Huiselijk geweld speelt zich af binnen een relatie, die ooit begonnen is als een liefdesrelatie, maar waarin de relatie is scheefgegroeid door controle en machtsmisbruik. Het doet zich voor wanneer de ene persoon probeert te domineren en controle wil hebben over de ander. Hij maakt gebruik van angst, schuldgevoel en schaamte en intimideert de ander om volledige macht over haar te krijgen. De bedreigingen gaan vaak gepaard met fysiek geweld. Slachtoffers van huiselijk geweld kunnen zowel mannen als vrouwen zijn, maar het zijn vaker vrouwen,die slachtoffer worden. Dit gebeurt onder heterosexuele paren en in partnerschappen van hetzelfde geslacht. Het gebeurt in alle leeftijdsgroepen en etnische achtergrond. In tegenstelling tot wat veel mensen denken is huiselijk geweld niet te wijten aan het verlies over de zelfbeheersing van de dader, maar in feite kiest de dader voor geweld om zijn partner onder controle te krijgen en te houden:

Degene, die zich schuldig  maakt aan huiselijk geweld schopt en slaat niet iedereen, die iets doet wat hij niet leuk vindt, maar wacht tot er geen getuigen zijn en het geweld richt zich tot de persoon,van wie hij zegt te houden.
De dader kan onmiddelijk stoppen met geweld als de telefoon gaat of de politie aan de deur is en doet zich dan heel anders voor, dan tegen degene, die hij net nog in elkaar sloeg. De stoppen sloegen dus niet door en hij was niet “out of control” .
Het geweld is meestal duwen en schoppen en slaan op plekken, die niet zomaar te zien zijn en door kleding bedekt worden.

Echtelijk geweld wordt gebruikt voor een doel: macht en volledige controle over de ander. In aanvulling op fysiek geweld gebruikt de dader de volgende tactieken om zijn partner zoveel mogelijk in de grip te houden:

Machtspositie. De relatie is niet gelijkwaardig, de ene heeft de macht over de ander. Hij is de baas en vertelt zijn partner wat er moet gebeuren, wat hij verwacht en die moet gehoorzamen, zonder tegenspraak.
Vernedering. De dader zal alles doen om er voor te zorgen, dat zijn partner slecht over zichzelf denkt, zichzelf waardeloos voelt en dat ze nog blij mag zijn, dat hij van haar houdt. Dan zal ze minder snel weglopen. Beladigingen, scheldwoorden en zelfs in het bijzijn van anderen zijn wapens om de partner het zelfvertrouwen te laten verliezen en zich machteloos te voelen.
Isolatie. De dader zal er veel aan doen om zijn partner te isoleren van andere mensen. Zo zal hij het contact met familie en vrienden verbieden of mogelijk zijn partner thuis opsluiten.
Bedreigingen. De dader kan allerlei bedreigingen uiten naar zijn partner, over haar, over de kinderen. Of hij dreigt met zelfmoord als je hem verlaat.
Intimidatie. Zijn partner laten schrikken, dreigende gebaren, met dingen gooien, het vernielen van eigendommen of doden van huisdieren. De boodschap is duidelijk: alsje niet doet wat hij zegt volgen er geweldadige acties.
Ontkenning en schuld. Daders van huiselijk geweld zijn erg goed in het maken van hun excuses: maar ze leggen de schuld buiten zichzelf: slechte jeugd, slechte dag gehad op het werk, of de schuld van wat de partner deed. Hij zal het geweld bagataliseren of zelfs ontkennen, maar als het erkend wordt, dan ligt de schuld toch bij de partner.

Huiselijk geweld is een spiraal, waarin beide partners zich bevinden. Eruit komen is moeilijk, maar wel mogelijk. Er zijn een aantal instanties, die hulp bieden: Huiselijk geweld is niet normaal, 0900-0400484
Voor meer informatie en adressen voor hulp:  www.huiselijkgeweld.nl

Capoeira is een Braziliaanse activiteit die vechtsport combineert met muziek, dans en acrobatiek. De twee deelnemers spelen met elkaar in de “roda”, een kring van mensen die de spelers aanmoedigen en die ook muzikanten bevat, die opzwepende muziek maken. Het spel is een veelzijdige uitwisseling van aanvals- en verdedigingstechnieken en schijnbewegingen met veel elegantie en controle. Een van de kenmerkende bewegingen is de “ginga”, een waggelende basisstap, van waaruit andere bewegingen voortvloeien. Verdedigende bewegingen zijn ontwijkende, laag gebukte bewegingen en daarnaast zijn er veel acrobatische bewegingen, zoals handstanden. Capoeira is een veelzijdige bezigheid, want je bent zowel onderdeel van een groep, de roda, als van het team dat het spel speelt. Daarnaast werkt je als individu aan je eigen vaardigheid en conditie. Bij capoeira staat niet het winnen van het spel centraal, maar het samen plezier hebben en een mooi spel spelen. Capoeira is geen pure sport, want het gaat niet alleen om bewegen maar ook om de bijbehorende muziek en daarop reageren. Er worden in de roda verschillende traditionele muziekinstrumenten gebruikt, zoals de percussie-instrumenten de berimbau en de atabaque, de tamboerijn-achtige pandeiro, de agogo en de reco reco.

De geschiedenis van capoeira

Over de herkomst van capoeira zijn de meningen nogal verdeeld. Er wordt vaak beweerd dat Afrikaanse slaven de capoeira, zoals we die tegenwoordig kennen, rechtstreeks vanuit Afrika hebben meegenomen naar Brazilië. Hiervoor wordt onder andere aangevoerd dat ook veel Afrikaanse stammen riten en rituele oorlogsdansen uitvoeren. Hoewel het elementen bevat die stammen uit de Afrikaanse cultuur en riten, is het echter zeker dat capoeira in Brazilië is ontstaan en ontwikkeld. Ook de inheemse Indiaanse slaven zullen destijds hun bijdrage aan de ontwikkeling van de dans-vechtkunst hebben geleverd, zoals ook het woord capoeira uit de Tupi-Guarani taal komt, waar “kapu ejra”zoiets betekent als “lege plek”. Hoewel wel wordt gesuggereerd dat de vechtsport door de slaven werd vermengd met danspasjes om zo de slavenhouders te misleiden, lijkt het er niet op dat capoeira op plantages beoefend zou zijn. Er zijn wel aanwijzingen dat capoeira is ontstaan uit de krijgskunst zoals die werd beoefend door de krijgers van Palmares. Dit was een Braziliaanse nederzetting van weggelopen slaven, die bijna honderd jaar heeft bestaan en in het jaar 1694 werd vernietigd. De de inwoners van Palmares beoefenden een soort van capoeiria, maar het woord “capoeira” komt in geschreven bronnen voor het eerst voor in 1712.

Capoeira was, net als alle andere culturele activiteiten van de Afro-Braziliaanse slaven, verboden door de Braziliaanse overheid. Aan het begin van de negentiende eeuw kwamen capoeiristas stevast in de gevangenis als ze betrapt werden op het spelen van hun vechtspel. Toen de slavenhandel in het jaar 1850 werd afgeschaft, veranderde de status van de gevangen. In ruil voor hun vrijheid kregen zij een baan in het leger en moesten hun vechtkunsten gaan vertonen aan het front bij Paraguay. Capoeira was niet meer de verboden sport van de slaven, maar werd officieel gewaardeerd, waarbij zelfs politici capoeiristas inhuurden als bodyguards. Toch werd het in het jaar 1890 weer door de regering verboden. Onder het regime van Vargas, tussen 1930 en 1954, werd de onderdrukking van culturele expressie wat minder, waarmee capoeira wederom uit het verdomhoekje kwam en steeds populairder werd.

Verschillende stijlen capoeira

In de loop der tijd zijn een aantal verschillende stijlen ontstaan. De oorspronkelijke variant wordt Capoeira Angola genoemd. Vincente Ferreira Pastinha, die werd geboren in 1889 en bekend werd als Mestre Pastinha, leerde capoeira van de Angolese Benedito. Omdat Pastinha een klein en zwak jongetje was, had hij er alle belang bij om weerbaarder te worden. Later was Mestre Pastinha de eerste die les gaf aan capoeira-scholen. Hij overleed in 1981, maar zijn leerlingen geven nog steeds les. Zij, en hun vele leerlingen, zijn zeer uniform in hun stijl van lesgeven en het overdragen van het gedachtengoed. Daarom wordt deze stijl gezien als de traditionele, zoals die door de negentiende eeuwse Angolees werd onderwezen aan de jonge Pastinha.

Manoel dos Reis Machado, die bekend werd als Mestre Bimba en leefde van 1900 tot 1974, heeft in 1928 de zogenaamde “Capoeira regional” ontwikkeld, een jongere en snelle vechtstijl met meer trappen. Hij deed dit door de traditionele capoeira te combineren met technieken van jiujitsu, boksen en Grieks-Romeins worstelen.

Omdat er niet echt een centrale organisatie bestaat, is capoeira voortdurend in ontwikkeling. Tegenwoordig valt de naam “capoeira contemporanea”, hedendaagse capoeira voor weer een modernere stijl, die voortkomt uit de capoeira regional.

Capoeira tegenwoordig

In Brazilië, het land van herkomst, is capoeira een nationale sport en de tweede populairste sport naast het voetbal. Ook in de rest van de wereld wint deze veelzijdige en elegante sport snel aan populariteit, met name omdat het een “urban” aangelegenheid is, die past bij de cultuur van de grote steden. Iedereen kan capoeira leren, waarna je steeds verder je grenzen kunt verleggen in je conditie, je kracht en je souplesse. Kortom, capoeira is leuk om te doen en goed voor je conditie en je figuur. Ook in België en vooral in Nederland zijn er tal van verenigingen, groepen en capoeira-scholen, die lessen, workshops en introductiecursussen organiseren.

Wat is emotionele mishandeling

Emotionele mishandeling doet zich voor op allerlei manieren, zowel in woorden als in daden.

