De hoofdstad van Mexico, Mexico Stad of Mexico City genoemd, is een van de grootste steden ter wereld. In de stad zelf wonen al bijna negen miljoen inwoners en met de voorsteden erbij zijn dat er ruim twintig miljoen. Een andere bijzonderheid is, dat de stad gebouwd is in een meer op 2240 meter boven de zeespiegel. Dat is niet de meest handige plaats voor een wereldstad, maar dit heeft alles te maken met de bloederige geschiedenis van de Mexicaanse hoofdstad.

De geschiedenis van Mexico Stad

Het Dal van Mexico werd al heel lang voor het begin van onze jaartelling bewoond door verschillende culturen, onder andere door de Tlatilco en de Cuicuilco. Deze de laatste beschaving werd rond het begin van onze jaartelling door een vulkaanuitbarsting bedolven. De Azteken, de stichters van de stad die nu Mexico Stad heet, waren relatieve laatkomers in het gebied. Volgens de legende zou hun god Huitzilopochtli dit nomadische volk de plaats aanwijzen waar ze zich zouden moeten vestigen. Het teken was dat een slang werd verslonden door een adelaar op een cactus, iets wat in het jaar 1325 gebeurde op een eiland in het Texcocomeer. Dit werd dus de plek waar de Azteken hun stad Tenochtitlan stichten, genoemd naar hun eerste legendarische leider Tenoch. In werkelijkheid was de stichting van de stad waarschijnlijk veel minder heroïsch. De volken die al in het dal van Mexico woonden, de Tepaneken en Acolhua’s, zaten helemaal niet te wachten op de Azteken. Zij lieten ze wel toe, maar op het slechtste land in de omgeving, de eilandjes in het Texcocomeer. De Azteken begonnen nederig als huursoldaten voor de verschillende stadstaten die waren overgebleven van de Tolteekse cultuur, maar na wat handige verbonden ontstond het Azteekse Rijk. De stad groeide navenant en breidde zich als Mexihco-Tenochtitlan uit over de andere eilanden. Met de luisterrijke gebouwen, dammen en irrigatie-systemen ontstond er een soort Venetië, dat qua inwonersaantal kon concurreren met Constantinopel en Parijs aan de andere kant van de wereld. Toen de Spaanse veroveraars in 1519 aankwamen in Tenochtitlan, waren zij zwaar onder de indruk van de metropool. Na een aanvankelijk vriendelijk onthaal, raakten de relaties tussen de Azteken en de Spanjaarden bekoeld en belegerde Hernán Cortés de stad. In het jaar 1521 gaf de laatste Azteekse leider Cuauhtemoc zichzelf en zijn hoofdstad over aan de Spanjaarden. Op de ruïnes van het grotendeels verwoeste Tenochtitlan bouwden de overwinnaars het koloniale Mexico Stad. Dit werd de hoofdstad van het Spaanse onderkoninkrijk Nieuw-Spanje, dat een enorm gebied omvatte. Hiermee kreeg ook de Rooms katholieke kerk een voet aan de grond, en verrezen er honderden kerken. De Catedral Metropolitana de la Ciudad de México is een van de mooiste en grootste bouwwerken in Barokstijl ter wereld.

In 1821 werd Mexico Stad de hoofdstad van het onafhankelijke Mexico, hoewel er nog een paar roerige eeuwen volgden. In verband met burgeroorlogen was de stad af en toe tijdelijk geen hoofdstad en in de loop van de negentiende eeuw werd ze ook bezet door de Amerikanen en de Fransen. In de twintigste eeuw groeide het inwonertal explosief en was Mexico Stad een tijd de grootste stad ter wereld.

Het huidige Mexico Stad

Mexico is tegenwoordig een gewilde vakantiebestemming, hoewel de meeste toeristen naar bekende kustplaatsen als Acapulco en Cancún gaan om te zwemmen, te vissen of te duiken. Met zijn bergen, woestijnen, tropische stranden, indrukwekkende tempelcomplexen, kleurrijke cultuur en wereldberoemde keuken heeft het land heel veel te bieden. De metropool Mexico Stad, met zijn overbevolking, luchtvervuiling en criminaliteit, is vaak niet meer dan een tussenstop. Toch is de hooggelegen wereldstad, als het centrum van drie culturen, best een bezoekje waard. Hier een kleine greep uit het aanbod.

Op het plein Plaza de las Tres Culturas, het plein van de drie culturen, zie je de restanten van een Azteekse tempel, de zestiende eeuwse Spaanse Santiago-kerk en de moderne wolkenkrabbers, de tegenwoordige cultuur die uit de vermenging van beide voorgaande is ontstaan. Dit plein bevindt zich overigens in Tlatelolco, dat ten tijde van het een Aztekenrijk een drukbezochte markt was.

Het Zócalo, het op twee na grootste plein ter wereld, biedt eveneens een historisch overzicht met de hoofdtempel van de Azteken, de Catedral Metropolitana en het Nationale Paleis.

Het Bosque de Chapultepec is een historisch park van ongeveer vier vierkante kilometer. In het park, gelegen op een heuvel, hadden de Azteekse keizers al een residentie en ook de Spaanse onderkoningen lieten er een paleis bouwen. Tegenwoordig wordt het park vooral op zondag druk bezocht door locals die aan de stadsdrukte willen ontsnappen. Je vindt er de dierentuin en een aantal interessante musea. Het Antropologisch Museum, met voor de ingang het gigantische beeld van de watergod Tláloc, is een van de indrukwekkendste antropologische musea van de wereld. Het heeft afdelingen Archeologie en Etnologie, en geeft een beeld van een aantal culturen die van de prehistorie tot aan de Mexicaanse periode in de regio opbloeiden, waaronder de Golfo, de Teotihuacan, de Maya’s and Tolteken.

Het Museo Nacional de Historica, een voormalig paleis, toont vervolgens de volgende fase in de geschiedenis van Mexico, de opkomst en ondergang van het Spaanse onderkoninkrijk tot aan de Mexicaanse revolutie. Ook voor beeldende kunst zit je goed in Mexico Stad, de stad kent een aantal musea voor beeldende kunst, waaronder veel religieuze kunst. Het huis van de schilder  Frida Kahlo is omgebouwd tot museum, waar zowel haar schilderijen als persoonlijke spullen tentoongesteld zijn. In San Ángel, eigenlijk een geannexeerd dorpje en nu kunstenaarswijk, vind je veel schilderingen van haar echtgenoot Diego.

Bijkomen van cultuur en van het stadsleven doe je het best in Xochimilco, de overgebleven resten van het Azteekse kanalenstelsel. De plek is als Erfgoed van de mensheid opgenomen in de UNESCO-lijst en de Xochimilco kanalen zijn een populaire plek om te ontspannen. Zowel Mexicaanse families als toeristen huren er kleurrijke bootjes, compleet met mariachi-bandjes en typisch Mexicaanse hapjes en drankjes. Vooral in de weekenden is het er een feestelijke drijvende chaos.

Iedereen die ervoor kiest om in Letland te gaan leven ontdekt al snel dat de sauna, in deze streken bekend onder de naam “pirts”, voor de plaatselijke bevolking zoveel meer betekent dan gewoon wat zweten in een houten hut.

Niet te verwarren met de West-Europese variant, is de Letse sauna een gesloten houten ruimte waar het water op verwarmde stenen wordt gegoten. Deze zijn vaak uren van tevoren te weggelegd om op te warmen tot de optimale temperatuur. Het resultaat is een zeer hete stoom welke een temperatuur kan bereiken van circa 75 tot 85 graden Celsius. Het spreekt voor zich dat diegenen in de sauna, die, naargelang de gelegenheid meestal naakt, “bakken”zweet produceren in een dergelijke omgeving. Als men een werkelijk authentiek Letse sauna neemt dan zal er een stapel takken of bladeren ondergedompeld in warm water vlakbij zijn. De meest populaire is de berk, maar zoals men zal ontdekken zijn er tientallen andere kruiden, planten en bomen in en bij de Letse sauna’s te vinden.

Men moet deze takken uit het water halen, de uiteinden op de hete rotsen borstelen en dan kan men beginnen met het slaan van het dichtstbijzijnde naakte torso dat men kan vinden. Wie nieuw in Letland is doet er waarschijnlijk goed aan de mede sauna bezoekers eerst om toestemming te vragen. Als alternatief kan men gewoon zichzelf met de berken takken slaan alvorens de sauna te onderbreken voor een duik in ijskoud water.

Dit is misschien wel het stadium waarin het duidelijk wordt wie in de sauna Lets is en wie de vreemdeling omdat de meeste niet-autochtonen ongetwijfeld een uitdrukking van absolute angst zullen hebben bij de gedachte aan een duik in dit ijzig koude water. Als de pirts zich op het platteland bevindt dan is het alternatief voor het zwembad om een duik te nemen in de dichtstbijzijnde vijver, beek of rivier, of deze bevroren is of niet. Het is immers niet zo ingewikkeld om een gat in het ijs te boren dat groot genoeg is om even onder te dompelen.

Na al deze schommelingen in temperatuur en luchtvochtigheid kan men terecht trots op zichzelf zijn. Maar dit is slechts het begin. Want in de ideale situatie moert men dit proces keer op keer herhalen totdat het gevoel ontstaat dat men de top van de wereld heeft bereikt of als men op het dichtstbijzijnde bed of bank wil gaan liggen en genieten van een lange, diepe slaap. Er zijn talrijke badhuizen in de Letse hoofdstad Riga en in de steden en dorpen van het land, de meeste landhuizen hebben er één en er zijn zelfs complete sauna-dorpen op het platteland waar de gasten kunnen genieten van een combinatie van dineren, drinken, slapen en elkaar slaan met de vele verschillende soorten takken. De sauna is een belangrijk aspect van het sociale leven in Letland. Letten zijn niet altijd de meest openlijk uitgaande mensen en toch lijken zij zich in de pirts vanzelf te openen en enthousiast te gaan praten, feesten of zelfs zaken te doen op een manier die voor een vreemdeling vaak buitenaards over komt.

  Op veel scholen heerst een sfeer van populair moeten zijn. Wat houdt dat in? Populair zijn betekent, dat je niet arm bent, anoniem, machteloos of onaantrekkelijk. De reclame en film op TV laten dit ook duidelijk zien: een vrouw is mooi, sexy, strak en altijd luxe gekleed. In films zijn de verliezers de onaantrekkelijke mensen, mooie slanke meisjes hebben altijd een knappe vriend en nog een aantal in de wacht. Met dit schoonheidsideaal en beeld van populair zijn is het onvermijdelijk, dat er tegelijkertijd een sfeer van angst en het willen vermijden van teleurstellingen ontstaat. Het angstgevoel bij kinderen om niet door de populaire groep aanvaard te worden is soms al zo groot, dat ze zichzelf zien als verliezers voor het leven.

Veel ouders zijn hier onbewust aan mee gaan doen. Ze voorzien hun kinderen van merkkleding, doen ze op dure sporten en pushen hun kinderen om zo goed mogelijk te presteren. Ook de schoolprestaties lijken belangrijker, dan het kind zelf. Zo kun je de schade, die al is aangericht verergeren en sluit je niet aan bij dat wat een kind in wezen nodig heeft: aanvaarding en waardering om wie hij is. De boodschappen die ouders naar hun kinderen uitzenden moet er een zijn van onvoorwaardelijke liefde: ook als je cijfers niet zo hoog zijn, toch hou ik van je! Voor de kinderen zal het anders een bedreiging zijn van wie ze zijn en dat maakt erg onzeker. Het ergste is als een kind het label van verliezer (looser) krijgt opgespeld. De term looser wordt vaak gebruikt in de groep voor kinderen, die niet voldoen aan de eisen van de groep.

