
Neem de tijd om de juiste beslissingen te nemen ten aanzien van prothesen, artsen en klinieken.
En doe vooral dat waarbij jij je goed voelt.