Woorden. Een kind met woorden vernederen, voor gek zetten, scheldnamen gebruiken of constant een kind vertellen hoe waardeloos hij is, niet goed genoeg of maar een ongelukje was kunnen een kind diep verwonden.
Al krijgt een kind genoeg te eten of heeft hij mooie kleding, een tekort aan genegenheid en liefde kan verwoestende gevolgen hebben. Ook het negeren of afwijzen van een kind is schadelijk.
Een ander aspect van mishandeling is een kind blootstellen aan schadelijke situaties of gedrag van volwassenen: het getuige zijn van huiselijk geweld of sexuele handelingen. Dit geeft het kind het gevoel van hulpeloosheid en eenzaamheid.

Wat is emotionel verwaarlozing

Een pasgeboren baby is totaal afhankelijk van zijn ouders. Het is heel belangrijk hoe de ouders voor hem zorgen. Wordt er door de ouders goed ingegaan op de behoeften van het kind? Hoe beter er op ingegaan wordt, hoe beter de band groeit tussen ouders en kind. Een baby kand niet vertellen wat er scheelt of wat hij nodig heeft, maar hij voelt wel dagelijk, hoe de ouders met hem omgaan, of ze blij zijn met hem of dat ze laten merken, dat het ze allemaal teveel wordt en hem maar laten liggen in zijn bedje. Hij raakt aan hen gewend, ze praten met hem, ze knuffelen hem, verschonen hem en voeden hem. En ze reageren op zijn huilen en zijn lachen. Deze wisselwerking tussen ouders en kind is heel belangrijk voor het onstaan van de emotionele band tussen hen. Dit heet hechting. Hij merkt ook, de aanmoediging van hen om dingen te pakken of later zelfstandig iets te ondernemen. Zo krijgt het kind vertrouwen in zichzelf en in zijn ouders, de eerste volwassenen in zijn leven.

Gebeurt dit alles niet en laat men de baby aan zijn lot over, gaat men niet in op zijn basisbehoeften of is de ouder dorr eigen problemen niet beschikbaar, danmist hij die interactie en bijbehorende positieve gevoelens. Er ontbreekt hem aan allerlei aspecten van het menszijn. Het kind gaat zich wel lichamelijk verder ontwikkelen, maar gevoelsmatig (emotioneel) gebeurt er weinig goeds. Het vertrouwen in volwassenen ontwikkelt zich niet, maar ook krijgt hij geen vertrouwen in zichzelf: hij huilt en moeder komt niet. Hij lacht en niemand lacht terug. Wat is hij nog waard? Het huilen helpt niet en al snel ontwikkelt dit kind zich anders dan andere kinderen. Of uit angst voor de wereld om hem heen stopt hij met ontwikkelen. Meestal doet een verwaarloosd kind nog wel iets om aandacht te vragen, zoals jammeren, zeuren,  overal hulp bij vragen en verspilt op deze manier zijn energie, die andere kinderen gebruiken om de wereld te ontdekken. Maar de wereld is chaotisch en beangstigend en dat kan leiden tot stilstand in de ontwikkeling. Angst werkt verlammend.

Samenvatting

Het is goed als ouders weten, dat het belangrijk is voor hun kind, dat zij vanaf het begin ingaan op de basisbehoeften van hun kind: verzorging, aandacht en voeding. Dit zijn de eerste ervaringen van het kind met volwassenen en de wereld om hem heen. De basis van waaruit hij zich zal gaan ontwikkelen. Zoals zijn ouders met hem omgaan zo leert hij denken en omgaan over zichzelf en over andere mensen. Als er geen basis gelegd wordt. hoe kan een kind zich dan ontwikkelen en worden wie hij in aanleg is?

Is het werkelijk nutteloos om een bepaalde loop van gebeurtenissen nog eens terug te lopen en de vraag te stellen wat er mogelijk of waarschijnlijk anders was gegaan als we ons anders hadden gedragen?.

In het christelijke deel van de wereld lijkt op dit punt nog altijd een sterke invloed merkbaar van het beroemde bijbelverhaal over Lot, neef van abraham en woonachtig in Sodom. 
Lot krijgt op een dag van engelen het advies om met zijn vrouw en twee dochters Sodom te ontvluchten omdat god besloten heeft de verderfelijke stad te vernietigen. 
De engelen zeggen hen om tijdens hun vlucht uit de stad toch vooral niet achterom te kijken.
Maar Lot`s vrouw kan zich op een gegeven niet bedwingen.
Ze kijkt om en verandert in een zoutpilaar.

In de loop der eeuwen is dit verhaal op verschillende manieren uitgelegd.
Een daarvan is dat nieuwsgierigheid een ondeugd is en vroeg of laat bestraft wordt.
Een andere is dat terwijl God de familie Lot een toekomst bood, de vrouw toch te zeer naar het verleden keek, waardoor haar leven tot stilstand kwam.
Een derde uitleg is dat de vrouw in haar hart Sodom niet kon of wilde opgeven, aangetrokken als ze zich voelde tot de verderfelijkheden en uitspattingen die er plaats vinden. 
Maar zoals voor alle verhalen geldt hier dat de optie die het verhaal niet noemt minstens net zo belangrijk is als de vertelde optie.

Wat Lot`s vrouw niet deed en wat op de keeper beschouwd de meest volwassene, meest wijze optie zou zijn geweest, was op haar vlucht op een bepaald stilstaan bij deze vraag: “wat hebben wij” en en vooral wat wat heb ik gedaan waardoor deze ramp zich heeft kunnen voltrekken???.
Juist door na te laten zichzelf te onderzoeken,zichzelf kritisch onder te loep te nemen voor wat betreft haar gedrag in het verleden, roept de vrouw een ramp over haar gezin en zichzelf af.

Zoals iedere vrouw, ieder man, iedere moeder, iedere vader, die zelfonderzoek of zelfkritiek uit de weg gaat, vroeg of laat een ramp voor een relatie of een gezin betekent.
Zonder zelfonderzoek of zelfkritiek komt onze persoonlijke ontwikkeling tot stand, onbeinvloedbaar voor anderen ,sterven relaties.
Want we bestaan slechts zolang we ons ontwikkelen.
Wie zichzelf niet ontwikkelt, vernietigt zichzelf.
En vernietigt de relaties waar deze persoon deel uit van maakt.
Alleen als we anderen, onze partner, kinderen, familie, vrienden onder ogen kunnen komen met dingen te zeggen als “ik begrijp nu dat als ik dat niet gedaan, had het niet verkeerd had hoeven gaan tussen ons……” is opnieuw beweging, dan is opnieuw ontwikkeling in een relatie mogelijk.

Het is geen garantie voor die ontwikkeling, maar het is er wel een voorwaarde voor.
Het gaat hier om heel iets anders dan het maken van excuses.
Excuses zijn doorgaans bedoeld om ons ergens uit te redden, een beschuldiging of verwijt onschadelijk te maken.

Bij zelfonderzoek gaat het juist om vast te stellen wat we wel aan ons zelf te wijten hebben.

Daarvoor moeten we achterom kijken.
Om ons zelf te zien zoals we waren en niet meer willen zijn.

Als de liefde is uitgedoofd, moet meestal ook de naam van de ex op de bovenarm het ontgelden. Prominent voorbeeld: Angelina Jolie (33) die zich ontdeed van de naam van haar ex-man Billy Bob Thornton (52) op haar linker bovenarm. Daar worden nu de lengte- en breedtegraden van de geboorteplaatsen van hun vier kinderen vermeld.

Een tattoo verwijderen via laseren

De meest effectieve aanpak is laseren, waarbij het maar zelden tot de vorming van littekenweefsel komt. Het gaat zo: de kortegolfstraling van het laserlicht dringt via de bovenste laag van de huid door tot de tattoo. Daar genereert de laser een micro-explosie waardoor de kleurstof openbarst. De behandeling moet bij voorkeur door een specialist met een passende opleiding worden uitgevoerd.

Zijn er risico’s of bijwerkingen

Er ontstaat bijna altijd enige roodheid, soms blaarvorming en in enkele gevallen zelfs een verandering in de pigmentatie. Gedurende een aantal weken blijven dan witte huidplekken zichtbaar. Soms blijft een verwijderde tatoeage ook na de behandeling nog makkelijk te zien.

Wie bang is voor de laser kan zich voortaan beter een partner met dezelfde naam uitzoeken, of het meer neutrale “Schat” op de arm laten tatoeëren.

Hoe lang duurt de behandeling

De duur van een behandeling hangt voornamelijk af van de grootte van de tatoeage en de vraag hoe goed die gezet is. Voor professionele tatoeages, die vaak meer pigmenten en kleuren bevatten, moet u rekening houden met ongeveer 12 tot 15 behandelingen. Minder diepe en enkelkleurige tatoeages, aangebracht door leken, laten zich daarentegen in vijf tot zeven zittingen weglaseren.

Hoe duur is een sessie

Nogmaals, veel hangt af van de grootte van de tatoeage, maar op een bedrag van 50 tot 200 euro moet je toch wel rekenen. Telt men alle behandelingen samen, dan kan de verwijdering van een tattoo al snel een paar duizend euro kosten.

Is de behandeling pijnlijk

De pijn kan je ongeveer vergelijken met het schieten van een elastiekje tegen de huid, maar dan duizenden keer achter elkaar. Indien daar behoefte aan is kan de arts een pijnstillende crème gebruiken, een lokale verdoving toepassen of pijnstillers geven.

Kan je een tatoeage operatief laten verwijderen

Tattoos kunnen ook operatief worden verwijderd als vorm en omvang niet te uitbundig zijn. Onder plaatselijke verdoving wordt de gekleurde huid dan gewoon weggesneden. Afhankelijk van de grootte wordt de betrokken plek dan met getransplanteerde huid of via verschuivingen bedekt.

Kan men een tatoeage ook wegschuren

Een ander, maar zelden gebruikt alternatief is dermabrasie: daarbij wordt de tatoeage als het ware afgeschraapt. Deze chirurgische ingreep kent echter een groot risico van blijvende littekens.

Het verhaal over Barbie begint met Ruth Mosko, geboren in Denver Calorado in 1916. Ze trouwt met Elliot Handler in 1938. Elliot handler had een zakenpartner, genaamd Harold Matson. Samen vormden ze het bedrijf Mattel. De naam werd gemaakt door een combinatie van hun namen: Matt-El. Oorspronkelijk maakten ze fotolijstjes, maar na het maken van poppenmeubeltjes, begonnen ze ook met het maken van speelgoed, waar Mattel nog steeds bekend om staat. Ruth Handler merkte, dat haar dochter Barbara liever met volwassen poppen speelde, dan met de babypoppen, die op dat moment beschikbaar waren.  Op een van haar reizen door Europa kocht ze een pop, genaamd Lilli voor haar dochter. Dit was eigenlijk geen kinderspeelgoed, maar een grappig cadeau voor mannen.