  Wat gaan kinderen vermijden

1.  Kinderen, die de druk van de groep voelen gaan gewone activiteiten, die kinderen doen, vermijden. Als je niet meedoet met een partijtje voetbal op het schoolplein, dan kun je niet falen. Hoe groter de druk wordt op een kind, hoe meer hij er voor zal doen, om maar niet mee te doen met de groep. Verwonding, ziekte, vergeten of verloren materiaal, geen interesse tonen of gewoon weigeren zijn de manieren waarop kinderen gaan vermijden om op te vallen  en als looser bestempeld te worden.
2.  Kinderen kunnen ook met allerlei excuses aankomen om maar niet mee te hoeven doen: Die kinderen willen niet, dat ik mee doe, of: de leraar is niet eerlijk. Probeer als ouders door te praten en achter de werkelijke reden te komen, want als een kind niet kan voldoen aan de eisen van de groep en dus faalt in hun ogen, dan is het belangrijk, dat ouders het kind blijft accepteren zoals het is.
3.  Veel kinderen kunnen geen uitvluchten bedenken en zullen soms dagelijkse geconfronteerd worden met de dingen, die ze niet kunnen of waar ze niet aan mee kunnen of willen doen. Dat maakt, dat ze zich dagelijks buiten gesloten voelen of steeds maar merken, niet aan de hoge eisen van de groep te kunnen voldoen. Daar door zal de angst, die ze ervaren doorzetten in het maken van proefwerken of een test.

Leren door dingen, die fout gaan

Fouten maken en opnieuw proberen zijn een van de meest essentiële dingen van het leven. Obstakels moeten overwonnen worden en door fouten leert een kind. Als ouders kun je je kind daar bij helpen door te letten op de dingen, die het kind wel heel goed kan en hem te motiveren opnieuw te proberen. Je laat het kind zien wat er fout ging en dat helpt hem voor de toekomst. Het kind leert vaardigheden als inzet, geduld en teleurstellingen verwerken, beslissingen te nemen en problemen op te lossen. Door je kind te aanvaarden zoals het is, met de fouten, die het maakt, help je je kind positief op teleurstellingen te reageren  en opnieuw naar zijn einddoel te werken. Het kind gaat zijn eigen mogelijkheden zien. En daarmee zijn angst om te falen overwinnen. Het krijgt vertrouwen in zichzelf. Want het voelt zich veilig.

Wat is falen en wie is een echte looser?

  Om kinderen te beschermen tegen de druk van de groep is het belangrijk om veel met ze te praten. Wie is er een looser als je andere kinderen buitensluit of wegpest? Als je er anders uitziet dan de rest? Als je niet zo goed kunt leren? Of als je niet zoveel geld hebt?
Hier volgen een paar definities van echte loosers:
1.  Niet doen wat de groep wilt is geen falen, maar wanneer kinderen liegen en bedriegen en geen verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen foute daden, dan ben je een looser.
2.  Als je uitgescholden wordt, omdat je niet zo populair bent als de anderen, dan ben je geen looser, wel wanneer je anderen buitensluit en naar beneden haalt.
3.  Als je hard leert om een goed cijfer te halen ben je geen looser. Dat ben je als je de ander voor zijn harde werken minacht.
4.  Je bent een looser als je samen met de groep een kind durft weg te pesten.
5.  Een ander slecht behandelen en egoïstisch leven en geen respect voor de normen van een ander hebben, dan ben je een looser.

Als je je kinderen positief en met respect behandelt en hen duidelijk maakt, dat je een ander goed moet behandelen, dan zal dat een groot deel van de angst wegnemen en zullen ze leren, dat ze niet vanuit die angst hoeven te leven en te reageren. Ieder kind heeft dromen over de toekomst en wat hij zou willen. Ieder kind heeft iets wat de ander niet heeft of kan. Kinderen voelen haarfijn aan, dat het niet goed is om anderen op een negatieve manier te behandelen. Als ze zich gesteund weten door hun ouders zullen ze ook in staat zijn iets te bereiken in het leven.

Een Siamese tweeling is een tweeling waarvan de twee baby’s bij de geboorte aan elkaar vast zitten. Soms kunnen de tweelingen chirurgisch van elkaar gescheiden worden, maar soms is zo’n operatie niet mogelijk omdat de kinderen vitale organen delen. In dit laatste geval zitten zij hun leven lang aan elkaar vast. 

Hoe ontstaat een Siamese tweeling?

Een bevruchte eicel kan zich na een dag of drie tot tien nog delen in twee identieke embryo’s, dit wordt dan een de één-eïige tweeling. Als de bevruchte eicel zich in een later stadium deelt,  heeft de embryo vaak al organen en/of ledematen ontwikkeld. Gaat het dan echter toch delen, dan is de kans groot dat zich maar een deel van het lichaam splitst, terwijl een ander gedeelte aan elkaar vast zit of gedeeld wordt door beide embryo’s. Per miljoen baby’s worden er vier Siamese tweelingen geboren, die altijd hetzelfde geslacht hebben, en voor bijna driekwart uit meisjes bestaan. Genetische factoren lijken ook een rol te spelen, want er worden meer Siamese tweelingen geboren in Afrika en India dan in de Verenigde Staten en China. Overigens komen Siamese tweelingen ook in het dierenrijk voor, zoals bij slangen. Onlangs ving een Spaanse boer nog een tweekoppige slang, die daarmee tevens het leven van het dier redde. In het wild wordt het moeilijk voor zo’n tweekoppig dier, maar de beroemde tweekoppige slang “Thelma and Louise” heeft haar leven lang riant gewoond in de dierentuin van San Diego. Zij kreeg maar liefst vijftien normale, eenkoppige, nakomelingen.

Ook menselijke Siamese tweelingen hebben een kleinere overlevingskans dan enkele baby’s of losse meerlingen. Dit is de reden dat er zich relatief veel Siamese tweelingen in musea bevinden, op sterk water of als skelet. Vaak zijn deze afkomstig uit de rariteitenkabinetten van vroeger eeuwen. Tegenwoordig probeert men Siamese tweelingen vaak na de geboorte te scheiden, maar of zo’n operatie een kans heeft, hangt helemaal af van de mate van verbinding. Dit kan variëren van een stukje huid of bindweefsel tot het gemeenschappelijk hebben van een of meer lichaamsdelen en organen. Soms is een deel van de hersenen met elkaar vergroeid, wat de scheidingsoperatie natuurlijk erg moeilijk maakt en medisch-ethische problemen met zich meebrengt.

Een aantal beroemde Siamese tweelingen en hun lotgevallen

De Siamese tweelingen die het wel overleven en die al dan niet worden gescheiden, zijn als zeldzaamheid natuurlijk een bezienswaardigheid. Samen met andere mensen met een afwijkend uiterlijk, zoals de vrouw met de baard en lilliputters, reisden zij vroeger in “freakshows” rond met circussen. Tot aan het begin van de twintigste eeuw was dit een volkomen normale gang van zaken, die de bijzondere spelingen van de natuur in ieder geval een leven en een baan bood. De naam Siamese tweeling is afgeleid van de broers Eng en Chang Bunker, die in 1811 werden geboren in Siam, het huidige Thailand. Zij trokken door de Verenigde Staten met een reizend circus en werden tentoongesteld zoals toen gebruikelijk was en verdienden daar een fortuin mee. Eng en Chang waren niet zo heel hecht vergroeid, maar waren aan de zijkant van hun buiken verbonden door een stuk weefsel en zij deelden een gemeenschappelijke maag. Tegenwoordig zouden ze vrij eenvoudig te scheiden zijn geweest, maar dit gebeurde niet en ze werden wereldberoemd. Ze trouwden met twee zusjes, Sallie en Adelaide Yates, en kregen samen 21 kinderen. Het verhaal gaat dat Chang en Eng twee totaal verschillende types waren. De een was serieus en van de blauwe knoop, terwijl de ander niet alleen veel dronk maar ook nogal eens zijn vrouw bedroog. Voor ons, losse mensen is het bijna niet voor te stellen om vast te zitten aan een zo duidelijke tegenpool. Toen ze de zestig gepasseerd waren, werd Chang op een ochtend wakker en ontdekte dat Eng dood naast hem lag. Een paar uur later overleed ook Chang.

Bijna twee eeuwen later, in het jaar 2000 werd de Britse Siamese tweeling Jodie en Mary wel operatief gescheiden. De scheidingsoperatie was zwaar omstreden omdat Mary, die veel zwakker was dan Jodie, de operatie nagenoeg zeker niet zou overleven. Zonder operatie waren beide meisjes ten dode opgeschreven en er moest een rechter aan te pas komen om de artsen toestemming te geven voor de operatie, die tegen de wens van de ouders in ging. Mary is inderdaad overleden tijdens de operatie.

De scheidingsoperatie van de Iraanse tweeling Ladan en Laleh Bijani, op dat moment negenentwintig jaar, was gelijkwaardiger maar desondanks even fataal. Zij zaten met hun schedels aan elkaar vast, hadden wel ieder hun eigen hersenen, maar deelden een slagader. In 2003 werden zij in Singapore geopereerd, waarbij de chirurgen een tweede ader fabriceerden. Dit lukte, maar na de drie dagen durende operatie overleden de meisje kort na elkaar als gevolg van bloedverlies.

De eerste Nederlandse scheiding van een Siamese tweeling vond in 1954 plaats in het Diaconessenhuis in Leeuwarden. Het was een vrij eenvoudige operatie, aangezien Folkje en Tjitske de Vries alleen maar met hun buiken aan elkaar vast zaten. Al vanaf hun geboorte functioneerden de beide lichaampjes los van elkaar. De fysieke scheiding verliep succesvol, maar de zussen konden toch niet buiten elkaar en leefden vijftig jaar later nog samen.

De Amerikaanse Abigail en Brittany Hensel, geboren in 1990, hoeven niet eens na te denken over een scheidingsoperatie. Hoewel bij hun geboorte het ergste werd gevreesd, zijn ze nog steeds gezond en zelfs gelukkig. Ze hebben elk een eigen hart en maag, maar hebben een gezamenlijke bloedsomloop en delen alles onder de gordel. Ze leerden gezamenlijk lopen, beoefenen sporten, spelen piano en rijden samen auto. Daarentegen schrijven ze ieder met hun eigen hand en kleden hun bovenlichaam in hun eigen specifieke smaak. Gelukkig delen ze ook hun kinderwens, want ze hebben maar een baarmoeder.

Wanneer je lijdt aan de ziekte ‘Anorexia Nervosa’ heb je een eetstoornis. Je bent voortdurend bezig met je lichaam, afvallen en het bijhouden van je gewicht. Door deze ziekte krijg je een vertekend beeld van de werkelijkheid en kan je jezelf ontzettend dik vinden terwijl je je ribben kunt tellen. Een verkeerde opvatting bij anorexia is dat degene die eraan lijdt geen honger heeft. Het slachtoffer heeft namelijk weldegelijk honger, maar doet er alles aan om dit gevoel te onderdrukken. Door te eten kom je immers aan en dat is wel het laatste dat de patiënt wil.

 Om deze eetstoornis te verbergen zijn er verschillende manieren. Zo drinken sommigen veel water voordat zij zich gaan wegen. Hierdoor lijken ze zwaarder, maar krijgen ze geen calorieën binnen. Ook stoppen sommigen een rol met muntjes in hun onderbroek, zodat het net lijkt of ze aan zijn gekomen terwijl dit niet het geval is. Wijde kleren die niet laten zien hoe dun zij zijn kunnen ook helpen om het te maskeren. Belangrijk is het om te weten dat  anorexiapatiënten er alles aan doen om ervoor te zorgen dat het niet lijkt alsof ze ziek zijn. Wanneer iemand erachter komt wordt er immers ingegrepen en kan het slachtoffer niet doorgaan met het, volgens hen, creëren van het ‘perfecte lichaam’.

Typerend bij deze ziekte is dat de zieke wel bij anderen ziet hoe dun of mager ze zijn, maar zichzelf altijd te dik vinden. Het kan altijd dunner.