De eerste Barbie

Mattel kocht de rechten om deze pop op de markt te brengen. Ze veranderen de naam in Barbie, vernoemd naar dochter Barbara. Barbie kwam voor het eerst op de markt in 1959 in de Verenigde Staten. Het werd een enorm succes. Barbie’s vriendje Ken werd geïntroduceerd in 1960. Ken is vernoemd naar de zoon van de Handlers. De barbiepop kwam voor het eerst op de American International Toy Fair op 9 maart 1959. Dit werd dan ook de officiële verjaardag van de pop.
De eerste Barbiepop droeg een zwart-wit gestreept zwempak. Ze had een paardenstaart en een grote krul in haar pony. De poppen waren te koop als blondines en brunettes. In de daarop volgende jaren worden de poppen in allerlei andere stijlen en kleuren gemaakt. De pop kwam op de markt als “Teenage Fashion Model”. Wat de mode ook was, Barbie droeg het ook. De mode voor de Barbiepop werd ontworpen door modeontwerpster Charlotte Johnson. Haar ontwerpen kwamen rechtsstreeks uit Parijs.
De Afro-Amerikaanse Barbiepop werd in 1968 gemaakt en in 1998 verscheen een Barbei in een rolstoel.
De duurste Barbie heet Diamond Barbie. Zij draagt miniatuur gouden sieraden en is bezaaid met 160 diamanten.  De pop kost ongeveer 60.000 Euro en is gemaakt in 1999, omdat Barbie 40 jaar werd.

De grondsoort, bemesting, ras en seizoen zijn van belang bij het kweken van aardbeien. Er kan gekozen worden voor een doordragend ras of voor éénmalige dragers.

Doordragende rassen

Doordragende rassen kunnen in het voorjaar worden geplant en dragen vrucht in de zomer. Er kan geoogst worden vanaf juni tot oktober. Verwijder de bloemtrossen tot twee maanden na het planten. De planten kunnen zich dan goed ontwikkelen en worden sterker waardoor de kans op een goede oogst groter is. Oogst per tros vier vruchten en verwijder de hele tros als er meer dan drie zichtbare trossen zijn. Dit zorgt voor meer vruchten en grotere aardbeien.

Seizoensaardbeien

Seizoensaardbeien zijn er in vroege, middelvroege en late rassen. Vroege rassen dragen vrucht in mei/ juni. Middelvroege rassen in juni/ juli en late rassen van juli tot oktober. Door meerdere rassen te planten kan de oogsttijd worden verlengd.

Seizoensaardbeien kunnen vanaf eind juli worden gezaaid of vanaf eind augustus worden geplant. Ze dragen het daarop volgende jaar vrucht.

Bewerk de grond een paar weken voor het planten met compost. Goed bemeste grond is noodzakelijk. Maak de grond vochtig voor het planten. Aardbeien doen het goed op een zonnige plek in lichtzure vochtige grond. (luchtig, waterdoorlatend) Door het zonlicht wordt er meer suiker geproduceerd wat de smaak van de aardbeien ten goede komt.

Verzorging

Aardbeienplanten en de vruchten zijn heel kwetsbaar. De kans op rotting is groter als de plantjes te diep in de grond worden geplant. Plant de plantjes op verhoogde grondbedden.

Geef voldoende water. Leg stro, folie (de grond blijft los, geen onkruid) of een rooster om de plant zodat de vruchten worden beschermd tegen rotten. De aardbeien blijven zo ook mooi schoon. Om te voorkomen dat de aardbeien op de grond komen te liggen kunnen ze ook in potten of hanging baskets worden geplant.

Ziekten kunnen worden voorkomen door wisselteelt toe te passen.

In de winter hebben de plantjes weinig onderhoud nodig. Het meeste blad sterft af om in het voorjaar weer aan te groeien. Dek ze af bij strenge vorst om uitdroging te voorkomen.

Aardbeien houden van lichtzure grond. Een PH waarde tussen de 5,8 en 6,2 is gunstig. Bij een hogere PH waarde kan tuinturf door de aarde worden vermengd.

Oogsten

Vogels, slakken en muizen houden van aardbeien. Een net over de aardbeien voorkomt het opeten van de vruchten door de vogels. Een nadeel hiervan is dat de vogels in het net verstrikt kunnen raken.

Pluk de vruchten zo rijp mogelijk en heel voorzichtig om beschadigingen te voorkomen. Bewaar de aardbeien het liefst naast elkaar want bij opstapelen kunnen aardbeien beschadigen. Verwijder het kroontje pas na het wassen anders zuigt de vrucht zich vol met water en verliest het zijn smaak. Laat aardbeien die uit de koelkast komen eerst even op kamertemperatuur komen. Dit komt de smaak ten goede.

Ziekten

De aardbeien kunnen aangetast worden door ziekten. Dit kan o.a. vruchtrot zijn of bodemschimmel.

Vruchtrot

De ziekte ontstaat tijdens de bloeiperiode en komt tot uiting wanneer de vruchten ontstaan. De vruchten worden aangetast door een grijze schimmelpluis. Tijdens de rijping wordt de hele aardbei aangetast.

Bodemschimmels

Bodemschimmels tasten de wortels van de planten aan. De enige oplossing voor dit probleem is het verwijderen van alle plantjes.

Dichtgevroren portier vermijden

Je kan natuurlijk voor het dichtgevroren portier van je wagen blijven wachten en stilletjes hopen dat vader of een andere man je zal helpen. Bijzonder effectief is dat echter niet. Met onderstaande tips krijg je de deur niet alleen zelf open, maar leer je ook trucs zodat ze niet meer vast vriest.

Tegen vastgevroren deuren helpt een beetje melkvet of lippenbalsem op de rubberafdichting. En om te voorkomen dat de afdichting beschadigd raakt, moet die met talgpoeder worden behandeld.

Als de deur eenmaal dichtgevroren is, dan helpt enig geweld: een aantal keren krachtig in zijwaartse richting tegen de deur drukken breekt letterlijk het ijs. Deursloten kan je bij strenge vorst het beste afdichten met een stukje tape zodat er geen vocht kan binnendringen. En de koplampen wrijf je met glycerine in.

Pluggen verwijderen

Hebben zich onze kleine kunststofvriendjes eenmaal goed in de muur vastgevreten, dan houden ze uitstekend. Vervelend alleen als je ze weer eruit moet halen en ze met pincet en geduld niet de baas kan. Een kurkentrekker helpt dan. Indraaien, maar niet te ver want dan spreidt zich de plug in het gat, en dan langzaam uittrekken.

Veilig boren

Om veilig te boren zodat de boor niet uitglijdt en ongecontroleerd over de wand raast, kan je de boorplaats eenvoudig met tape markeren en de boor in het midden van de tape aanzetten.

Wieldoppen reinigen

Wieldoppen en velgen zijn vanwege de vele gaten meestal moeilijk schoon te maken. Maar schuren en boenen is volstrekt overbodig. En koop ook geen dure velgenreiniger maar gewoon een busje bakovenspray. Gewoon inspuiten en afwassen voor een prima resultaat.

Katerrecept bereiden

Koude koffie zonder melk en suiker maar met vers geperst citroensap. Wie dit mengsel na een nachtje doorzakken binnen weet te houden, kan zich even later op een positieve werking ervan verheugen. Cafeïne en citroenzuur voorkomen dat hormoonachtige stoffen (prostaglandines) vrijkomen die bij de overdracht van pijn een rol spelen.

Bandenspanning controleren

De bandenspanning laat zich zonder vuile handen eigenhandig controleren: de ventielklep met een 12-mm-deuvel losschroeven en verwijderen. Druk aflezen, indien nodig veranderen, en de klep weer vastschroeven.

Cognac, eigen merk

Dit procédé is misschien niet altijd geschikt voor speciale gelegenheden, maar wel een geinig idee. Een stoomstrijkijzer vullen met een halve liter rode wijn, inschakelen, de damp tegen een oppervlak laten condenseren en opvangen. Goed voor ongeveer 0,4 ml cognac. Proost!

Het leven van de ruitenwissers verlengen

Trekken de ruitenwissers strepen dan hoef je ze niet meteen te vervangen. Het oppervlak eenvoudig met wat schuurpapier opruwen en ze gaan nog wekenlang mee.

Muse is een Britse, alternatieve rockgroep. De band bestaat uit drie leden: Matthew Bellamy, Christopher Wolstenholme en Dominic Howard.

Dominic Howard

Dominic Howard is geboren op 7 december 1977 in Stockport. Op een vrij jonge leeftijd, toen hij zo’n vijf jaar oud was, probeerde hij al op de keyboard van zijn zus te spelen. Maar het bood voor hem geen extra bijdrage aan zijn dagelijkse leven, en besloot toen dat hij liever niet in de muziekwereld wilde belanden. Op ongeveer achtjarige leeftijd verhuisde de familie Howard naar Teignmouth. Toen hij elf was, ontdekte hij de drums. Deze passie zette hij door tot hij in de band Carnage Mayhem te recht kwam, en toen ging de bal van het latere Muse helemaal aan het rollen.

Matthew Bellamy

Matthew Bellamy is geboren op 9 juni 1978 in Cambridge. Zijn muzikale voorkeur was duidelijk ook al te zien bij zijn vader, George Bellamy. Die was gitarist bij The Tornados, een Engelse rockband uit de jaren 60. Matthew’s moeder Marilyn is van Ierse afkomst. Naast Matthew heeft het echtpaar Bellamy ook nog een andere zoon, Paul. Nadat de familie naar Teignmouth verhuisde, richtte in de jaren 80 zijn bandje Rocket Baby Dolls op.

Christopher Wolstenholme

Christopher Wolstenholme is geboren op 2 december 1978 in Rotherham. Hij is “van oorsprong” eigenlijk een drummer en speelde voor zijn carrière in Muse ook nog in andere bands, zoals Fixed Penalty. In 1989 verhuisde hij naar Teignmouth.

1992-1995: De beginjaren

Het hele verhaal begon eigenlijk met Dominic Howard en zijn band Carnage Mayhem. Begin jaren 90 zocht zijn band een nieuwe gitarist. Howard was al bevriend met Matthew Bellamy, en de keuze was dus eigenlijk voor de hand liggend. De bezetting hield het echter maar twee jaar vol, tot echter enkel Howard en Bellamy overbleven. Bij het duo voegde zich tenslotte ook Christopher Wolstenholme, die na zijn drumcarrière liever de basgitaar in zijn handen nam. Na de naam Carnage Mayhem, volgde ook Gothic Plague en Rocket Baby Dolls. Alles begint klein, en zo ook bij de toenmalige Rocket Baby Dolls. Het werd achter allemaal wat serieuzer toen de band een lokale competitie won. Na de overwinning koos de band uiteindelijk voor de naam Muse. 

1996-2000: Het succes en het eerste album

De eerste stap werd snel gezet toen in 1996 het eerste nummer, Balloonatic, van Muse op een verzamel-cd kwam van Lockjaw records. Nadat ze enkele optredens hadden gegeven in Londen en Manchester ontmoette de band Dennis Smith, de eigenaar van studio Sawmills in Cornwall. Daar namen ze hun allereerste EP op, getiteld Muse EP, uitgekomen op het label Dangerous. Het EP had redelijk wat succes, maar toch waren geen gehoopte labels geïnteresseerd in Muse. In 1998 tekenden ze dan toch bij Maverick Records, nadat het label enkele concerten geregeld had in de Verenigde Staten. Het eerste album verscheen in 1999 en droeg de naam Showbiz. Het album was geproduceerd door John Leckie, bekend van onder andere Radiohead. Misschien mede door deze laatste beschreven vele critici het als een imitatie van Radiohead. Ondanks alles had de band toch veel succes. Zo mochten ze onder andere in het voorprogramma van Foo Fighters en Red Hot Chili Peppers spelen. En daar bleef het niet bij: in 1999 en 2000 gaf Muse niet alleen vele optredens in Europa, maar ook in Japan en Australië.

2001-2005: Origin of Symmetry, Hullabaloo en Absolution

Het tweede album Origin of Symmetry verscheen in 2001. Net als het vorige album was ook dit album geproduceerd door John Leckie. Het album zorgde voor de verdere doorbraak van Muse. Het bevatte toen de ,nog steeds bekende, falsettostem en het pianospel van Bellamy. Er waren ook vele verrassingen in geborgen: er werden vele nieuwe instrumenten gebruikt zoals een kerkorgel, een Melletron en een ander drumstel. Het album bevatte tevens een cover van Feeling Good van het Frank Cunimondo Trio. Bliss, New Born en Plug in Baby waren de meest populaire en bekende nummers van dat album. Het succes stopte niet, en vooral in Japan en West-Europa was het album een groot succes. Het label weigerde echter het album uit de brengen in de Verenigde Staten, iets waar de band totaal niet tevreden mee was. Origin of Symmetry werd in 2005 pas uitgebracht in de Verenigde Staten. Het derde album verscheen niet veel later, in 2002, en droeg de titel Hullabaloo. Het bevatte 2 cd’s: op de eerste stonden enkel b-sides die tussen 1999 en 2001 zijn opgenomen, op de tweede staat een selectie van opnames van de concerten in Le Zénith (Parijs), op 28 en 29 oktober 2001. Hullabaloo bevatte naast de 2 cd’s ook een DVD. Daarop is hun optreden in Parijs te zien en tevens een documentaire. Een jaar later, in 2003, kwam hun derde (en tot nu toe voorlaatste) album uit: Absolution. Na het lange opbouwende succes, zorgde dit album voor de uiteindelijke doorbraak van Muse. Het bevatte de stijl van Muse zoals ze nu bekend zijn: een mengsel van klassieke pianomelodieën met harde rock en de vele moeilijk te vatten teksten over wetenschap, theorieën en theologie. Het album bracht verschillende hits voor, zoals de meest bekende: Time is Running Out, Stockholm Syndrome en Hysteria. Bij dit album hoort natuurlijk ook een wereldtournee, en zo geschiedde: ze gingen onder meer naar Frankrijk, Canada, Australië en de Verenigde Staten. Ze speelden in 2004 tevens op het Engelse Glastonbury Festival, een optreden wat de band zelf beschreef als “het beste optreden in ons leven”. Het mooie moment kreeg echter een tragisch einde toen een uur later bassist Dominic Howard te horen kreeg dat zijn vader overleden was. Hij bleef echter in de band en ging zelfs door met hun tournee. Dat jaar kreeg de band ook verschillende awards, zoals twee MTV Europe Music Awards (“Best Alternative Act” en “Best UK&Ireland Act”), een Q Award en een Brit Awards. De laatste twee respectievelijk voor “Best Live Act”. Ook in 2005 deed Muse nog een tournee, dit keer in de Verenigde Staten. Daarnaast gaven ze ook nog een optreden in Parijs op het legendarische Live8. In december van dat jaar verscheen hun tweede DVD Absolution Tour met een selectie van nummers op het Glastonbury Festival, Earls Court, Wembley Arena en Wiltern Theatre. 

2006 en 2007: Black Holes and Revelations

Hun, tot nu toe laatste, vijfde album Black Holes and Revelations verscheen op 30 juni 2006. Het album werd, net zoals het vorige album overigens, geproduceerd door Rich Costey. De eerste singel was Suppermassive Black Hole, die overigens voordat het album uitkwam al te downloaden was. Muse deed ook enkele optredens bij ons: zo waren ze te zien op Rock Werchter en Lowlands. Eind 2006 werd het nummer Starlight ook een grote hit. In de Verenigde Staten was Knights of Cydonia eerder dat jaar al een succes. Het was een vrij lang nummer, het duurde zo’n 6 minuten, en bevatte ook een bijhorende videoclip. Het album was een grootst succes en dat werd maar weer eens bewezen met een Platinum Europe Award, nadat er één miljoen exemplaren van Black Holes and Revelations over de toonbank waren gegaan. In 2007 ging de band weer op wereldtournee, en waren ook onder meer te zien op Pinkpop te Landgraaf (Nederland) en op Rock Werchter te Werchter (België). Tijdens hun tournee werd de band voor de eerste keer bijgestaan door een extra persoon, dit was Morgan Nicholls die voor enkele delen de synthesizer, keyboard en basgitaar voor zich nam. Muse mocht dit jaar (2007) ook twee MTV Europe Music Awards ontvange: die voor “Best UK&Irish act” en “Headliner”

Eerst en vooral wil ik zeggen dat het nodig is dat je dit hele artikel leest. In het begin schrikt de manier van geld verdienen je misschien af, maar je zal zien dat het de moeite waard is. Laten we een simpel rekensommetje maken:
Stel dat je DVD spelers verkoopt en dat je 5 euro winst maakt op iedere DVD speler die je verkoopt. Je zal 200 DVD spelers moeten verkopen om een winst van 1000 euro te maken… 200 DVD spelers verkopen is niet zo eenvoudig…
 
Tegenwoordig moet je niet langer iets kennen van computers of over programmeren om geld online te verdienen met je website. Er bestaan genoeg programma’s die je daarbij kunnen helpen. Maar ik merk dat als webmasters een maandloon online willen verdienen, het hun meestal niet lukt. Dat is logisch denk je, maar het heeft ook zijn redenen. De belangrijkste redenen zijn dat ze ofwel te weinig inhoud hebben op hun site ofwel te weinig advertenties ofwel beide. Vergeet die sites en bedrijven die je een bepaald percentage geven van de verkoop van hun producten. Ze maken zich immers zelf rijk, want jij doet al het werk (hun producten verkopen)!
 
Het aanbod van manieren om online een maandloon te verdienen is groot en aanlokkelijk. Het zijn manieren die ons zouden toelaten om onze grootste dromen te doen uitkomen. De meeste mensen zijn kritisch over online geld verdienen, en dat is eigenlijk wel goed. Er zijn zeer veel “scammers” en “gurus” die beweren dat ze de juiste en de beste methode hebben, maar het enige wat ze doen is hun eigen (verzonnen) product promoten en verkopen en zo zichzelf rijk maken ten koste van de anderen. Toch groeit iedere dag het aantal mensen die zoeken naar een alternatieve manier om geld te verdienen, ook op het internet. Ook de mogelijkheden, de kansen om op het internet geld te verdienen nemen elke dag toe.
 
Duidelijkheid aan de goed gelovigen: er bestaat geen enkele manier om van de ene dag op de andere rijk te worden. Iedere effectieve methode heeft zijn tijd nodig. Er bestaan veel goede methodes om geld online te verdienen. De belangrijkste vraag is bij welke methode je het beste voelt, en waar je het meeste tijd in wil steken. Een methode als voorbeeld: een site opbouwen die enkel gaat over je hobby, daar plaats je dan bijvoorbeeld advertenties van Google adsense en bouw je de site verder uit met veel informatie. Misschien weet je het niet, maar de hobby van miljoenen mensen is geld verdienen.
 
Als je een serieuze houding hebt tegenover geld verdienen, en al aardig wat verdient op het internet raad ik je aan om lucratievere methodes zelf te ontwikkelen of van anderen te volgen. Maar onthoud dat je eigen super winstgevende manier niet moeilijk of ingewikkeld hoeft te zijn. Duizenden mensen werken slechts enkele uren per week, thuis op hun laptop. Ze moeten enkel hun sites onderhouden. Natuurlijk hebben ze ooit wel hard moeten werken om al die sites te bouwen. Maar het is de hobby van die mensen.
 
Het lijkt alsof het beslissen welke methode het beste bij jou past het moeilijkste deel is van online geld te verdienen. Zelfs als je niet op zoek bent om fulltime thuis te werken, biedt het internet een goede bron van inkomen om je vast inkomen te verhogen.
 
De echte waarheid van online geld verdienen is dat het geen geheimen heeft, je moet dus niet geloven in de lege beloftes van zoveel sites die beweren dat je in geen tijd rijk zal zijn. Als je echt rijk wil zijn, moet je zelf zo’n site beginnen. Maar aan jou de keuze of je mensen in kleine mate wil bedriegen. Je moet hard werken en veel geduld hebben om op een goede manier veel geld te verdienen. Maar geloof mij, wat je er insteekt (het harde werken) krijg je ook weer terug (de vakanties die je kan betalen dankzij het extra geld).
 