Anorexia nervosa en boulimia nervosa worden vaak door elkaar gehaald. Het verschil tussen deze twee is echter dat bij boulimia grote vreetbuien voorkomen. Doordat het slachtoffer zich hierna ontzettend schuldig voelt door het aantal calorieën dat is ingenomen, gaat deze over tot braken. Bij anorexia kan ook braken plaatsvinden, maar dan niet als gevolg van vreetbuien.
Als je aan anorexia lijdt kan je veel steun vinden op het internet. Er zijn meerdere internetsites die informatie geven over hoe je zo snel mogelijk je streefgewicht kan behalen, je ziekte kan verdoezelen en er zijn mogelijkheden om ideeën en kennis uit te wisselen vis chatbox. Ook is er genoeg fotomateriaal te vinden van meisjes die aan anorexia lijden. Je zou denken dat dit afschrikwekkend zou werken, maar het tegenovergestelde gebeurt juist. Een belangrijk punt dat deze ‘informatieve’ sites vergeten te melden is dat je ook kan overlijden aan deze ziekte. Er is nu zelfs een bepaald gewicht waaraan modellen moeten voldoen voordat ze op de catwalk mogen lopen. Dit alles om deze eetstoornis en andere te bestrijden.

Tegenwoordig is een groot discussiepunt het schoonheidsideaal in onder andere de modewereld. Vrijwel in elke foto wordt er gephotoshopt, zodat de modellen dunner lijken dan dat ze daadwerkelijk zijn. Jonge en oudere meisjes zien dit als een ideaalbeeld hoe ze eruit willen zien. Vergeten wordt hierbij dat de vrouwen in die foto’s in wezen helemaal niet bestaan. Er wordt dus een lichaam nagestreefd dat niet echt is. Momenteel worden er meerdere anticampagnes gevoerd tegen dit ideaal. Zo is er de bekende documentaire ‘Beperkt houdbaar’, waarin documentairemaakster Sunny Bergman uitzoekt hoe het gesteld is met het zelfbeeld van vrouwen, het bewerken van foto’s in de bladen en de hype rond plastische chirurgie in Amerika.

   Voor ouders met een peuter, die niet wil eten, worden de maaltijden het frustrerende deel van de dag. Er is reden om bezorgd te zijn. Eet ze wel genoeg? Mag elke warme maaltijd overgoten worden met appelmoes? Is er reden tot paniek? Of reageert de peuter op het gedrag van de ouders? Moet je aan de gezondheid van je peuter gaan twijfelen? Waarschijnlijk niet. Kinderen in de leeftijd van 2 tot 4 jaar worden kieskeurig met eten en daar zijn best een aantal redenen voor te bedenken:

Van het vertrouwde flesje pap en een kant en klare maaltijd uit een potje naar een geprakte warme maaltijd, waarin je allerlei dingetjes ziet, die je niet kent, is een hele stap. Bij een kind draait alles om het bekende en het vertrouwde. Ze willen wat ze gewend zijn en ze willen vaak niet dat rare spul proeven. Zie je dit bij volwassenen ook niet, als het gaat om gerechten uit de buitenlandse keuken? Als het eten er raar uitziet en het ruikt anders dan anders, smaakt het dan wel lekker?
Het kan zijn, dat je peuter helemaal geen honger heeft. Het klinkt vreemd, als je ziet hoeveel ze bewegen, maar sommige peuters verbruiken weinig en eten dus ook weinig. Een baby groeit in het eerste levensjaar enorm hard en heeft veel voeding nodig, maar een peuter van 2 of 3 groeit in verhouding tot een baby helemaal niet hard en de eetlust weerspiegelt dat. Daarom is het wel belangrijk, dat je eten uitkiest, dat voedzaam is. De maag van een peuter is niet groter dan zijn vuist en dat is niet groot.
Een peuter ontdekt, hij een eigen wil heeft en dat er iets leuks gebeurt als hij NEE zegt. Het effect van zijn woorden en daden bij het weigeren van eten is bijzonder voor een peuter: zijn moeder schijnt in paniek te raken of wordt boos. Hetzelfde effect krijgt hij als hij niet naar bed wil of ’s nachts gaat huilen.

Wat moet je doen als ouder, als je kind in deze fase is beland? Allereerst: ontspannen en bedenken, dat ook aan deze fase een einde komt. Intussen kun je op allerlei manieren bedenken hoe je je kind toch laat eten.

   Bereid de maaltijd op een goede en gezonde manier. Eten, dat goed smaakt en er goed uitziet is er volop. Laat je peuter eten, wat je zelf ook eet. Dan ziet hij, dat jij het lekker vindt en zal makkelijker overgaan tot het nemen van de eerste hap.
Peuters kunnen ineens iets niet meer willen of juist alleen de favoriete worteltjes willen eten. Zolang het gezond voedsel is, geeft dat niets. Als je elke keer maar iets van het nieuwe voedsel erbij legt, zonder het op te dringen, heb je grote kans, dat hij het een keer gaat proberen.
Zet je peuter in een kinderstoel, zodat hij niet weg kan bij ieder afleiding. Peuters zijn erg nieuwsgierig en snel afgeleid. Voor je het weet is hij van de stoel af om alsnog verder te spelen met de Duplo. Je had hem er immers zo van weggeplukt? Laat het speelgoed niet zichtbaar liggen of ruim het voor het eten op, samen met  je peuter. In plaats van dwingen een kind iets te laten eten, kun je je beter aan zijn speelse manier van leven aanpassen: altijd kleine beetjes aanbieden. Bijvoorbeeld een klein stukje appel met schijfjes banaan als wielen ziet er aantrekkelijker uit dan een hele appel. Hoe krijg je zo’n ding naar binnen?
Geef geen bord vol eten.Als een peuter een bord vol eten moet wegwerken is dat onoverzichtelijk voor hem. Het is ook leuk voor een kind als hij zijn bord leeg heeft gegeten en hij wordt door zijn ouders geprezen. En geef nog wat als hij daarom vraagt. Je kunt ook kleine stukjes snijden en vragen of hij er wel 3 lust of 4? Dan heb je grote kans, dat hij er 5 wil. Laat hem zoveel mogelijk zelf eten. Het is een hele kunst om stukjes aan je vork te prikken of de erwten op je lepel te houden en alles in je mond te krijgen.
Geef geen grote koekjes of zakjes snoep of chips vlak voor het eten. Dan heeft een peuter echt geen trek meer.

Als je rustig blijft en er een spel van maakt dan blijkt maar al te vaak, dat er niet zoveel strijd hoeft te zijn onder het eten. Ik ben altijd heel consequent geweest in het laten zitten in de kinderstoel en het zelf eten. Dat leidt de aandacht af naar wat er gegeten wordt. De aandacht ligt dan op het blijven zitten en: wat kun jij netjes eten!

  In vergelijking met andere Westerse landen eten de Nederlanders tamelijk gezond. Dat zit ‘m in de aardappels, vlees en verse groente, een heilige drie-eenheid. In vrijwel iedere maaltijd is er een grote hoeveelheid verse groente bereid. Ook peulvruchten zijn zeer geliefd. De Hollandse keuken is in de ogen van buitenlanders een recht-toe, recht-aan keuken, simpel te maken, goedkoop en voedzaam. Deze reputatie heeft Nederland niet altijd gehad. De 17e eeuw, bekend als de Gouden Eeuw, was een periode van de handel van specerijen uit Afrika. In 1669 verscheen er een kookboek,  De verstandige kock of sorghvuldige huyshoudster.  Hierin stonden bijzondere gerechten, o.a. gebraden kip met kurkuma. Dat is bijzonder, want dat wordt tegenwoordig nauwelijks  gebruikt in de keuken. Na de Gouden Eeuw verloor Nederland veel van zijn koloniale bezittingen aan Engeland. Verlies van welvaart en de groeiende bevolking betekende, dat Nederland weer werd teruggeworpen op eigen middelen en voedingssoorten.

In de 19e eeuw werd eenvoud en soberheid weer mode. Het populairste kookboek uit deze eeuw is: Het echte Aaltje, De volmaakte en zuinige keukenmeid; leerende het braden, koken, stoven, inleggen, confijten, droogen, enz. van alle spijzen, die in een burgerkeuken worden toebereid; op de zuinigste, gemakkelijkste en smakelijkste wijze; benevens een aantal beproefde en heilzame huismiddelen.

Zoals is te lezen moest het zuinig en makkelijk, maar wel smakelijk. Later die eeuw werd het een gewoonte, dat meisjes naar de Huishoudschool gingen om te leren hoe dit moest.

Veranderingen

De bijzonderheid van de Hollandse keuken ligt in zijn eenvoud. De laatste jaren is er toch wat veranderd: er is een nieuwe belangstelling voor de Hollandse keuken met zijn ingrediënten: Men probeert weer de zogenaamde wortelgroenten te eten,zoals: knolselderij, schorseneren, koolrabi, en pastinaak.

  Indonesische invloeden

Indonesië was een kolonie van Nederland tot 1949. Ook het Indonesische eten werd in Nederland met open armen ontvangen. De Indonesische rijsttafel, bami goreng, babi ketjap en sate worden net zo makkelijk gemaakt als de Hollandse boerenkool. De bamischijf en patat sate lijken mij een bijzondere fusie tussen Indonesisch en Hollands eten. 

  Turkse en Marokkaanse invloeden

In de tweede helft van de vorige eeuw kwamen er veel gastarbeiders uit Turkije en Marokko. Veel van hen hebben na verloop van tijd hun winkeltjes en restaurants geopend. Omdat alle kruiden en ingrediënten nu in het winkeltje om de hoek te koop zijn, waagt de Nederlander zich ook aan oosterse kookexperimenten. Couscous uit Marokko wordt nu ook in de Nederlandse keuken bereid en Turkse kebab en pitabroodjes zijn populair.

Nederlandse invoeden in het buitenland

Ook in het buitenland zijn verschillende recepten uit Nederland eigen gemaakt. Zoals de oliebol, die door Nederlandse kolonisten is meegenomen naar Amerika en veranderd is tot donut. In Amerika is een gezgde: Zo Amerikaans als een appeltaart, maar uit oud-Hollandse kookboeken blijkt, dat Nederlanders al appeltaarten bakte voor Amerika ontdekt werd.
Pannenkoeken worden over de hele wereld gegeten. Maar ze zijn vooral populair in Amerika en Zuid-Afrika. Beide zijn Nederlandse kolonies geweest. In Zuid-Afrika heeft men de zgn. koeksusters en vetkoek, beide gebaseerd op de oliebol en soetkoekies, vergelijkbaar met speculaas. Trouwens, lijkt het engelse woord cookie niet erg veel op het Nederlandse woord koekje?

   Veel TV programma’s zijn berucht om het vele geweld. TV geweld heeft alles te maken met moorden, explosies, bloedvergieten, sterfgevallen en rampen. TV shows zijn vaak schreeuwerig en vol negativiteit. Al dat geweld heeft een grote impact op mensen, vooral op kinderen. TV geweld en kinderen hebben wel degelijk met elkaar te maken, want kinderen vormen een groot deel van de kijkcijfers. De grote vraag is of de TV programma’s de maatschappij weerspiegelen of weerspiegelt de maatschappij de TV programma’s? Wordt dit op een gegeven moment geen vicieuze cirkel? Mensen volgen dat na wat ze op TV zien, maar er zijn ook TV programma’s over wat er in de maatschappij gebeurt. Programma’s hebben soms een grote impact op de kijkers, vooral op kinderen. Kinderen volgen blindelings zonder te vragen. TV geweld treft kinderen van verschillende leeftijden op een verschillende manier. Het effect is afhankelijk van hun eigen vaardigheden, verwerken van informatie en niveau.
 