Soms zijn mensen ook verbaasd dat geld online verdienen behoorlijk simpel is, het enige wat je moet hebben is kennis en het enige wat je moet doen is hard werken. De truc om online geld te verdienen is uit te zoeken wat de mensen graag willen. Bij geld zit je in de meeste gevallen wel goed.

Beschrijving

Papyrus is een statige waterplant, die behoort tot de familie van de zegge. Dat is een grasachtige soort, die zowel bladverliezend als groenblijvende kruidachtige plant, die behoort tot de cypergrassen. De plant wordt gemakkelijk geteeld voor middelgrote tot grote waterpartijen, mat name in warmere gebieden en klimaten. Maar ook in Nederland doen de papyrusplanten het goed, al zullen ze strenge winters niet overleven als de wortels niet beschermd worden tegen de vorst.De meest opvallende kenmerken van de papyrus is de felgroene kleur, de ronde stengels, die tot 40 mm dik kunnen zijn aan de basis en wel tot 5 meter lang kunnen worden. Bovenaan bevinden zich een waaier van groene langwerpige sprieten, als een paraplu. Hieruit vormen zich ook de bloemetjes en later het zaad.

De naam en geschiedenis

De familienaam Cyperaceae (zegge), waartoe het papyrusriet behoort, bestaat ongeveer uit 5000 soorten wereldwijd. In Zuid-Afrika zijn er al ongeveer 400 soorten. De bekendste soort vindt men in Egypte en Soedan. In zijn natuurlijke omgeving groeit het papyrusriet in grote bossen, in vochtig en moerasachtig gebied en langs rivieren. De bloei van de plant trekt veel zaadetende vogels en op deze manier wordt de plant ook verspreidt. Maar de meeste verspreiding van het zaad wordt door de wind gedaan.
Het maken van papier werd uitgevonden door de oude Egyptenaren en deze uitvinding stond aan de wieg van de moderne beschaving. Tot op de dag van vandaag worden de duurdere soorten papier (perkament) nog gemaakt van payrus met behulp van de oorspronkelijke technieken.

Papyrusteelt

De plant kan men het beste telen met een modderige of zanderige ondergrond van ninsten een halve meter diep, zodat de stengels niet omvallen, maar de wortels zich stevig verankerd hebben in de grond. Ze hebben de volle zon nodig en dienen beschut te worden tegen al te harde wind. Om optimaal te kunnen uitgroeien tot een grote bos riet. Vlak voor de winter kan men de oude en droge stengels afsnijden. In de lente zal de plant weer nieuwe scheuten vormen en verder uitgroeien. Omdat er steeds nieuwe stengels komen vanuit de wortels kan men de planten makkelijk bij de wortels scheuren, om zo weer een nieuwe plant te hebben.
Als kamerplant is de papyrus ook goed te houden, als men de plant maar nat houdt.

Kwasi en Kwame waren twee Afrikaanse prinsjes met een bizar levensverhaal dat echt is gebeurd.

In 1837 belandden zij vanuit hun rijke, maar primitieve Afrikaanse omgeving in de Hollandse stad Delft waar ze mijnbouw gingen studeren.

De geschiedenis van Kwasi en Kwame

Kwasi en Kwame waren Ashanti, een volk aan de Afrikaanse westkust bij Ghana waar zaken als mensenoffers in hun tijd nog de gewoonste zaak van de wereld waren. Kwame was de zoon van de koning en zijn troonopvolger en Kwasi was zijn neefje, maar hoe kwamen deze prinsjes in Nederland terecht?

De Hollanders hadden een fort aan de kust waar jaarlijks duizenden slaven van de plaatselijke heersers werden gekocht. Dat was voor beide partijen een lucratieve handel, de plaatselijke koningen verdienden grof geld aan de verkoop van hun krijgsgevangenen en de Hollanders verkochten de slaven door aan landen die ze nodig hadden. Toen de slavernij door de Britten werd afgeschaft verzonnen de Hollanders een nieuwe constructie om deze goudmijn voort te kunnen blijven zetten. De krijgsgevangenen van de Afrikaanse koningen werden nu gerekruteerd voor het Nederlandse Oost-Indisch Leger. De Ashanti-koning beloofde om elk jaar duizend soldaten te leveren in ruil voor vuurwapens. Als bevestiging van deze deal gaf de koning zijn zoon en zijn neefje mee aan een afgezant van koning Willem I. Dat was een hele slimme zet, want door een opvoeding en opleiding in Europa konden de twee prinsjes nuttige kennis op gaan doen die in het Ashanti-rijk natuurlijk niet voor handen was.

Eenmaal in Delft kwamen ze op een kostschool aan de Oude Delft, waar ze een degelijke Hollandse opvoeding kregen. De twee prinsjes waren bijzonder intelligent, ze leerden snel Nederlands en wisten ook in andere schoolvakken hun achterstand razendsnel in te halen. Ondertussen werd aan de Oude Delft de Koninklijke Academie opgericht, dat was de voorloper van de huidige Technische Universiteit van Delft. Een gelukkige samenloop van omstandigheden, want het grondgebied van de Ashanti is zeer rijk aan grondstoffen. Kwasi en Kwame zouden dus heel veel kunnen hebben aan een studie mijnbouwkunde.

Toen Kwasi 16 jaar was geworden, meldde hij zich bij de Academie aan en Kwame volgde een jaar later. Aan de ene kant leidden zij een voor die tijd heel modern leven, dat niet alleen voor hun landgenoten maar zelfs voor Nederlandse begrippen niet voor iedereen was weggelegd. Door hun vrienden in de Delftse studentenwereld werden ze wel geaccepteerd, maar voor veel andere mensen waren ze vooral een bezienswaardigheid. Je moet je indenken dat maar heel weinig mensen in die tijd mensen met een donkere huidkleur hadden gezien. En als ze die al zagen, dan waren het geen Delftse studentjes maar “mensetende wilden” die in het circus tentoongesteld werden. Maar Kwasi en Kwame waren ontwikkelde studenten, die ook wel eens te gast waren bij het koningshuis in Den Haag. Voor de adel waren zij de verpersoonlijking van het negentiende-eeuwse romantische ideaal van de “edele wilde”. De jongens waren zich ook heel goed bewust van hoe anders de mensen op hun uiterlijk reageerden en meestal was dat niet echt positief.

Naarmate ze ouder werden, werd het verschil in karakter en aanleg tussen de twee neven steeds duidelijker. Kwame was artistiek begaafd en probeerde zo goed en zo kwaad als het ging in de nieuwe omgeving vast te houden aan zijn Afrikaanse roots. Hij had veel meer moeite om zich thuis te voelen in de burgerlijke Hollandse cultuur dan zijn neef. Kwasi was een analytisch denkende intellectueel die zich juist graag aanpaste aan de nieuwe omstandigheden. Het liefst was hij een “echte Hollander” geworden. Deze onderlinge verschillen deed Kwasi en Kwame uiteindelijk steeds verder van elkaar vervreemden. Kwame stopte met zijn studie om terug te gaan naar Afrika. Hij zou er zijn vader als koning gaan opvolgen, maar eenmaal daar bleek dat er al iemand ander op punt staat om de troon te bestijgen. Kwame was niet meer welkom bij zijn eigen volk en pleegde zelfmoord.

Kwasi maakte wel zijn studie mijnbouwkunde af en ging als mijnbouwingenieur niet terug naar Afrika maar naar Nederlands Indië. Hoewel hij zich veel beter kon aanpassen aan de Hollandse cultuur dan zijn neef, heeft hij van buitenaf last gehad van zijn afkomst. Aan het einde van zijn leven kwam aan het licht dat zijn loopbaan al die tijd geblokkeerd werd door de minister van Koloniën, die een neger niet geschikt achtte voor het werk als mijnbouwkundige.

De zwarte met het witte hart

Dit is de titel van de historische roman die Arthur Japin heeft geschreven over het levensverhaal van Kwasi en Kwame. De schrijver ontdekte het historische, maar tot dan toe onbekende verhaal van de twee prinsjes in 1987. Vervolgens heeft hij 10 jaar uitgebreid onderzoek gedaan in binnen- en buitenland, mede mogelijk gemaakt door een beurs. Het is een prachtig maar triest verhaal geworden waardoor je je levendig voor kunt stellen hoe de twee prinsen alles hebben beleefd. Ook wordt het verschil tussen de ruwe Afrikaanse cultuur van die tijd en de kille Hollandse burgerij die zich daaraan superieur voelde duidelijk beschreven. Het boek is zowel in Nederland als daarbuiten heel populair, het heeft al 40 herdrukken en is vertaald in tal van Europese talen. Daarnaast is het verhaal ook een inspiratiebron voor theater en -dansvoorstellingen.

Japin heeft onlangs het Engelstalige libretto van de opera “Kwasi & Kwame – de zwarte met het witte hart” geschreven. Deze opera wordt uitgevoerd door het Onafhankelijk Toneel in samenwerking met Domestica Rotterdam.

Dankzij het boek, theatervoorstellingen en de opera zal het levensverhaal van de twee prinsen niet vergeten worden. Kwasi en Kwame en hun fascinerende belevenissen blijven voortleven omdat er in hun verhaal thema’s zitten, die blijkbaar voor ons nog steeds actueel zijn.

Ikke doen

Als een baby wordt geboren is hij totaal afhankelijk van de ouders. Zij zullen hem koesteren, voeden, verschonen, met hem spelen, maar ook zijn kleding uitkiezen.  Hij kan eigenlijk nog niets zelf en ook geen keuzes maken. Voor ouders is het heel lastig om te bepalen, wanneer je een stapje terug moet doen en je kind het zelf te laten doen. Op een gegeven moment moet er een evenwicht komen tussen je kind helpen en het de dingen zelf laten ontdekken en doen. Rond anderhalf, twee jaar hebben kinderen al ontdekt, dat ze veel zelf kunnen. Dan komt de tijd, dat ze alles ook zelf willen doen. Ikke doen, is wat je op die leeftijd veel hoort. Als kinderen merken, dat dat wat ze zelf kunnen doen ook mag en lukt, krijgen ze steeds meer het gevoel van: Ik kan het!. Dat geeft zelfvertrouwen. Als de ouder dit stimuleert, altijd in de buurt is en net zo hard staat te juichen als het kind, dan geeft dat een goed gevoel voor het kind en hij weet zich veilig en gesteund.