* Baby’s kijken naar de TV en zien en horen veel licht en geluid. Zij missen het meeste van de inhoud van het programma. Ze herkennen alleen bekende gezichten en zullen in de snelflitsende TV programma’s weinig herkennen.
* Kinderen van 3 tot 6 jaar zullen al veel van wat ze zien willen nadoen. Ze zullen ook echte belangstelling tonen in wat ze zien. Rond drie jaar zullen kinderen al duidelijk na kunnen vertellen wat ze gezien hebben. Intense scenes en geluiden trekken hen aan.Ook als er geweld gebruikt wordt in een tekenfilm zullen ze dat graag imiteren. Als je goed op het spelen van kinderen let, dan zie je ook wel dat ze zich soms agressief gedragen na het zien van actie en geweld op TV.
* Vanaf 6 jaar beginnen kinderen al heel wat te begrijpen van wat ze zien. Maar ze zijn niet echt geneigd om na te denken over wat ze zien. Ze zullen zich identificeren met de sterkste of de meest gemene held. Ze zullen zijn gedrag willen nadoen om ook stoer en sterk te zijn. Verder is het heel goed mogelijk, dat ze het echte leed en geweld wat er in de wereld gebeurt zullen bagatelliseren en afdoen met: het is maar een film.
* Pubers kijken al meer en later op de avond TV en op die leeftijd zullen ze al veel zien. Er zijn jongeren, die zich voelen aangetrokken tot geweldadige TV-helden en geloven in de werkelijkheid van de televisie. Als geweld gewoon gevonden wordt, waarom zou je dan zelf geen geweld gebruiken als iemand je dwars zit?

Emotionele ontwikkeling

Wat gebeurt er op emotioneel gebied met het kind als hij veel TV kijkt met veel geweld. Allereerst kunnen kinderen gevoelloos worden voor de pijn van anderen. Of ze weten niet beter dan dat mensen zo zijn. Want de Tv is een afspiegeling van de werkelijkheid. Voor de meeste kinderen is het de werkelijkheid. Ze kunnen door de intense beelden, die ze hebben gezien bang worden voor aagstaanjagende gebeurtenissen in hun leven of bang worden voor iets wat er niet is. Een kind zou zich veilig moeten voelen in het gezin waar hij woont en niet allerlei beangstigende dingen al hebben gezien, die zelfs voor een volwassene schokkend zijn. Geweld kan een kind passief en pessimistisch maken, maar ook ongevoelig voor het leed van een ander.

Rol van ouders

Ouders spelen de belangrijkste rol in het leven van kinderen en kunnen voorkomen, dat een kind gaat kijken naar peogramma’s met veel geweld. Ze kunnen hun kinderen zoveel en lang mogelijk kind laten zijn en te kijken naar kinderprogramma’s. Ouders zijn ook bevoegd om te bepalen wat een kind wel of niet mag zien. Het is ook belangrijk om van te voren te kijken welk programma de kinderen mogen zien en er op te letten, dat de TV uit gaat als het programma voorbij is. Het is jammer, dat in veel gezinnen de TV de hele dag aanstaat en er nauwelijks op gelet wordt wat er uitgezonden wordt. Of dat de TV gebruikt wordt als een babysitter. Ook kun je als ouders steeds weer uitleggen wat werkelijkheid is een wat nagespeeld is. Ook waarom je niet wilt, dat sommige programma’s bekeken worden. Het gaat tenslotte om een gezonde ontwikkeling van het kind.

De een vindt het verschrikkelijk, de ander vindt het heerlijk. Maar het overkomt ons allemaal wel eens, meerdere keren in ons leven of maar een keer: we worden verliefd. Meestal wederzijds, soms eenzijdig maar soms ook de basis voor een levenslange relatie. Als je verliefd bent gieren de hormonen letterlijk door je lichaam. Het gaat om zeer verslavende stoffen als Adrenaline, Endorfine, Dopamine, Fenylethylamine en Noradrenaline. Dit zijn eigenlijk pure hard drugs die door je eigen hersenen worden aangemaakt, zodra je samen bent met het slachtoffer van je verliefdheid. Zij vormen een gevaarlijke mix van oppeppende en hallucigene stoffen, waardoor je actiever, gelukkiger en beter in je vel komt te zitten. De eigenlijke reden dat je je geliefde zo vaak mogelijk wilt zien en mist als dat niet kan, is niet omdat hij of zij zo geweldig is, maar de chemische warboel in je lichaam. Het gevoel van verliefdheid is tijdelijk en verwatert meestal na een paar maanden of een jaar. Blijven de partners daarna samen, dan kunnen er andere dingen voor in de plaats komen, zoals liefde, vertrouwdheid en geborgenheid. Ook zijn er mensen die verslaafd zijn aan het verliefdheidsgevoel zelf. Omdat dit na verloop van tijd wegebt moeten zij telkens weer op zoek naar een nieuw slachtoffer. Een tamelijk recente vorm van verliefdheid is de zogenaamde cyber-verliefdheid die zich richt op een chat- of mailvriend- of vriendin, zonder dat je die ooit in levende lijve ontmoet hebt. Een cyberverliefdheid kan gepaard gaan met dezelfde intense fysieke verschijnselen als een ouderwetse verliefdheid.

Waarom worden we verliefd?

De reden waarom we verliefd worden heeft te maken met de voortplanting. Verliefdheid is, althans in onze cultuur, de mogelijke start een relatie en heeft daarmee een duidelijke functie voor de voortplanting van de soort. We zoeken daarvoor natuurlijk iemand uit die we aantrekkelijk vinden. Hoewel veel mensen het romantische idee koesteren dat er maar een persoon op de wereld is waar ze verliefd op kunnen worden, worden we meestal gewoon verliefd op mensen uit onze nabije omgeving hoewel dat natuurlijk ook op vakantie kan zijn. Van de honderden mensen die we kennen en ontmoeten is er altijd wel een waar we op “vallen”. Er wordt ook wel verondersteld dat er in onze vroegste jeugd een bepaald patroon wordt gevormd in onze geest. Bij mannen zou dit patroon worden bepaald door het karakter van de moeder, en de band die hij met haar had. Bij vrouwen is het juist een projectie van de relatie met de vader. Hoewel deze processen zich grotendeels onbewust afspelen, verklaren ze wel waarom sommige vrouwen altijd op de zogenaamde “foute mannen” vallen.

De symptomen

Als je verliefd bent, dan merk je dat meestal aan de hand van de volgende symptomen. Je weet absoluut zeker dat het onderwerp van je verliefdheid de ideale man of vrouw is. Hij of zij heeft enkel goede eigenschappen en voor de negatieve kanten ben je totaal blind. Vandaar ook het gezegde “liefde maakt blind”, hoewel liefde doorgaans veel minder irreëel en idealiserend is dan verliefdheid, de fase die hieraan vooraf gaat. Als je verliefd bent denk je voortdurend aan je geliefde en je wilt zo vaak mogelijk in diens nabijheid zijn. Wanneer dat niet het geval is, heb je een hunkerend gevoel. Een en ander gaat gepaard met vermindering van concentratie en irrationele denk-patronen en handelingen. Daarnaast heb je allerlei lichamelijke verschijnselen als rubberen knieën en vlinders in je buik als je  je geliefde ziet of alleen maar aan hem of haar denkt. Het is niet alleen maar kommer en kwel want je ziet er ook stralender uit, hebt veel meer energie en een beter humeur. Kortom, je ziet de wereld door een roze bril.

Wil je weten of iemand anders verliefd op jou is, dan kun je ook op de volgende symptomen letten. Behalve het eerder genoemde stralende uiterlijk, kunnen verliefde mensen vaak blozen en trillende handen hebben. Daardoor zijn ze vaak onhandig, ze laten dingen uit hun handen vallen en serveren kopjes thee en koffie met een voetbad. Omdat ons humeur opknapt van verliefdheid, kan het gebeuren dat iemand veel zingt en fluit. Wees op je hoede als diegene dat anders niet doet. Het zelfde geldt voor iemand steeds met je wilt praten, ongekend behulpzaam is of een overmatige interesse in je vertoond. Het kan oprechte en vriendschappelijke belangstelling zijn maar als iemand onomwonden naar je burgerlijke staat informeert dan is er toch meestal meer aan de hand. Vraagt iemand je om samen wat te gaan drinken of iets anders te gaan doen, dan kan diegene eveneens vriendschappelijke bedoelingen hebben, maar er is ook een grote kans dat die persoon je op een andere manier beter wil leren kennen.

Wat te doen als je niet verliefd wilt of kunt zijn?

Verliefd zijn wordt door de meeste mensen als een prettige toestand ervaren. Maar toch lijkt verliefdheid over het algemeen meer op een psychische en hormonale stoornis dan op een normale menselijke emotie. Het kan je dus ook overkomen als je er helemaal niet op zit te wachten. Bijvoorbeeld als de verliefdheid niet wederzijds is, als je al een relatie hebt die je niet op het spel wilt zetten of als het onderwerp van je verliefdheid een collega is, een leidinggevende of een therapeut. Je kunt de verliefdheid niet zo maar even afzetten omdat je hersenen verslavende stoffen produceren. Daarom blijft je geest aan de verliefdheid vasthouden, ook als je dat met je verstand niet wilt. Toch is het net als bij elke andere verslaving mogelijk om af te kicken maar het heeft vaak wel even de tijd nodig.

Een ongewenste verliefdheid de kop indrukken is het gemakkelijkste als je elk contact met het onderwerp ervan verbreekt. Dit kan erg lastig zijn als het een collega is, maar vermijd het contact dan in ieder geval zoveel mogelijk. Houdt jezelf voor dat je beter af bent zonder deze persoon en dat er zich vanzelf iemand aan zal dienen, waarop je wel verliefd kunt en mag worden. Probeer de persoon uit je gedachten te houden door middel van afleiding en kies hiervoor vooral activiteiten die geen enkel verband met hem of haar hebben. Als je gedachten toch weer eens afdwalen naar de betreffende persoon, probeer dan de roze romantiek om te zetten in de gewone realiteit, probeer te zien hoe iemand echt is. Bedenk desnoods een paar irritante en afstotelijke eigenschappen, ook al klopt het niet, maar probeer deze aan de persoon te verbinden. Met deze maatregelen zal je geest op den duur ophouden met de productie van de verliefdheids-hormonen en zul je je vervolgens weer open kunnen stellen voor de volgende verliefdheid.

De toren van Babel en het Babylonische rijk kennen vooral uit de bijbel. In het land Sinear zou ene Koning Nimrod, een achterkleinzoon van Noach, opdracht hebben gegeven voor de bouw van een toren die zo hoog was dat hij tot de hemel reikte. God pikte dit niet, saboteerde de bouw en zorgde ervoor dat de Babyloniërs elkaar niet meer konden verstaan. Tegenwoordig hebben wij het nog steeds over  “Babylonische spraakverwarring” en “hoogmoed komt voor de val”. Maar wat is er waar van deze mythe?

De mythe

Het verhaal van de beruchte toren van Babel is afkomstig de Bijbel, om precies te zijn het deel Genesis 11:1 – 9. De stad Babel werd door de schrijvers gezien als de bron van het ultieme kwaad. Herhaaldelijk wordt naar de stad verwezen als “Babel, de grote hoer” of de “Hoer van Babylon”, wat verwijst naar de, in de ogen van de Joodse stammen, afgoderij oftewel aanbidding van de godin Innana. De stad Babel vertegenwoordigt in de Bijbel dan ook alles wat liederlijk, pervers en onrein is. De profeet Jesaja beweerde dat het machtige Babylon ooit zou worden verslagen en verwoest door de Meden, in die mate dat er nooit meer iemand in zou kunnen wonen en het kwaad voorgoed uitgeroeid zou zijn. Op dat moment was dat een vreemde uitspraak, maar een jaar of honderdvijftig later werd de stad inderdaad, via een list, belegerd en ingenomen door de Meden en de Perzen.

De realiteit

Babylon of Babel was gebouwd aan de rivier de Eufraat en ligt in het huidige Irak, een kilometer of tachtig ten zuiden van Bagdad. Babylon was in een aantal perioden van haar geschiedenis een echte metropool. Hoewel de stad ook perioden van verval heft gekend, was ze op haar hoogtepunten de grootste stad van de antieke wereld. De vroegste bron die de nederzetting Babylon vermeldt, is een kleitablet uit het rijk van Sargon van Akkad, die dateert uit de vierentwintigste eeuw voor het begin van onze jaartelling. Het dorp groeide in de loop der tijd uit tot een welvarende en grote stad, die in de loop der eeuwen onder heerschappij kwam van elkaar opeenvolgende volken. Er is een lijst van koningen die teruggaat tot het rond 2300 voor het begin van onze jaartelling, met onder andere de legendarische koningen Hammurabi, Nebukadnezar en Alexander de Grote.

Archeologen schatten dat Babylon rond het jaar 1700, en nogmaals tussen 600 en 300 voor het begin van onze jaartelling, de allereerste stad was met een inwonersaantal boven de 200.000. Babylon was ommuurd met binnen de muren tal van open plekken met groen, weiden en begraafplaatsen. Er stonden vele schitterende gebouwen met prachtige gedetailleerde versieringen, waarvan je de “poort van Ishtar” in zijn geheel nog kunt bewonderen in het Berlijnse museum voor Oudheden. Onder de prachtige gebouwen waren maar liefst acht tempels, hetgeen aangeeft dat de Babyloniërs toch niet bepaald “van god los” waren. In de zesde eeuw voor het begin van onze jaartelling stond er ook een ziggurat, een trapvormige tempeltoren van 91 meter hoog en breed, met er bovenop een tempel voor de godin Ishtar. Men vermoedt dat de voorganger van dit bouwwerk, die rond het jaar 700 voor het begin van onze jaartelling werd verwoest, in de Bijbel wordt aangeduid als de “toren van Babel”. Tijdens de bouw van deze ziggurats zijn er echter nooit problemen geweest, al dan niet veroorzaakt door taalverwarring. De torens zijn gewoon afgebouwd en er bovenop prijkte de tempel voor de moedergodin. In de bloeiperioden van de stad waren er wijken op beide rivieroevers, die werden beschermd met dijken tegen de jaarlijkse vloed. Hoewel de Hangende tuinen van Babylon, een van de oorspronkelijk zeven wereldwonderen, zich waarschijnlijk in Niniveh bevonden, is het niet onwaarschijnlijk dat ook Babylon dergelijke terrastuinen had. In ieder geval zijn er funderingen gevonden van een grote waterput en extra zware muren, die daar op wijzen. In een voor die tijd ongekend grote stad moeten massa’s mensen door elkaar gekrioeld hebben, die hoogstwaarschijnlijk wel een aantal verschillende talen zullen hebben gesproken.

Het verschil tussen mythe en realiteit.

Voor mensen die groepsgewijs met hun dieren en tenten rondtrokken, moet dat wel een heftige cultuurschok hebben opgeleverd en een flinke dosis afgunst en jaloezie. De haat werd echter vooral aangewakkerd door het feit dat de Babyloniërs niet een mannelijke god maar een moedergodin aanbaden, zoals gebruikelijk in een hele lange periode van de beschaving in Europa en het Midden Oosten. De hoogte van de toren had in de religieuze en spirituele beleving van de Babyloniërs ongetwijfeld de functie om het volk in hogere sferen te brengen, onder andere tijdens hun jaarlijkse vruchtbaarheidsrituelen. Hoewel deze niets van doen hadden met prostitutie werden ze door de puriteinse joden gezien als het ultieme symbool van decadentie en slechtheid. Terwijl de ziggurats van Babylon in werkelijkheid zonder problemen voltooid waren, circuleerde er in die periode overigens wel een aantal oude Sumerische mythen, onder andere over de zondvloed. Deze verhalen zijn in de joodse geschriften en vervolgens in de christelijke Bijbel terechtgekomen. Zo ook het Sumerische verhaal over Enmerkar en de heer van Aratta, waarin een hoge toren ten onderging. Waarschijnlijk hebben de stad Babylon en haar bewoners hun wereldwijde slechte naam totaal niet verdiend. Hun torens zijn niet verwoest door een verbolgen god maar ten onder gegaan in het strijdgewoel. Eeuwen later zou de Rooms katholieke kerk dan ook zonder instortingsgevaar de hoogte van de toren van Babel naar de kroon steken met nog hogere torens van kathedralen.

Solliciteren als banen massaal verdwijnen

De economische crisis breidt zich uit, de werkloosheid stijgt en dus ook de angst om de baan te verliezen. Slechte tijden dus om een nieuwe baan te zoeken? Dat hangt ervan af. Een baan vinden in tijden van crisis. Welke regels zijn juist nu bijzonder nuttig en moeten worden gerespecteerd? Wat zijn de voorwaarden voor succes? De beslissende antwoorden op de vraag:

Hoe solliciteer ik met succes in tijden van crisis

Hoewel het paradoxaal klinkt, kan de kans op het vinden van een nieuwe baan tijdens een crisis zelfs toenemen. Essentiële parameters veranderen immers niet, maar bepaalde factoren treden wel veel meer op de voorgrond dan anders, ook bij het zoeken naar een baan. De reden daarvoor is simpelweg gelegen in aangescherpte vereisten die in tijden van economische crisis nu eenmaal gelden. 

Concentreren op wezenlijke zaken

Als onder een vergrootglas wordt alles geconcentreerd. Wat betekent dat? Dat heel specifieke, met name in tijden van crisis gewenste vaardigheden een veel belangrijker rol op de arbeidsmarkt krijgen.

Wie kan vérkopen in deze tijden is uiteraard erg waardevol, maar ook de professional op het gebied van kostenreductie en de marketingspecialist die crisisbestendig is. Het zijn met name deze kwaliteiten die nu erg gevraagd zijn, om maar eens een aantal voorbeelden te noemen.

Kunnen dan, om de stelling om te keren, alle krachten die in tijden van crisis worden ontslagen geen wezenlijke bijdrage leveren? Natuurlijk wel, maar soms kan een ontslagaanzegging op bepaalde tekortkomingen wijzen (kán, want niks ten nadele uiteraard van de talloze werknemers die de afgelopen maanden de dupe werden van mismanagement van superieuren). Een van die tekortkomingen kan bijvoorbeeld zijn een te geringe uitstraling van je persoonlijke kwaliteiten of het nalaten van essentieel en noodzakelijk handelen. Wie in staat is om zich op die punten te verbeteren is al een heel eind op weg naar een succesvolle sollicitatie.

Wat is van cruciaal belang bij solliciteren in crisistijd

Het zou natuurlijk onzinnig zijn om van normale vuistregels voor succesvol solliciteren af te wijken. Niettemin gelden, zoals in de vorige alinea beschreven, in tijden van crisis andere accenten die prioriteit moeten hebben.

Wie solliciteert, moet zich op de eerste plaats afvragen voor welke specifieke uitdagingen en problemen zich de sector gesteld ziet waarin men solliciteert, en hoe men daar als kandidaat een waardevolle bijdrage aan denkt te leveren. Voor de oplossing van die problemen zijn immers specifieke vaardigheden en competenties vereist. Wie die kans wil aangrijpen moet uiteraard terdege bekend zijn met de eigen kwaliteiten en weten hoe die in te zetten in tijden van crisis. Een realistische zelfkennis is daarbij een eerste vereiste.

Wat is beslissend voor succes van een sollicitatie

Oké, niemand kent u beter dan uzelf. Maar wat voor u vanzelfsprekend is, ligt voor anderen misschien helemáál niet voor de hand. Als andere kandidaten soortgelijke en vergelijkbare vaardigheden bezitten, komt de cruciale vraag in beeld. En die vraag luidt: hoe precies gaat u deze vaardigheden inzetten? Het ‘hoe’, dat wil zeggen de uitvoering onderscheidt uiteindelijk de amateur van de professional.

Analyseren, ordenen, presenteren, schrijven, opstellen en verkopen kunnen alle kandidaten, maar hoe doén ze dat? U zult merken dat het er bij een sollicitatie opaankomt, juist wat dát betreft zo concreet mogelijk te zijn. Dat vereist van u dat u zich vooraf over de genoemde vaardigheden oriënteert en deze voor uzelf volstrekt helder heeft.

Volgende stap: het “hoe”, met andere woorden de manier waarop u bepaalde dingen aanpakt, dient u in korte en kernachtige boodschappen te verpakken. Het beste kunt u dergelijke kernboodschappen met geschikte voorbeelden uit uw praktijk illustreren. Zo wordt een sollicitatie in tijden van crisis misschien wel uw grootste carrièrestap, uiteraard mede dankzij een gezonde portie werklust.

In een korte succesformule uitgedrukt

Ontdek de cruciale behoeften en tekortkomingen binnen het beoogde bedrijf 
Beloof die te zullen aanpakken
“Doe het” is vervolgens de stap die uw sollicitatie afrondt.Capaciteiten en vaardigheden worden natuurlijk aanwezig verondersteld.

Recessie: een toverwoord!

Nederland, ontwaakt!Ik breng u een goede tijding, want lieve
mensen: recessie is een toverwoord voor het interieur.

In tijden van tegenspoed worden we namelijk lekker creatief.

We mikken misfits uit het verleden overboord en vinden
nieuwe toepassingen voor bewezen karakter uit het verleden.

Want het feit waarmee al eeuwenlang ontwerpers en uitvinders
hun voordeel hebben gedaan is: mensen blijven verlangen.

Zo willen we in tijden van rampspoed zekerheid en in tijden
van financiële nood rijkdom.

Zijn we in de war, dan willen we structuur.Zijn we angstig
en onzeker, dan willen we een basis om in te aarden.

We verlangen altijd naar iets wat we niet hebben. Dit is een
NATUURWET!

Dus verlangen we nu allemaal naar rijkdom, naar grandeur en
karakter.Naar natuurlijkheid en vooral ook eerlijkheid.

Dit vertaalt zich in een metamorfose van onze omgeving; want
we gaan dit jaar immers niet verhuizen en slechts één keer op vakantie.

Dus wordt er weer geschilderd in monumentkleuren, oude
meubelen worden prachtig hergestoffeerd, gordijnen en zelfs wandbespanningen
mogen weer, en we leggen weer een wollen tapijt in onze woonkamer.

Stoffen mogen rijkelijk van bokaalplooien worden voorzien,
passementen staan weer in de belangstelling.

Laat me u vertellen dat ik op de Intirio beurs weer de
prachtige, bloemrijke patronen uit de Romantiek en Rococo heb aangetroffen, en
dat ik niet voorbij kwam aan de majestueuze collectie van William Morris uit de
Arts and Craftsperiode.

Likkebaardend liep ik langs al die klassieke schoonheid in
weefstructuren en drukpatronen in wol, katoen, zijde en linnen.

Inspiratie ten top.Dit wordt een tijd waarin bouwkundige en
interieurspecifieke elementen uit begin vorige eeuw opnieuw in de aandacht
komen; elementen uit bijvoorbeeld Art Nouveau en Art Deco.

Organische patronen in reactie op de neo pop-art en plastic
retro look; want we verlangen ook steeds meer naar een eenvoudig en vooral
rustig en eerlijk leven op het platteland.

Weg van de stress en de werkdruk; lekker met onze handen in
de aarde wroeten en onthaasten.

We verlangen bescherming en geborgenheid- en zoeken diep in
onze herinnering naar ankers hiervoor.Ankers die we lang geleden hebben
uitgelegd door middel van onze zintuiglijke waarneming; en bepaalde geuren,
kleuren, patronen en weefsels vormen hierin de broodkruimeltjes die ons terug
naar huis leiden, naar de moederschoot, naar toen het leven “nog goed”was.

Dat resulteert in een hernieuwde belangstelling voor het
oude, het beproefde, naar dat wat z’n waarde al heeft bewezen.

Oude terrazzo vloeren hoeven niet meer te worden
geëgaliseerd en beplakt met het niet aan te slepen praktische en homogene PVC
in houtlook, maar mogen gewoon weer een beetje shabby chic liggen zijn ( en praktisch).

Hout en wol, als eerlijke materialen, mogen weer worden
toegepast.