Hoe maak je een kind zelfstandig

* Al heel jong kun je beginnen met het kind keuzes te laten maken: Wil je het rode of blauwe t-shirt aan? Wil je pindakaas of hagelslag op je brood?
Dat zijn kleine keuzes, waarin je als ouder nog de regie hebt en waarin hij geen fouten kan maken, maar toch leert hij, dat zijn keuze gewaardeerd wordt en er toe doet. Als hij dan wat ouder wordt, kun je hem keuzes laten maken, die weinig begeleiding vragen: welke sport zou je willen gaan doen? Welke vrienden kies je? Het is heel verleidelijk om als ouders alle keuzes voor een kind te maken en alles onder controle te houden, maar dan kan het zijn, dat je kind gaat voetballen, omdat jij als vader, dat zo leuk vindt, terwijl jij niet weet, dat je kind zo van turnen houdt.

* Geef je kind taken, ook al weet je heel goed, dat het veel sneller en beter gaat als je het zelf even doet. Laat het zijn vuile kleren zelf in de wasmand doen en proberen zijn bed goed te leggen. Ook kunnen kinderen al heel jong leren hun speelgoed zelf op te ruimen. Als hij de blokken uit de doos kan halen, kan hij ze er ook weer in doen! Oudere kinderen kunnen helpen met het dekken van de tafel, het inruimen van de afwasmachine of het maken van hun eigen lunchpakket.

* Als ouders heb je veel verantwoordelijkheden en je kunt al heel goed laten zien en horen waarover je zoal beslissingen moet nemen. Een kind leert het meest van wat hij en ziet en hoort en doet. Een voorbeeld: Het ziet er naar uit, dat de schroeven van je skelter los zitten, wat moeten we daaraan doen? Een kind kan al best zien wat er mankeert en een oplossing bedenken, ook al zul je als ouder die schroef zelf nog moeten aandraaien.
Een kind kan ook meedenken over de dagelijkse maaltijd: wat gaan we eten en wat moeten we daarvoor kopen? Of samen met jou een deel van de maaltijd maken. Al heb je als ouder de eindverantwoording.

* Als het kind steeds maar vraagt wat hij moet doen in bepaalde situaties, is het soms belangrijker vragen te stellen in plaats van het verstrekken van antwoorden: Wat denk je dat je moet doen? Wat zal er gebeuren als je dit doet? Zou je het leuk vinden als een ander dat bij jou doet? Deze vragen laten een kind nadenken over eventuele keuzes en de gevolgen ervan. Is hij dan weer in zo’n situatie, dan is hij in staat een beroep te doen op zijn eigen ervaring en inschattingsvermogen om een keuze te maken.

* Als ouder ben je vaak een supporter voor je kind: Soms sta je hem toe te juichen vanaf de zijlijn en een andere keer moedig je hem aan om het opnieuw te proberen. Vanzelfsprekend moet je kind op je kunnen rekenen, dat je er bent als hij je hulp hard nodig heeft. Dat is in situaties, die onveilig zijn of angstig maken. Je kunt ze leren, dat ze je hulp kunnen en moeten vragen en dat je er zal zijn om te helpen. Kinderen, die weten, dat ze op hun ouders kunnen rekenen weten ook door ervaring, dat in sommige situaties de risico’s te groot voor hen zijn en dat ouders de verantwoordelijkheid hebben over hen.

* Stimuleer je kinderen op een gezonde manier het nemen van verantwoordelijkheid; laat weten, dat ze fouten mogen maken. Het grootste voorbeeld hierin is jezelf: beken eerlijk, dat wat je deed fout was en dat het anders had gemoeten. Als je kind ziet en van je hoort, dat iedereen wel fouten maakt, maar dat je daarvan kunt leren, dan zal hij zelf ook dingen durven doen en fouten erkennen. Een fout betekent niet direct het einde van de wereld en je hoeft je er niet voor te schamen. Zo krijgt hij zelfvertrouwen leert hij verantwoordelijkheid in het nemen van eigen beslissingen.

Een kind is van de ouders afhankelijk in het leren kennen en omgaan van de wereld om hem heen. Soms betekent dat, dat hij kijkt hoe iets moet, maar vaak betekent dat, dat je als ouder toekijkt, hoe je kind het ontdekt en zich eigen maakt.

Fastfood is letterlijk voedsel dat je ‘snel’ kan afhalen (een snelle hap tussendoor). Voorbeelden hiervan zijn frieten, kroketten en hamburgers.

Geschiedenis

Fastfood is eigenlijk de wereld ingeschoten met een van de bekendste fastfoodketens, namelijk McDonald’s. De eerste McDonald’s werd gesticht door de broers Dick en Mac McDonald in 1940 in San Bernardino. Zij waren de eerste die het ‘Speedee Service System’ in hun restaurant ontwikkelden. Het voedsel was snel klaar en af te halen aan de balie, zoals dat nu nog steeds is. Na McDonald’s volgden in Amerika nog meer bekende fastfoodketens met een soortgelijk systeem, onder meer Burger King, Pizza Hut en Kentucky Fried Chicken.

Voedsel

De fastfoodketens hebben al heel wat kritiek hebben moeten slikken, voornamelijk tegenover het voedsel. Volgens wetenschappers zou het voedsel te veel energie (en dus calorieën) bevatten. Ons lichaam zou deze overvloed aan energie niet kunnen verwerken en daardoor onze eetlustmechanismen in de war brengen. Daarbij komt dus dat het teveel aan calorieën zich omzet in vet. Verschillende onderzoeken wijzen uit dat fastfood dus allerminst gezond is. Het zou ook een oorzaak zijn van de stijgende hoeveelheid zwaarlijvige kinderen en bij diegenen ook een verslaving aanwakkeren. Fastfoodketens maken veeleer gebruik van voedsel dat gemaakt wordt in fabrieken door middel van massaproductie. Het voedsel is gemaakt om zonder bestek te eten, ook wel “finger food” genoemd.

Reclame

Niet alleen op het voedsel krijgen de fastfoodketens kritiek, maar ook op hun reclame. Via reclame richten ze zich voornamelijk op kinderen, wat door heel wat mensen niet geapprecieerd wordt. Door middel van speelgoed en bepaalde acties zouden kinderen hun ouders overtuigen om een fastfoodketen te bezoeken.

Het restaurant

Een doorsnee fastfoodketen heeft een eetruimte voor de klanten, een gedeelte waar de medewerkers het eten kunnen klaarmaken, eventueel een speelruimte en ook een “drive-in”. In bepaalde restaurants wordt gebruikt gemaakt van felle kleuren en ongemakkelijke zitjes, zaken die de klanten zouden wegjagen. Het is de bedoeling dat klanten dan eerder zouden weggaan zodat de volgende klanten er kunnen gaan zitten. Ook zijn de ketens bekend door de “drive-in”. Hierbij kan de klant terwijl hij in de auto zit eten bestellen en het daarna afhalen.

Slow Food

De anti-fastfood beweging “Slow Food” zet zich af tegen de opkomst van de fastfood. Ze willen graag de culturele of traditionele keuken behouden, daarbij dus ook het gebruik van zaden, dieren en gewassen. Het idee is in 1986 begonnen door de Italiaan Carlo Petrini. Hij verzamelde een aantal vrienden van de culinaire sector om van het ‘culinair samenzijn’ te genieten. Eind 1989 werd dan uiteindelijk het ‘International Slow Food Movement’ opgericht met als logo: de slak.

Supersize Me

Supersize Me is een Amerikaanse documentaire die in 2004 uitgebracht werd door Morgan Spurlock. In de film gaat Spurlock zelf een 30-dagen durende test uitvoeren waarbij hij alleen McDonald’s fastfood eet en geen sport meer doet (oftewel: 5000 stappen per dag). Hij ‘moest’ elke dag 3 keer McDonald’s eten en elk menu item 1 keer genomen hebben. Tevens moest hij de ‘Supersize’ optie kiezen als deze hem aangeboden werd. Voor de test woog hij 84 kg en was hij 1m88 groot. Na deze 30 dagen was hij maar liefst 11 kg bijgekomen en had hij zijn lever zwaar beschadigd. Het duurde 14 maanden voor Morgan Spurlock om deze 11 kg te verliezen. De film was voornamelijk gemaakt om te bewijzen wat McDonald’s allemaal met het lichaam kan doen en hoe gevaarlijk het kan zijn. Er is tevens een bewerkte versie, Super Size Me Educationally Enhanced, gemaakt voor op de Amerikaanse scholen te tonen. Als reactie heeft McDonald’s de ‘Supersize’ optie uit het menu gehaald (vooral in Amerika bekend) en gezondere menu’s aangeboden. Tevens heeft McDonald’s in Engeland een stappenmeter aangeboden die telt hoeveel stappen je per dag maakt. De stappenmeter kan je vinden in een “Go Active! Meal” waarbij ook een cola light, salade en gegrilde kip zit.

Gezond

Fastfood hoeft in principe niet schadelijk te zijn, dus hier alvast enkele zaken waar je rekening mee moet houden als je én fastfood wil eten én gezond wil blijven. Ten eerste hangt het er grotendeels vanaf hoe vaak je een fastfoodketen bezoekt en wat je daar dan kiest. Probeer hamburgers en pizza’s te vermijden, die bezitten namelijk over het algemeen veel calorieën. De ‘gezondste’ sausjes zijn slasaus en ketchup, deze bevatten minder vet. Een slaatje is gezond, maar let op, je verliest er geen calorieën mee dus kan je dit beter als een alternatief voor iets ongezonder kiezen. Veel fastfoodketens kunnen je ook helpen met het berekenen van ‘jouw juiste menu’ en je kan in het restaurant zelf vaak ook het aantal calorieën terugvinden.

Angst

Angst bij kinderen is zeer reëel. Ook al lijkt het in de ogen van de volwassene overdreven. Ze zijn bang voor vreemde dingen en als er iets ergs in hun directe en vertrouwde omgeving is gebeurd heb je kans, dat het kind reageert met een terugval in gedrag. Bijvoorbeeld: opnieuw gaan bedplassen of duimzuigen. Maar ook angst voor vreemde mensen of zich vastklampen aan de moeder. Of het kind durft niet meer in het donker te slapen of heeft nachtmerries.
Vaak reageren kinderen, die te maken hebben met angst, ook lichamelijk: buikpijn, hoofdpijn of misselijk. Ze zijn snel afleidbaar, wat de nodige consequenties heeft voor hun schoolprestaties.

Hoe reageren kinderen in de verschillende leeftijdsfases

0 – 2 jaar
Omdat kinderen in deze leeftijd nog niet kunnen praten is het moeilijk voor hen om duidelijk te maken, dat er is aan de hand is. Maar ze houden wel degelijk herinneringen aan dat wat ze voelen en ervaren, aan geluiden en geuren. Baby’s kunnen heel prikkelbaar zijn en veel meer huilen dan anders. De ouders zullen een baby of klein kind vaker knuffelen en tegen zich aanhouden en laten merken, dat het veilig is. Ze zullen reageren op de zorg van de volwassene.

2 – 6 jaar
Als er iets overweldigends gebeurt in het leven van een jong kind, zal het zich hulpeloos en machteloos voelen. Als hun veilige omgeving ineens onbeilig aanvoelt, voelen ze zich onveilig. Ze hebben nog geen idee, dat sommige gebeurtenissen zich niet zomaar zullen herhalen en dat er geen erge dingen gebeuren, omdat ze dat wensten of omdat ze ongehoorzaam waren. In hun spel zullen ze de gebeurtenissen meerdere malen spelen. Dat is een normale reactie, door spel verwerkt het kind wat er gebeurd is. Het ook in deze leeftijdsfase belangrijk, dat het kind gerustgesteld wordt door de ouders en dat ze hem niet alleen laten in zijn angst.

7 – 11 jaar
Op deze leeftijd kunnen kinderen al goed verwoorden. wat hen overkomen is of wat er gebeurd is. Ze willen zich vaak bezighouden met details en willen er vaker over vertellen. Hun concentratei kan wel ernstig verstoord raken door het gebeuren en het is van belang, dat er rekening gehouden wordt met wat er met dit kind gebeurd is. Als de schoolresultaten ineens achteruitgaan heeft dat altijd een oorzaak, waar de onderwijskracht achter zal moeten komen. Anders zal het bij het kind allerlei reacties geven zoals: schuldgevoelens of gevoelens van mislukking.
Ook in deze leeftijd kunnen angstgevoelens een terugval geven in gedrag: bedplassen en slecht slapen, maar ook lichamelijke klachten geven.

Hoe kun je kinderen helpen
Laat het dagpatroon zo normaal mogelijk blijven. Etenstijden, bedtijden en allerlei gezinsgewoontes niet veranderen. Zodat het kind merkt, dat het gewone leven doorgaat. Dat versterkt het vertrouwen. Soms hebben kinderen wat meer nodig, een extra knuffel, even horen, dat je ze lief vindt of slapen met een lichtje aan.
Elk kind reageert op een eigen manier. Als de ouders het gedrag van het kind aanvaarden en hem blijven steunen, zal dat maken, dat het kind zich sneller herstelt. Geef eerlijk en duidelijk antwoord op hun vragen. Neem kinderen serieus, ook als je als ouders het zelf niet op die manier ervaart. Het kind is niet geholpen met uitlachen of vernederd worden.

Ondanks alles zijn kinderen ongelofelijk flexibel. Vooral als ze merken, dat hun ouders er voor ze zijn en hen ondersteunen in hun angst en verwarrende gevoelens. Wees vooral liefdevol en ondersteunend, het kind heeft je nodig om zich weer veilig te voelen.

Netwerkplaatsing

Als een kind uit huis geplaatst wordt door de kinderrechter en gaat wonen bij familie, noemt men dat een netwerkplaatsing. Een toenemend aantal kinderen komt in het gezin van de grootouders terecht. Enkele redenen zijn:

Tienerzwangerschappen,
Een toenemend aantal echtscheidingen en eenoudergezinnen,
Ernstige ziekte van een van de ouders,
Mishandeling, verwaarlozing of misbruik van het kind door de ouder(s),
Overlijden van de ouder,

In de meeste grootouder-pleeggezinnen woont het kind zonder zijn ouders en meestal voor een periode van meer dan 5 jaar. Deze grootouders zijn een diverse groep mensen, in de leeftijd van rond de 40 tot ver in de 70. De meeste van deze mensen waren al bezig om wat rustiger aan te gaan leven en geven dat op, op het moment, dat ze de verantwoordelijkheid nemen voor de opvoeding van hun kleinkind. Die verantwoordelijkheid nemen ze op dat moment over van hun kind. Omdat het om zowel hun kind als hun kleinkind gaat, kan het gevoelens oproepen van verdriet, woede, verlies en ook van schuld. Het geeft niet alleen een emotionele last, maar ook de financiële lasten kunnen groot zijn. Een kind opvoeden kost geld. Ook kan er een culturele schok komen voor de grootouders, want ze krijgen te maken met kinderen of tieners van een andere generatie.
Veel grootouders onderschatten de rol, die ze nu moeten gaan aannemen, namelijk de rol als ouder. Ze zullen opnieuw moeten leren om grenzen vast te stellen en consequent te gaan opvoeden, zoals ze dat ook deden bij hun kinderen. Het vrijblijvende van opa en oma zijn, is dan voorbij.

Problemen,die de kinderen meenemen

Veel van de kinderen, die bij hun opa en oma gaan wonen, hebben te kampen met grote problemen of risico-factoren, zoals mishandeling, verwaarlozing, verslaafd geboren en de gevolgen daarvan, verlies van eigen ouders of in de steek gelaten door ouders. Deze ernstige problemen vormen een risico voor zowel kinderen als grootouders. Het zal niet makkelijk zijn, maar de zorg voor een kleinkind kan ook positief uitvallen. Grootouders geven het kleinkind perspectief en ze hebben al veel ervaring met opvoeden. Ze kunnen stabiliteit geven in het leven van hun kleinkinderen, voorspelbaarheid en een gezond rolmodel. Omdat de grootouders zowel de ouders als het kind kennen en het kind in zijn eigen leefmilieu blijft, kan dit veel rust geven bij het kleinkind. Kinderpsychologen erkennen de belangrijke rol, die grootouders spelen in deze vorm van pleegzorg. Als grootouders hun eigen behoeften en grenzen kennen, kunnen ze op een goede manier voldoen aan het pleegouderschap. Verder zullen ze ondersteund worden door een gezinsbegeleider van de pleegzorginstantie, die hen in alles zal ondersteunen.

Wat is de dekkingsgraad

De kredietcrisis heeft ook de pensioenfondsen niet onberoerd gelaten. Het vermogen van veel fondsen is momenteel niet toereikend om aan alle verplichtingen te voldoen. Bepalend in dat verband is de dekkingsgraad. De dekkingsgraad geeft de verhouding weer tussen het vermogen en de toekomstige verplichtingen van een pensioenfonds.

Als die verhouding kleiner dan 100 is, dan heeft het fonds minder in kas dan het aan uitkeringen moet uitbetalen.

Minimale dekkingsgraad

Wanneer de dekkingsgraad van een fonds onder een veilige ondergrens van 105% daalt, wat feitelijk inhoudt dat tegenover elke euro die men aan pensioen moet uitkeren 1,05 euro in kas zit, dan moet het fonds dit melden aan De Nederlandsche Bank (DNB).

Het pensioenfonds moet tegelijk een herstelplan indienen om weer op de minimale dekkingsgraad van 105 % te raken. Daarvoor hebben ze drie jaar de tijd.

Hoe kunnen fondsen orde op zaken stellen

Fondsen die in problemen verkeren kunnen orde op zaken stellen door de premies te verhogen of door de pensioenen niet mee te laten stijgen met de inflatie (indexatie). Mogelijk is ook een combinatie van beide maatregelen.

Overigens is het goed om hier te benadrukken dat er geen recht op indexatie bestaat en indexatie is ook geen automatisme. Pensioenfondsen toetsen jaarlijks of de actuele reserves een indexatie toelaten.

Wanneer de dekkingsgraad van een pensioenfonds onder de 100% raakt, spreekt men van onderdekking. Wanneer het fonds op dat moment op zou houden te bestaan, zouden niet alle pensioenen voor de komende tientallen jaar volledig en in één keer uitgekeerd kunnen worden. Maar dat is slechts een theoretische veronderstelling. Pensioenfondsen hebben altijd ruim de tijd om eventuele tekorten weg te werken.

Tussen pensioenfondsen en banken bestaan enkele wezelijke verschillen. Als een bank in problemen raakt komt dit in de regel door een acuut tekort aan contante middelen. In onzekere tijden halen spaarders hun geld van de bank en trekken investeerders hun vermogen weg. Hierdoor kunnen banken niet meer aan hun verplichtingen voldoen en gaan failliet.

Bij pensioenfondsen is dat niet aan de orde. Pensioengerechtigden kunnen zich niet aan de balie vervoegen om hun opgebouwde pensioenen eerder op te eisen. Ook kent een pensioenfonds geen investeerders die hun gelden terugvragen. Daar komt bij dat de fondsen maandelijks premies ontvangen die hen ruim in staat stellen om aan de lopende uitkeringsverplichtingen te voldoen. Een pensioenfonds heeft dus nooit gebrek aan contanten en kan ook niet omvallen.

Wat merk ik als gepensioneerde van de crisis

Een fonds dat te weinig reserves bezit, moet maatregelen nemen om die weer aan te zuiveren. Een aantal fondsen heeft in dit verband al aangegeven dat er in 2009 geen indexatie zal plaatsvinden. Voor gepensioneerden houdt dat in dat hun uitkering niet geheel zal meestijgen met de prijzen. Zij zullen er in 2009 dus in koopkracht op achteruitgaan. Dat is slecht nieuws maar de ervaring leert dat wanneer het weer beter gaat met de fondsen, ze meestal de misgelopen indexatie weer inhalen. Het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP) bijvoorbeeld hanteert een dekkingsgraad van 135% en hoger om het inhalen te starten. De koopkracht van gepensioneerden wordt dan weer hersteld.