We willen weer kwaliteit, en na het vele Yang dat we de
laatste decennia hebben ervaren, een beetje Yin hervinden.

Aldus spreek ik de wens uit dat we ons uit de aan deze
recessie voorafgaande periode van individualisatie zullen ontpoppen als
samenwerkende mensenmensen, mensen
die zich onze geschiedenis herinneren, en er lering uit trekken.

Opdat we gemaakte fouten niet herhalen, maar gecreëerde
kansen zullen hervinden en bewezen kwaliteit zullen behouden.

Opdat de techniek the best of both worlds weet toe te
passen, ontwerpers nieuwe wegen vinden voor oude patronen,
(landschaps)architecten de natuur weer op waarde schatten en haar respectvol
toepassen in hun door mensenhanden gecreëerde omgevingen.

Laten we ons vanaf vandaag weer de rijkste mensen op aarde
voelen, let our home be our castle again!

Recessie.
Wat heerlijk!

Anthoinette Weyn

Interieurarchitect De Twentsche Kaemer

Hellendoorn

Het loon is een belangrijk onderdeel van de arbeidsovereenkomst, immers zonder loon is er geen sprake van een contract.
De wet heeft niet alleen geregeld dat er loon moet worden betaald, maar ook hoeveel dat minimaal moet zijn.
Ook bepaald de wet wat er minimaal aan vakantietoeslag moet worden uitbetaald aan iedere werknemer dus ook aan oproep en vakantiekrachten.
Werknemers in de leeftijd van 23 tot 65 jaar hebben in ieder geval recht op het minimumloon.
Werknemers jonger dan 23 jaar hebben recht op het minimum jeugdloon wat is afgeleid van het minimumloon.
De arbeidsinspectie heeft de controle op de uitvoering hiervan onder zijn hoede.
Werkgevers die onder het minimumloon betalen riskeren een fikse boete.
Een bedrijf wat onder een CAO valt moet officieel volgens de schalen van die CAO betalen. Afwijken hiervan is mogelijk, alleen ten gunste van de werknemer.

De werkgever is verplicht het loon na afloop van het betalingstijdvak te voldoen. Bij niet tijdige betaling is een verhoging verschuldigd
en kan hij tevens worden verplicht tot het betalen van de wettelijke rente.
Hoe hoog het bedrag (de boete) is wat hij extra moet betalen hangt af van het aantal dagen dat hij te laat is met de uitbetaling van het loon.

Op het loon wordt loonheffing ingehouden. Deze loonheffing bestaat uit loonbelasting en premies volksverzekeringen.
De loonbelasting is een voorheffing op de inkomstenbelasting. Dat wil zeggen dat de loonbelasting verrekend kan worden met de inkomstenbelasting.
Vaak is de inhouding op het loon al eindheffing en hoeft er niets nabetaald of terugontvangen te worden.
Tevens worden premies werknemersverzekeringen ingehouden op het loon. Aangezien de premie inhouding WW (Werkloosheidswet) voor de werknemer
 per 1 januari 2009 is afgeschaft, betreft het alleen nog de inkomensafhankelijke bijdrage ZVW (Zorgverzekeringswet).
Afhankelijk van het bedrijf en de bedrijfstak kunnen er nog andere inhoudingen zijn zoals de pensioenpremie, de premie ANW (Algemene Nabestaande Wet)
of een bijdrage aan de personeelsvereniging.

Iedereen heeft recht op de algemene heffingskorting. Dit is een korting op de loonbelasting welke je maar bij één werkgever toe mag laten passen.
In geval van meerdere werkgevers is het verstandig de heffingskorting toe te laten passen bij het bedrijf waar je het meeste verdient.
Wanneer je denkt dat er teveel aan loonheffing wordt ingehouden (bijvoorbeeld omdat je meerdere werkgevers hebt),
vraag dit dan terug middels de opgave voor de inkomstenbelasting. Hier kun je snel genoeg zien of het inderdaad zo is en verzoeken om teruggaaf.

De werkgever is verplicht bij iedere verandering van het loon een loonstrookje te overhandigen.
Na afloop van het jaar ontvang je tevens een jaaropgaaf. Deze kun je gebruiken voor het invullen van de inkomstenbelasting.
Vaak staan op je loonstrook de totalen vermeld, waardoor je ook eventueel de loonstrook van december kunt gebruiken.

Terwijl de consument de laatste jaren handen vol geld uitgeeft aan nieuwe mobiele telefoons met steeds weer nieuwe toeters en bellen, die vaak niet eens worden gebruikt, worden handige apparaatjes als PDA’s nog maar mondjesmaat verkocht. Op de een of andere manier blijft men blijkbaar verknocht aan de papieren agenda en is het marktaandeel van “handhelds” zelfs gedaald. De mensen die wel tot aankoop van een PDA zijn overgegaan, willen of kunnen daarentegen niet meer zonder. Al met al lijkt de dalende verkoop vooral onbekendheid met het product.

Wat is een PDA of handheld?

PDA is de afkorting voor “personal digital assistent”, ook wel handheld genoemd. Oorspronkelijk was het de vervanger van de papieren agenda, met alle functies van dien: een agenda om afspraken te maken, adresboek, notitieboek en dergelijke. Tegenwoordig zijn de laatste modellen voorzien van internet, zodat je ook je e-mails erop kunt ontvangen en verzenden, kunt bellen, surfen, chatten en navigatiefuncties raadplegen. Dergelijke geavanceerde PDA’s worden Smartphones genoemd en zijn een combinatie van PDA en GSM-telefoon. Ze worden steeds populairder, mede dankzij het feit dat ze met een kleine uitbreiding ook als navigatiesysteem kunnen worden gebruikt. Om tegelijk te bellen en een afspraak in je agenda te zetten, heb je overigens wel een headset nodig, want als je de Smartphone tegen je oor houdt, kun je niet in je agenda bladeren.

PDA’s, niet alleen de Smartphones, maar ook de simpelere electronische aganda’s, kun je synchroniseren met de gegevens op je computer. Veel merken PDA´s werken met Windows Mobile van Microsoft en zijn slechts te synchroniseren met Windows-pc’s. Palm handhelds werken met Palm OS, en zijn zowel met een Windows-pc als een Apple Macintosh te synchroniseren. Heb je een Mac, let dan goed op bij de keuze van een Palm, want dan ben je dus aangewezen op een Palm.

De voordelen van een PDA ten opzichte van een papieren agenda

Allereerst heb je een schat aan gegevens bij je, zoals adressen, telefoonnummers, persoonlijke gegevens, notities, To Do lijstjes en dergelijke. En dat alles in een betrekkelijk klein apparaatje dat in je tas, rugzak en zelfs in je binnenzak past. Met een PDA kun je veel eenvoudiger je agenda bijhouden dan in een papieren exemplaar. Je hoeft er niet steeds in te kijken, want voor het begin van een afspraak kun je een alarmgeluid instellen, afhankelijk van hoe lang van te voren je het moet weten. Daarnaast heb je een repeteer functie, handig voor als je iedere week naar de fysiotherapeut moet of iets dergelijks, je hoeft het maar een keer in te vullen en vervolgens de gewenste herhaling aan te geven. Dit geldt ook voor dingen die jaarlijks plaats vinden, zoals verjaardagen. Voor de standaard feestdagen zijn er toegevoegde kalenders in omloop, die je in de agenda kunt importeren. Ook de To Do-lijstjes zijn erg handig door de datering- en alarmfunctie.

Je kunt je privé- en je werkagenda samen in een PDA zetten, met verschillend gekleurde labels, waardoor dubbele afspraken tot het verleden behoren. Behalve de standaard agendafuncties en de MP3-player die doorgaans meegeleverd wordt, kun je je PDA verder personaliseren. Van internet kun je heel veel handige software downloaden, die is aangepast aan jouw persoonlijke gebruik. Woordenboeken, puzzels en spelletjes, boekhoudprogramma’s en rekenhulpen, e-books, astronomische gegevens, horoscopen, recepten, medische informatie, noem maar op. Met een PDA in de wachtkamer of in de trein hoef je je eigenlijk nooit te vervelen.

En de nadelen van een PDA

Voor sommige mensen levert het schrijven aanvankelijk nogal wat problemen op. Hoewel dit gewoon een kwestie van oefenen is, is het eigenlijk afhankelijk van je eigen handschrift hoe snel je dit onder de knie hebt. Maar zelfs al schrijf je van nature al blokletters, zullen er altijd wel letters en tekens zijn die niet in een keer worden herkend. Voor een deel is dat ook een kwestie van er handigheid in krijgen. Let erop dat je het schermpje beveiligt met een goede beschermsticker, want zul je scherm snel beschadigen. Beschermstickers zijn er in vele soorten, niet allemaal voldoen ze even goed en de een is gemakkelijker en herplaatsbaar te plakken dan de ander.

Anders dan een korte kreet voor een afspraak, hoef je grote stukken tekst natuurlijk niet op de PDA-manier te schrijven. Je tikt zo’n tekst gewoon als tekstdocument op je computer, importeert deze en vervolgens kun je op de PDA te tekst kopiëren en plakken waar je hem moet hebben.

Veel mensen hikken vooral op tegen de aanschafkosten van een PDA. Natuurlijk is deze hoger dan die van een papieren agenda, maar bedenk daarbij dat als je de juiste PDA voor jouw situatie kiest, je er jaren mee kan doen. Schaf je hem echt voor het gebruik aan, en niet als nieuw speeltje dat bij het eerstvolgende model weer vervangen moet worden, dan kan het gemak van de PDA zeker opwegen tegen elk jaar een nieuwe agenda of agendavulling voor de Succes of Filofax. Daarbij komen wel nog wat extra aankopen. Zoals eerder genoemd moet de beschermsticker zo nu en dan vervangen worden en heb je een SD geheugenkaart nodig om muziek, foto’s en tekstbestanden kwijt te kunnen. Denk ook aan een degelijke beschermhoes, hetgeen er standaard wordt bijgeleverd is in de regel niet voldoende voor een goede bescherming in je tas of binnenzak. Een metalen of stevige leren hoes biedt een veel betere bescherming.

Daarnaast wordt er geklaagd dat nieuwere software veel geheugen kost, maar dit geldt niet voor de gewone standaard agendafuncties. Op een oudere PDA moet je vaak wel iets selectiever met de geheugenruimte omgaan, maar dat is een kwestie van het opschonen van programma’s die je toch nooit  gebruikt.

Tot slot moet er nog gezegd worden dat de GSM telefoons van tegenwoordig zoveel extra functies hebben, dat zij zo langzamerhand een waardige concurrent van de PDA zijn geworden. De toekomst zal dan ook voor de Smartphone zijn, waarin internet en multimedia worden gecombineerd met geavanceerde agendafuncties en een volwaardig toetsenbord. Dit apparaatje komt echter wel een stuk duurder uit dan de gewone PDA.

Bloedgroep en persoonlijkheid

 
In Japan stelt men momenteel op feestjes, bij het daten of in de winkel slechts één vraag: “Tot welke groep behoor je?” Bedoeld is de bloedgroep. Want veel Japanners zijn ervan overtuigd: uit onze bloedgroep kunnen allerlei intieme details over onze persoonlijkheid worden afgeleid.
 

Op basis van die theorie geldt:

Mensen met bloedgroep A zijn gevoelige, enigszins angsthazige perfectionisten
Type B neigt naar een excentriek en egoïstisch gedrag
AB-dragers zijn mysterieus en onvoorspelbaar
En vloeit er bloed van groep 0 door je aders dan ben je weliswaar belangstellend en genereus, maar ook koppig

Aanleiding

Aanleiding voor de hysterie is een vierdelige boekenserie, met telkens één afzonderlijke band voor de bloedgroepen A, B, AB en 0, waarin gedetailleerd bepaalde persoonlijkheidskenmerken aan elke bloedgroep worden toegeschreven. In 2008 behoorden deze vier gidsen tot de best verkochte boeken in het land. 

Hoe ver is deze waanzin in Japan doorgeschoten? 

Welke absurde vormen de hysterie inmiddels in Japan heeft aangenomen, mag uit deze voorbeelden blijken:

Op de Nintendo DS game-console is nu een game met bloedgroepen beschikbaar.
In warenhuizen kunnen vrouwen “gelukstassen” kopen waarvan de inhoud specifiek op hun bloedprofiel toegesneden is.
Relatiebureaus houden bij de partnerbemiddeling rekening met bij elkaar passende bloedgroepen.
Veel bedrijven wijzen opdrachten aan hun werknemers toe op basis van hun bloedgroep.
Kleuterscholen splitsen de kinderen op in groepen al naar gelang hun bloedgroep.
Premier Taro Aso onthult trots op zijn officiële website dat hij tot groep A behoort.
Zijn rivaal, oppositieleider Ichiro Ozawa verkondigt daarentegen dat hij drager van type B is. 

Bloedgroeptheorie mist elke medische grondslag

Wat aanvankelijk nog grappig en onschuldig leek, heeft nu toch verontrustende vormen aangenomen. Men spreekt ondertussen al van de “Bura Hara”, de bloedgroepbetutteling. Reden: meer en meer werkgevers laten zich door sollicitanten ook over hun bloedgroep informeren. Volgens het Ministerie van Arbeid en Gezondheid is dat inmiddels zo gewoon, dat het gros van de werknemers niet eens meer in de gaten heeft dat dit de reinste discriminatie is. Volgens psychologen aan de Universiteit van Shinshu ontbeert de hysterie overigens elke medische grondslag. De bloedgroep van een mens is immers gebaseerd op eiwitten en heeft volstrekt niets van doen met de persoonlijkheid. Het is pure nepwetenschap, die ertoe aanzet om anderen op basis van hun bloed te beoordelen zonder te begrijpen dat het om mensen gaat. En dat is racisme.

Voor iedereen die houdt van gezond en exotisch voedsel, heeft de Japanse keuken veel te bieden. Ze kent een aantal unieke en karakteristieke producten, die een bijzondere smaak en geur aan je gerechten kunnen geven. Daarnaast bevatten ze vaak een speciale samenstelling van voedingsstoffen en kunnen daarom een gezonde aanvulling op ons gebruikelijke voedsel betekenen. Veel Japanse producten worden nog volgens een eeuwenoude traditie bereid en ondergaan daarom een eenvoudige en natuurlijke bewerking. In de traditionele Oosterse geneeskunde staan enkele ervan ook bekend om hun effecten om genezingsprocessen te ondersteunen en/of een preventief effect. Kortom, de Japanse specialiteiten zijn niet alleen lekker en apart, maar ook nog gezond. Het is zeker de moeite waard om ze eens uit te proberen!

Shiitake

Shiitake wordt in Japan ook wel de “keizer onder de paddestoelen” genoemd en er worden vele geneeskrachtige effecten aan toegeschreven, waaronder het vocht- en vetafdrijvende effect. Hoewel er tegenwoordig in veel supermarkten ook verse Shiitake’s te koop zijn, prefereert de kenner de gedroogde Shiitake, die wordt gekweekt op boomstammen. De gedroogde Shiitake moet je eerst laten weken en het vocht is een bijzonder smaakvolle bouillon.

Lotus

Verse lotus kun je als groente eten, bijvoorbeeld gebakken in een Chinese of Japanse groenteschotel, samen met met broccoli, taugé, Chinese kool of pak-soy. Als poeder is lotus meer een soort geneesmiddel met een slijmoplossende werking. Het wordt in Japan dan ook veel gebruikt in geval van problemen met de luchtwegen, zoals verkoudheden, slijm ophoesten en bijholte-ontstekingen.

Umeboshi

De parel op de kroon van het Japanse voedsel is wel Umeboshi, een in zout ingelegde pruim. Eigenlijk is Umeboshi niet echt een pruim maar een soort van abrikoos, die zowel in Japan en als in China al eeuwenlang bekend is als hoogwaardig voedsel, bijna een medicijn. De pruim, dan nog Ume geheten, wordt in houten vaten gelegd samen met zeezout en Shisoblad. Hierdoor komt er een fermentatieproces op gang. Door een gewicht op de deksel van het vat verzamelt het sap zich beneden in het vat, dit is de Ume-su. De van hun sap ontdane en gezouten vruchtjes worden daarna zo´n drie dagen in de zon gedroogd en heten dan Umeboshi. Zij zijn, als gevolg van het fermentatie-proces, niet alleen lang houdbaar maar bevatten ook een aantal organische zuren, mineralen en anti-oxidanten, die een bijzonder effect op de gezondheid hebben.

Zo bevorderen ze de opname van calcium en andere mineralen, hebben ze een ontzurende werking en stimuleren ze de lever en nieren in hun ontgiftingsprocessen. Umeboshi bevordert de spijsvertering, balanceert Yin en Yang en stimuleert de aanmaak van IgA-cellen, een belangrijke schakel in het immuun-systeem.

De karakteristieke zout-zure smaak van Umeboshi is in Japan een delicatesse. Toch worden ze ook daar alleen in kleine hoeveelheden gegeten. In de Japanse lunchtrommeltjes, Bento genaamd, wordt de donkerrode Umeboshi vaak in het centrum van het rijstvakje gelegd om daarmee de Japanse vlag na te bootsen.

Behalve Umeboshi bestaat er ook Ume-pasta, dit is gemalen Ume. Ook Ume-pasta smaakt zout-zuur en is een smaakmaker, vooral geschikt voor in groentegerechten waarin het eventueel keukenzout kan vervangen. Ume-su is de vloeistof die uit de pruimen wordt geperst tijdens het fermentatie-proces. Het is minder zuur dan azijn en een beetje zout van smaak, met een prikkelend aroma. Je kunt het in salades gebruiken als dressing, eventueel verdund met sojasaus en water. Ume-concentraat is het ingedikte sap van de Ume-pruim, zo sterk dat je het eerder als geneesmiddel kunt zien dan als ingrediënt in de keuken. Het neutraliseert gifstoffen in het lichaam en heeft een sterk antiseptische werking. Een mespuntje opgelost in een kopje heet water of thee is vaak al voldoende als je je niet lekker voelt of als je eten verkeerd is gevallen.

Shisoblad

Shisobladeren worden gebruikt bij de bereiding van Umeboshi, waarbij zij fungeren als conserveringsmiddel en natuurlijke kleurstof. Shisoblad is het ingelegde blad van de Perilla Frutescens. Van zichzelf heeft het blad al een kruidige, sterke smaak die wordt versterkt door het inleggen. Shisoblad bevat veel vitamine A, C en B2 en linoleenzuur. De bladeren kunnen worden gebruikt zoals ingelegde of verse wijnbladeren, om gerechten in te pakken, als garnering en als smaakmaker. Shisoblad kun je ook poedervorm kopen.

Gomasio

Gomasio, ook wel sesamzout genoemd, is een bijzondere smaakmaker die wordt gemaakt van geroosterd sesamzaad en zeezout. Meestal bestaat Gomasio uit 10 of 12 delen sesamzaad en een deel zeezout. Je kunt het over groenteschotels, rijst- en graangerechten, en eigenlijk over alles wat een hartige, licht zoute smaak kan gebruiken. 

Sake

Sake wordt wordt wel wijn genoemd, maar druiven komen er niet aan te pas. Sake wordt gestookt van witte- of zilvervliesrijst. De rijst wordt eerst gestoomd en gefermenteerd door middel van Koji, een schimmelcultuur. Hierna wordt bronwater toegevoegd waarmee een natuurlijke alcoholische drank ontstaat. Door de zuiverheid van de ingrediënten heeft sake nauwelijks bijverschijnselen. Het is alcohol, maar je moet er wel heel veel van drinken om de volgende morgen met een kater wakker te worden.

Marijampole is een stad van 50.000 inwoners in een somber hoekje in het zuiden van Litouwen met landbouwgrond en bossen. Voor de overgrote meerderheid van de 3.000 geregistreerde werkzoekenden in Marijampole zijn de vooruitzichten inderdaad ook somber.

Optimisme is ver te zoeken in Marijampole, zoals dat in heel Oost-en Midden-Europa het geval is. Van de Oostzee tot de Zwarte Zee komt de wereldwijde economische recessie opvallend hard aan. De nieuwste voorspellingen zijn dat de Litouwse economie dit jaar met 6% zal krimpen en die van buurland Letland met 10%. Volgend jaar zal niet veel beter zijn.

Voor dergelijke landen, die zich in 1991 vrij hebben gemaakt van het Sovjet-regime en een stormachtige economische transformatie in de jaren daarna doormaakten is de schok van de crisis veel groter dan in West-Europa. Het laatste half decennium heeft een buitengewoon hoge groei laten zien. Jaar na jaar waren er groeicijfers met dubbele getallen. Die hausse is nu met een harde klap tot stilstand gekomen. Letland, dat eens aan de top stond qua groei in landen van Europese Unie heeft nu de snelst krimpende economie in de Europese Unie. Litouwen ligt daar niet ver achter.

Voor Kubilius, de leider van de grootste conservatieve partij van Litouwen en premier van het land, betekent de crisis hervormingen. Een crisis biedt volgens hem kansen voor echt belangrijke veranderingen. De vraag is nu welke vorm die veranderingen zullen aannemen. De economische crisis heeft al geleid tot sociale spanningen in de hele regio, er waren ongekende rellen in Litouwen en het buurland Letland. Veel mensen in West-Europa voorspellen uitbraken van populistisch nationalisme, demagogie en sociale onrust.

Lokale politici en analisten zeggen dat de westerse angst voor een golf van geweld op straat of zelfs het instorten van staten overdreven is maar zijn het ermee eens dat de economische crisis nieuwe politiek ontheemden provoceert over de vraag welk economisch en sociaal model er moet komen wanneer de situatie zich stabiliseert.

Gediminas Kirkilas, de sociaal-democratische leider van de Litouwse oppositie en voormalig minister-president, detecteert een verschuiving. Hij ziet dat na een lange tijd het hoofd van de andere kant op te hebben gedraaid, de jongeren terugkeren naar de gemeenschappelijke waarden en niet die van de conservatieven en liberalen.

De crisis bereikte Marijampole, 90 mijl van glooiende heuvels, bevroren meren, velden en bossen ten zuidwesten van de hoofdstad Vilnius, eind vorig jaar. In januari bedroeg het aantal nieuwe werkzoekenden 3.435, tweemaal het aantal van oktober. En de stad is ver van het zwaarst getroffen in Litouwen. Bedrijven huren geen personeel meer in en vele van de honderdduizenden Litouwers die overzee hebben gewerkt – ook in het Verenigd Koninkrijk of Ierland – gaan terug naar thuis.

De grootste tweedehands auto markt van Oost-Europa ligt aan de rand van Marijampole, een verbinding tussen Rusland, de voormalige Sovjet-republieken, Polen en Duitsland en een goed voorbeeld van hoe de crisis zich niet door grenzen laat tegenhouden. Dealers hebben hun omzet zien dalen van 20 auto’s per dag tot een paar per week.

Op de plaatselijke melkfabriek ziet de directeur de crisis als een kans om “dichter bij God” te komen. Hij zegt dat de lichamen van de Litouwers vet zijn geworden en zij lui zijn geworden door subsidies van de Europese Unie. Hij staat niet alleen: waarnemers doen verslag van een stijgende lijn in het kerkbezoek in Litouwen in de afgelopen periode.

Weinigen in Marijampole betreuren echter het einde van de dagen van communistische overheersing. Wantrouwen ten aanzien van het huidige Rusland en herinneringen van decennia van wreed en incompetent bestuur betekenen dat Litouwen, de eerste van de Sovjet-republieken die zich onafhankelijk verklaarde, pro-Amerikaans blijft, ongeacht de oorsprong van de economische crisis. En steun voor de inzet van de troepen met de NAVO in Afghanistan is nog steeds sterk. Geloof in de EU, waarvan de drie Baltische staten – Litouwen, Estland en Letland – sinds 2004 onderdeel zijn, blijft ook onverminderd groot.