Geen Amerikaanse toestanden bij ons

Ons collectief pensioenstelsel is gelukkig veel beter bestand tegen een kredietcrisis dan in landen als de VS. Dat land kent immers individuele pensioenregelingen waarbij men zelfstandig pensioen opbouwt, bijvoorbeeld door in aandelen te beleggen. Die pensioenvermogens zijn door de aanhoudende koersdalingen zwaar aangetast en één op de drie Amerikanen verwacht straks langer te moeten werken om die klap op te vangen.

Weliswaar biedt het collectieve karakter van ons pensioensysteem minder maatwerk, maar daar staan grote voordelen tegenover. Beter even afzien van indexatie en een hogere premie accepteren, dan Amerikaanse taferelen. Overigens geeft de site Met pensioen gaan zeer uitgebreide en heldere informatie alles wat met onze pensioenen te maken heeft.

Soorten parkieten

De oorspronkelijke grasparkiet is lichtgroen, maar men kan nu kiezen uit vele kleuren en kleurschakeringen. De vier basiskleuren zijn blauw, groen, geel en wit. Qua gezondheid en temperament maakt het niet uit welke kleur je kiest. De groen parkiet lijkt het meest op die uit het wild. Hij is lichtgroen met gele kop. De zes kroppuntjes en de tekening op de vleugels en kop zijn zwart. Deze tekening zie je ook bij de blauwe parkiet. Albino’s zijn witte parkieten. Zij missen het pigment in hun veren. De effen gele parkieten heten lutino’s. Beide soorten hebben ook geen pigment in hun ogen. Het lijkt of ze roze ogen hebben, maar die kleur wordt veroorzaakt door de bloedvaatjes in de iris.

                                        
Wat eten parkieten  

In de natuur eten parkieten het meest allerlei soorten graszaden. Dit is hun basisvoedesel en daarom moet dat ook grotendeels in het zaadmengsel zitten. In de dierenwinkel is er veel keuze, maar er moet in ieder geval het volgende in zitten: rood koolzaad, lijnzaad, gewoon kanariezaad en gierst. Verder vinden ze vers groenvoer erg lekker, vooral gras, dat zaad vormt, sla, paardebloem, muur, en kruiskruid. In de dierenzaak zijn meestal wel trossen gierst te koop. Dit vinden ze wel het allerlekkerst, maar als je hiervan teveel geeft worden de parkieten erg dik.
Grasparkieten hebben veel mineralen nodig, vooral als het vrouwtje eieren legt. Een sepiaschelp is hiervoor het middel. Je kunt hem vast binden aan het gaas van de voliëre, zodat de parkieten ook wat te doen hebben. Zo krijgen ze de nodige kalk binnen.

Het broeden

In de vrije natuur leggen parkieten hun eieren op elke plek, die ze geschikt achten. Ze maken geen nest, maar zoeken een holle boom, die hen wat bescherming biedt. Tamme grasparkieten hebben een nestkastje nodig met een holle bodem. Aan de voorkant een ronde opening, waar ze precies door kunnen en onder de opening een stokje, waar mannetje op kan zitten om het vrouwtje te voeren en later de jongen. Al ruim voor de broedtijd vormen de parkieten paartjes. Al vroeg in het voorjaar beginnen ze met het leggen van de eieren in hun broedkast, meestal zo’n 5 eieren. Ze leggen om de dag een ei en beginnen direct na het leggen van het eerste ei te broeden. Na 18 dagen komt het eerste jong tevoorschijn. Om de dag komen de andere jongen uit het ei. Tijdens de broedtijd is het mannetje heel actief en brengt voorgekauwd eten naar het vrouwtje. Als de jongen er zijn helpt hij op die manier met het voeren van de jongen. De jongen groeien heel snel en na 6 weken zie je de eerste al in de opening van het nest zitten. Hij zal regelmatig even gaan zitten en rondkijken en na 2 of 3 dagen waagt hij de sprong en vliegt uit. Vanaf dat moment wordt hij niet meer gevoerd en zal zelf gaan eten. Parkieten kunnen wel 2 of 3 keer per seizoen een nest voortbrengen. Soms is het laatste jong nog niet uitgevlogen of het eieren leggen en broeden is alweer begonnen.

Mesopothamië
Veel van de Kersttradities stammen uit de tijd van de Mesopothamiërs, zij vierden met dit feest het Nieuwe Jaar. Zij geloofden in verschillende goden.De belangrijkste god heette Marduk. Het verhaal gaat, dat elke keer als de winter begon Marduk het gevecht met de boze machten aanging. Ter ondersteuning van deze god vierden de Mesopothamiërs het feest van het Nieuwe Jaar. Dit feest heette Zagmuk en duurde 12 dagen. De koning ging naar de tempel van deze god en zwoer hem trouw. Volgens de traditie moest de koning aan het einde van het jaar sterven en ging dan naar de god Marduk, om aan zijn zijde mee te strijden. Omdat de koning niet bereid was te sterven, zocht men een crimineel uit om de plaats van de koning in te nemen, gaf hem wat privileges alsof hij een echte koning was en liet hem 12 dagen feesten. Aan het einde van het feest moest hij zijn koningskleren inleveren en doodde men hem, zodat de koning gespaard bleef.

Perzië en Babylonië
De Perzen en Babyloniërs vierden een soortgelijk feest, genaamd Sacaea. Een deel van dit feest was de verwisseling van allerlei mensen: de slaven werden meester en de meesters werden de slaven, die gehoorzamen moesten.

Scandinavië
In Scandinavië verdwijnt de zon voor een aantal weken en is het vrijwel de hele dag donker. Een onderdeel van het winterfeest was het sturen van jonge mannen naar de bergen, om te kijken of de zon alweer tevoorschijn kwam. Wanneer het eerste licht tevoorschijn kwam, keerden de mannen terug. Dan begon een groot lichtfeest, het Kerstfeest met grote vreugdevuren. Het was het feest van de terugkeer van de zon.

Griekenland
In het oude Griekenland had men een feest, dat te vergelijken is met de Mesopothamiërs, alleen ging het hier om de god Kronos, die ten strijde trekt tegen de god Zeus en zijn Titanen.

Romeinen
Ook de Romeinen kenden het spel van de uitwisseling van slaven en meesters. Daarbij kenden ze ook de versierde dennenbomen, verlicht met kaarsen en versieringen. Voor de Romeinen was het een leuke en feestelijke tijd.

De christenen
Maar voor de christenen in de eerste eeuwen waren deze feesten een ergernis. De kerk verbood eerste deze feesten, maar zelfs de bekeerde Romeinen bleven meedoen met dit feest. Uiteindelijk werd besloten, dat het een rustige viering zou moeten worden, waarbij men dacht aan de geboorte van Jezus. Er zijn mensen, die beweren, dat het christelijke Kerstfeest werd ingevoerd om te kunnen concureren met de heidense Lichtfeesten. van december. De 25e december was niet alleen heilig voor de Romeinen, maar ook voor de Perzen.
Door de eeuwen heen is het voor de meeste christenen en feest geworden, waarin men denkt aan de geboorte van Jezus met verlichte kerstboom en kaarsen. In het jaar 350 wordt de datum 25 december als officiële kerstdag gemaakt door de kerk van Rome.

Het opnemen van een pleegkind in je gezin brengt brengt grote veranderingen met zich mee. Bij gebruikelijke dagelijkse activiteiten worden ineens vraagtekens bij gezet door het pleegkind, omdat hij al deze dingen niet gewend is. Je voelt je op de proef gesteld en dat kan heel lastig zijn. Aan de andere kant biedt het ook de mogelijkheid om naar jezelf te kijken als ouder en je af te vragen of bepaalde regels en gewoontes wel nodig zijn. Het besluit om eem pleegkind op te nemen in je gezin moet ook door je eigen kinderen worden geaccepteerd. Het is dan ook het  beste om alles duidelijk met je kinderen te bespreken, zodat ze een beetje weten wat hun te wachten staat.

Veel kinderen leven in een thuissituatie, die erg moeilijk is onveilig. Als de ouders de zorg en opvoeding niet aan kunnen, dan krijgen kinderen niet de nodige aandacht en veiligheid, die ze nodig hebben om zich op een gezonde manier te kunnen ontwikkelen. Soms komt er hulp in het gezin,maar soms is het nodig het kind uit het gezin te halen en onder te brengen in een pleeggezin. Soms betekent dat een tijdelijke plaatsing bij pleegouders: het kind kan weer terug naar de eigen ouders als die aan de voorwaarden kunnen voldoen van veiligheid en in staat zijn het kind op te voeden. Maar er zijn ook ouders, die hun eigen leven niet op de rails krijgen en dan wordt er voor het kind een perspectiefbiedende plaats gezocht: meestal zal het kind daar wonen tot hij in staat is voor zichzelf te zorgen.

Er zijn ook kinderen, die verslaafde ouders hebben of die te maken hebben gehad met mishandeling of sexueel misbruik. De gevolgen van deze dingen zijn ernstig en kinderen lijden daar erg onder. Pijn, angst, chaos en verwarring. De gevolgen zullen nog lang merkbaar zijn, ook al wonen ze in een veilig pleeggezin. Ze  hebben afwijkend gedrag ontwikkeld en er zal extra zorg en geduld voor deze kinderen nodig zijn.

Pleegkinderen zijn gewonen kinderen, maar met pijnlijke ervaringen en ze hebben speciale zorg nodig. Ze komen uit moeilijke gezinssituaties en weten vaak niet eens wat een normaal gezinsleven is. Vaak hebben deze kinderen vreemde gedragspatronen ontwikkeld om te overleven. Voor hen is het moeilijk om te wennen en zich aan te passen aan een gewoon gezin. Vreemd gedrag is dan ook geen onwil, maar een signaal. Het is een kind in nood.
Het contact met de eigen ouders moet worden gehandhaafd, omdat het , ondanks alles, de ouders blijven. Het kind krijgt zo ook een realistisch beeld van zijn eigen ouders. En ouders zijn een deel van hemzelf, zijn wortels.
Voor pleegouders is het belangrijk om een goed contact met de ouders van hun pleegkind te hebben en zoveel mogelijk met hen samen te werken. Dit komt het kind ten goede.