Hoe betrouwbaar zijn goudhandelaren

Goudhandelaren en opkopers die werven met kreten als “de hoogste prijs” en “direct contante uitbetaling” hebben tegenwoordig winkels op vrijwel elke hoek van de straat. Een gerenommeerd dagblad onthulde hoe betrouwbaar (beter hoe onbetrouwbaar) die zijn. Het resultaat was verbluffend!

Prijstactiek goudhandelaren: “wat had u zelf gedacht?”

Onderstaande dialoog illustreert op treffende wijze hoe veel opkopers te werk gaan en is zeer herkenbaar voor veel verkopers.

“Goeiedag, wat kan ik voor u doen?” vraagt de man achter de balie. We leggen enkele sieraden op de toonbank. “Wat krijgen we hiervoor?” De juwelier schuift een speciale bril op de neus, legt alles op een weegschaal en tikt zwijgend enkele getallen in op zijn rekenmachine. “Wat had u zelf gedacht?”

We houden ons van de domme. “Geen idee. U bent toch de expert … maar 500 euro misschien?” “Ik geef jullie 485 euro”, zegt de juwelier dan zonder aarzelen. Als we alles weer inpakken en ons omdraaien om de winkel te verlaten, horen we de man nog roepen: “Oké, 500 euro dan!”

Een faire prijs voor oud goud?

Verre van dat! Voor de krant in kwestie taxeerde Aurum GmbH, het grootste recycle-bedrijf voor edelmetalen in Noord-Duitsland, de waarde van de vijf aangeboden sieraden: twee ringen, twee armbanden en een halsketting. Na een professionele analyse met behulp van een zogenaamde massa-spectrometer kwam het bedrijf op een bedrag van 1.176,91 euro. Dit zou objectief beschouwd een reële prijs zijn, meer dan het dubbele dus van wat de juwelier in het voorbeeld aanbood.

Nog acht andere opkopers van goud werden overigens bezocht. Bij winkel 2 werd men meteen achterdochtig toen ook hier gevraagd werd “welke prijs heeft u zelf in gedachten”. “Misschien 600,” antwoordde het testteam. “Ik geef u 620”, zei de vrouw achter de balie, en wachtte op een dankbare glimlach. Tevergeefs; De heren namen afscheid: “Nee, dank u wel!” En zo ging het verder: Juwelier 3 bood 890 euro. Juwelier 4 was bereid 935 euro te betalen. Maar dat was 286 respectievelijk 241 euro minder dan berekend door Aurum GMBH.

Verkooptrucs van de malafide juwelier

Dubieuze juweliers en goudkopers hebben legio verkooptrucs. Naast de tactiek om de onwetende leek zelf een richtprijs te laten noemen, zijn weegschalen vaak verkeerd ingesteld en worden er handige rekentrucs toegepast. Het slechtste wat je als klant kan doen is laten blijken dat je niet deskundig bent. Want dan wordt je genadeloos over de toonbank getrokken. Maar gelukkig niet overal.

Waarmerk en keurtekens voor kwaliteit van goud

Puur goud is te zacht om tot sieraden te verwerken. Om het te verharden worden er dan ook metalen als zilver, nikkel, palladium en koper bijgemengd, waardoor er een goudlegering ontstaat. De hoeveelheid puur goud die een sieraad bevat, wordt uitgedrukt in karaat. Puur goud is 24 karaats.

Ter illustratie: een ring van 18 karaats goud bestaat voor driekwart (18/24e) uit goud. Voor het overige deel meestal uit zilver of koper. Door die bijgevoegde metalen verkrijgt goud ook zijn verschillende kleurschakeringen. Roodgoud bijvoorbeeld ontstaat door bijmenging van koper en witgoud door toevoeging van zilver, zink etcetera.

Ieder gouden voorwerp dat in Nederland verhandeld wordt, moet voorzien zijn van een wettelijk keurteken, dat garandeert dat een voorwerp het juiste gehalte aan goud bevat. In Nederland kennen we vier geaccepteerde goudlegeringen.

14 karaat ( 585/1000 )
18 karaat ( 750/1000 )
20 karaat ( 833/1000 )
22 karaat ( 916/1000 )

Hoe kan je zelf de waarde van sieraden berekenen

Wie een gouden sieraad wil verkopen, moet uiteraard eerst weten wat dat waard is. En dat kan iedereen thuis zelf uitrekenen. Hij heeft daarvoor alleen een keukenweegschaal nodig.

Voorbeeld: Stel een ketting draagt het keurteken “585” en is 40 gram zwaar. Dan reken je als volgt: 40 x 585, gedeeld door 1000. Resultaat: de ketting bevat 23,4 gram fijn goud. Op het moment van schrijven (7 febr. 2009) ligt de actuele goudprijs rond de 22 euro per gram. Dat betekent dat de ketting 515 euro waard is. Bij goud met een stempel van 750 of 833 moet de formule uiteraard aangepast worden.

Goudexperts adviseren bovendien om bij meerdere opkopers prijs op te vragen. Wie op zeker wil spelen, wendt zich rechtstreeks tot een instelling als Aurum Edelmetalen. Maar ook de goudhandelaar om de hoek levert zijn oud goud in bij dergelijke recyclebedrijven. Hij zal daarom nooit zoveel voor het goud betalen als het recyclebedrijf, omdat hij immers winst moet maken.

Oude sieraden of tandheelkundig goud wordt meestal gesmolten en aan de industrie of goudsmeden verkocht. Aurum GmbH overigens heeft zich gespecialiseerd in goudlegeringen voor medische toepassingen.

Iedereen weet wel dat het een belangrijke Oosterse religie is, maar hoe zit het verder? Om te beginnen is het geen godsdienst zoals wij die in het Westen kennen. Er wordt in het boeddhisme geen god aanbeden, tenminste niet een god die buiten jezelf staat en die je verantwoordelijk stelt voor de dingen die in je leven gebeuren, of het leven in het algemeen.

In het boeddhisme wordt elk mens beschouwd als een wezen dat op weg is om zich aan zijn of haar oorspronkelijke bron te verbinden, de innerlijke goddelijkheid. Hoewel mensen zich in een verschillend stadium van die ontwikkeling kunnen bevinden, is in principe iedereen gelijk. En omdat de ontwikkeling van je bewustzijn, ook wel “verlichting” genoemd, van binnen uit moet komen heeft het geen enkele zin om andere mensen te bekeren. Dat is een van de aspecten die van het boeddhisme heel sympathiek maakt. Boeddha betekent iets als “verlichte”, waarmee iemand wordt bedoeld die het in ieder mens aanwezige Boeddha-aspect tot ontwikkeling heeft gebracht.
 

Het ontstaan van het boeddhisme.

Ook al is iedere mens in beginsel een boeddha, toch is er ook een historische figuur geweest die de Boeddha wordt genoemd. Hij was de stichter van het Boeddhisme, geen profeet maar wel een voorbeeld voor de boeddhisten, letterlijk een “lichtend voorbeeld”.

Deze man, die ook wel Gautama genoemd, werd in de 5e eeuw voor onze jaartelling geboren als Siddharta in het noorden van India, het tegenwoordige Nepal. Hij was een prins die opgroeide in rijkdom en door zijn familie van alledaagse ellende als ziekte, dood en lijden werd afgeschermd. Volgens de overlevering werd hij buiten het paleis uiteindelijk toch met het lijden geconfronteerd toen hij een oude man, een dode en een zieke zag. Ook ontmoette hij een asceet, iemand die niets had, maar toch heel gelukkig leek. En dat zette hem aan het denken over de realiteit van het leven: ouderdom, ziekte en dood, maar ook over de mogelijkheid om dit allemaal niet belangrijk te vinden.

Op zijn 29e was besloot prins Siddharta zich terug te trekken uit de weelde van het paleis. Hij zwierf rond, vastte en onderwierp zijn lichaam aan allerlei beproevingen.  Toen hij bijna bezweek aan de honger zag hij in dat dit niet de juiste weg was. Toen hij weer een beetje op krachten was gekomen ging hij onder een boom zitten mediteren. Hij wou er niet onder vandaan te komen voordat hij antwoord had op de vraag waarom mensen moesten lijden. Na negenenveertig dagen kreeg hij niet alleen inzicht in de oorzaak van het lijden, maar ook in hoe het lijden kon worden weggenomen. Door deze inzichten raakte hij verlicht. Omdat het niet om zijn eigen vrede en geluk te doen was, maar om dat van iedereen, begon hij zijn ervaringen aan de mensen om hem heen te onderwijzen.

Wat houdt het boeddhisme in?

De kern van de boeddhistische leer is dat het leven moeilijk is omdat we de neiging hebben om te verlangen naar van alles dat ons nooit echt gelukkig zal kunnen maken. Dat gaat om materiële dingen, maar ook bezigheden en het contact met andere mensen. Ondanks dat we er niet gelukkig van worden houden we er  ten koste van alles aan vast. Iedereen kan zich hiervan bevrijden door het volgen van het “achtvoudige pad”. Dat bestaat uit dingen zoals de juiste bedoelingen hebben, de juiste dingen doen en je aandacht richten op de juiste dingen. Met “juist” wordt bedoeld dat alles gebeurt vanuit je geweten: onzelfzuchtig, mededogend, vriendelijk en in harmonie. En natuurlijk zonder de gehechtheid aan de vergankelijke zaken die ons toch niet echt gelukkig maken. Dat betekent niet dat je geen materiële dingen mag bezitten, want we leven nu eenmaal in een materiële wereld, maar het moet geen obsessie worden. Aanhangers van  het boeddhisme vind je dan ook in alle rangen en standen.

De volgende boeddhistische principes zijn in de 19e eeuw geformuleerd door een Japanse  keizer, en in al hun simpelheid zeker het nastreven waard:

      •  Word vandaag niet boos;

      •  Maak je vandaag geen zorgen;

      •  Wees dankbaar;

      •  Doe je werk met toewijding;

      •  Wees vriendelijk tegen alle wezens.

In het boeddhisme is er geen enkel excuus voor het gebruiken van geweld, want Boeddha zei “Haat eindigt niet door haat. Haat eindigt door liefde. Dit is een eeuwige wet.”

Het boeddhisme heeft dan ook een vreedzame invloed op de maatschappij. Dat wil niet zeggen dat boeddhistische landen nooit oorlog voeren, maar dit wordt gedaan in het besef dat het tegen de leer van Boeddha is. Het boeddhisme zelf is echter nooit de oorzaak geweest voor een oorlog.

Verspreiding van het boeddhisme.

In de loop der eeuwen heeft het boeddhisme zich geleidelijk uit over heel Azië uitgebreid. Er ontstonden ook steeds meer verschillende stromingen, die natuurlijk elkaars ontwikkeling en traditie respecteren en vaak ook nauw samenwerken. Tegenwoordig heeft het boeddhisme in totaal meer dan 400 miljoen aanhangers en daarbij zitten ook steeds meer aanhangers in Europa.

Om naar een boeddhistische tempel te gaan hoef je tegenwoordig dan ook niet meer helemaal naar India. Sinds een aantal jaren staat er een op de Zeedijk midden in Amsterdam: de Fo Guang Shan He Hua Tempel. Dit is een echte boeddhistische tempel, geheel gebouwd volgens de boeddhistische principes met speciaal uit China ingevlogen dakpannen en ornamenten.

Aan weerskanten van de tempel wonen de boeddhistische nonnen en is een bibliotheek. De tempel maakt deel uit van de Amsterdamse Chinatown met veel Oosterse eethuisjes en winkeltjes. Elk jaar rond 17 februari gaat in deze buurt het dak eraf, want dan wordt het Chinese Nieuwjaar met een hoop geknal en de traditionele leeuwendans ingeluid. De precieze datum verschilt per jaar omdat de Chinezen een maankalender aanhouden.